کتاب داوران
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کتاب داوران یا کتاب قضات(درعبری:ספר שופטים سِفِر شُفتیم) یکی از بخشهای تنخ یا عهد عتیق است که به زبان عبری نوشته شدهاست. بر طبق روایات یهودی، سموئیل نویسندهٔ کتاب داوران است.ناتان و جاد نیز که از پیامبران همراه داوود بودند، در نگارش کتاب دست داشتهاند.[۱] این کتاب پیش از تصرف اورشلیم توسط داوود و در سال ۱۰۰۰ قبل از میلاد نوشته شدهاست[۲]؛ زمانیکه یبوسیها اورشلیم را تحت سلطه داشتند.[۳] در این کتاب زندگی داورانی چون عتنئیل، ایهود[۴]، دبوره[۵]، باراک[۶]، جدعون[۷]، ابیملک[۸]، یفتاح[۹] و شمشون[۱۰] آمدهاست. در این کتاب به داوران کوچکی چون تولع[۱۱]، یائیر[۱۲]، شمجر[۱۳]، ابصان[۱۴]، ایلون[۱۵] و عبدون[۱۶] نیز اشاره شدهاست.
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲.
- جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.
|
||||||||||||||||||||||||||||||