مؤمن یاسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نام وی در تفاسیر مختلف از جمله مجمع البیان، الکشاف و تفسیر نمونه حبیب نجّار آمده است. از او با عناوین مؤمن آل یاسین، مؤمن یاسین، صاحب یاسین و صاحب آل‌یاسین نیز یاد شده است.
او مردی حقگرا دانسته شده که پس از ورود پیامبرانی [پس از عیسی] به شهر و شنیدن دعوت آسمانی‌شان، به آنان ایمان آورد، و چون خانه‌اش در دورترین بخش شهر، و در کنار دروازه‌ای از دروازه‌های شهر بود، با شنیدن خبر تکذیب پیامبران از سوی قوم و تصمیم خطرناک آنان به کشتن ایشان، بی‌درنگ برای یاری رساندن به حق و عدالت و هدایت قوم، خود را به آنجا رسانید.[۱] [۲] [۳][۴]

ماجرای ایمان او در آیات ۲۰ تا ۲۳ سوره یاسین در قرآن آمده است. مردمانِ شهری که حبیب نجار را کشتند را مردمان یاسین می‌گویند که در قرآن با عنوان «اصحاب القریة» از آن‌ها یاد شده است.

منابع[ویرایش]

  1. مجمع البیان، ج ۷- ۸، ص ۶۵۵
  2. الکشاف، ج ۴، ص ۱۰.
  3. تفسیر نمونه،آیت الله مکارم شیرازی، ج۱۸،ص ۳۴۸-۳۵۶ [۱]
  4. Muhammad, Martin Lings, Chapter XXVIII