بنیامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
1695 Eretz Israel map in Amsterdam Haggada by Abraham Bar-Jacob.jpg
طوایف اسرائیل
پسران اسرائیل
نوشتارهای مرتبط


بنیامین برادر خود یوسف را در آغوش می‌گیرد.

بِنیامین خردسال‌ترین فرزند یعقوب و از بنی‌اسرائیل بود. فرزندان او قبیله بنیامین یکی از اسباط اسرائیل را ایجاد کردند. بنیامین را واژه‌ای عبری و به معنای «پسرِ دست راست» یا «پسرِ برکت» دانسته‌اند. برخی معنای آن را «پسر جنوب» گفته‌اند، زیرا وی تنها پسر یعقوب بود که در جنوب یعنی سرزمین کنعان به دنیا آمد. در قرآن بنیامین بدون ذکر نام مورد اشاره قرار گرفته است.

در کتاب مقدس[ویرایش]

تولد بنیامین[ویرایش]

تصویری از کتاب مقدس نسخه مورگان، اسرائیلیها در دربار مصر نزد یوسف حاضر می‌شوند.
نمای بیرونی کاروانسرای مملوک، در کفر سبا اسرائیل، که به عنوان مقبره نبی یامین شناخته می‌شود.

بر اساس گزارش تورات، مادر بنیامین به نام راحیل، او را هنگام بازگشت از «فَدّان اِرام» به کنعان و در بیت لحم به دنیا آورد. او که پس از تولد بنیامین از دنیا رفت، پیش از مرگ، نام او را «بِنْ أوْنی» به معنای «پسرِ درد و رنج من» نامید؛ اما یعقوب آن را که مفهوم نامبارکی داشت، به بنیامین تغییرداد.[۱] بر اساس نوشته‌های ربانی بنیامین وقتی به دنیا آمد که راحیل به مدت زیادی روزه گرفته بود تا خداوند به او فرزندی دهد و یعقوب بیش از ۱۰۰ سال سن داشت. از این رو در بیشتر قسمتهای تورات بنیامین به صورت فرزندی خردسال است ولیکن به طور ناگهانی در مورد فرزندان او صحبت می‌شود و چگونگی بزرگ شدن او مورد اشاره قرار نمی‌گیرد.

در مصر[ویرایش]

در داستان یوسف در تورات، هنگامی که برادران یوسف به مصر می‌روند او هویت واقعی خود را به آنان افشا نمی‌کند. بلکه او در کیف بنیامین ظرفی از نقره قرار می‌دهد و سپس اعلام می‌کند که ظرف نقره او گم شده است و باید کیف اسرائیلیها را بگردد. پس از یافته شدن ظرف نقره در کیف بنیامین، یوسف دستور می‌دهد که بنیامین به عنوان برده او در مصر باقی بماند. در این زمان یهودا به یوسف درخواست می‌کند که بنیامین را نگه ندارد زیرا دوری از بنیامین قلب یعقوب را خواهد شکست. در این زمان یوسف هویت واقعی خود را ابراز می‌کند. در میدراش ذکر شده است که یوسف از بنیامین می‌خواهد که برادر گمشده خود (یوسف) را به کمک اخترشناسی پیدا کند. میدراش ادامه می‌دهد که بنیامین موفق می‌شود بفهمد که یوسف مردی است که بر تخت مصر حاکم شده است و در این زمان یوسف هویت خود را آشکار می‌کند.

فرزندان بنیامین[ویرایش]

کتاب مقدس، بنیامین را پسری لطیف، مطیع و محبوب یعقوب می‌خواند که به ویژه پس از ناپدید شدن یوسف به شدت به وی دلبسته بوده است. کتاب مقدس در جایی برای بنیامین سه فرزند و در جای دیگر ۱۰ فرزند با ذکر نامهایشان یاد می‌کند. این ده پسر عبارتند از: بلا، بشر، آشبل، گرا، نعمان، اهی، روش، موپیم، هوپیم و آرد. نام همسران بنیامین در کتاب مقدس ذکر نشده است.

در قرآن[ویرایش]

در قرآن سوره یوسف، بنیامین بدون ذکر نام چندین بار مورد اشاره قرار گرفته است.

و هنگامی که بر یوسف وارد شدند برادرش [بنیامین] را نزد خود جای داد [و] گفت من برادر تو هستم بنابراین از آنچه [برادران] می‌کردند غمگین مباش. -قرآن، سوره یوسف، آیه ۶۹

پس [یوسف] به [بازرسی] بارهای آنان پیش از بار برادرش پرداخت آنگاه آن را از بار برادرش [بنیامین] در آورد این گونه به یوسف شیوه آموختیم [چرا که] او در آیین پادشاه نمی‌توانست برادرش را بازداشت کند مگر اینکه خدا بخواهد [و چنین راهی بدو بنماید] درجات کسانی را که بخواهیم بالا می‌بریم و فوق هر صاحب دانشی دانشوری است. قرآن، سوره یوسف، آیه ۷۶

مدفن[ویرایش]

محل دفن بنیامین در روستای «ظَهْرحِمار» میان نابلس و بیسان قرار دارد.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Benjamin»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۴ مهر ۱۳۹۳).