متوشالح

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

متوشالح یا مَتْوشَلَخ(عبری:מְתוּשֶׁלַח به معنی وقتی او بمیرد فرستاده خواهد شد) از شخصیت‌های اساطیر سامی، پسر خنوخ و پدر لمک و جد اعلای نوح است.[۱] طوفان نوح هم‌زمان با مرگ او بود.[۲] متوشالح در سن ۹۶۹ سالگی مرد، او در بین شخصیت‌های عهد عتیق بیشترین عمر را کرده‌است.[۳] نام متوشالح در نسب‌نامه عیسی[۴] و نسب‌نامه محمد پیغمبر اسلام ذکر شده‌است.[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. پیدایش ۲۱:۵
  2. پیدایش ۵:۵
  3. پیدایش ۵:۲۷
  4. لوقا ۳:۲۱
  5. سیرت رسول‌الله ص ۱۹

منابع[ویرایش]

  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN ۹۶۴۳۰۷۱۶۳۴
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
  • یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲. 
  • جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴. 
  • ابن هشام. سیرت رسول‌الله صلی الله علیه و آله و سلم. ترجمهٔ رفیع‌الدین اسحاق بن محمد همدانی قاضی. علی‌اصغر مهدوی. چاپ سوم. تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۰. ۵۱۹.