حورالعین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
حوریان، تصویری از یک نقاش ایرانی در سده نهم هجری.

حور یا حورٌ عین (در فارسی امروزی حوری و حور العین) به عقیده مسلمانان و به تصریح قرآن، زنانی زیبا، سیه‌چشم و بکرند که در بهشت همنشین مردان پارسا خواهند شد.

قرآن، حورالعین را به مرواریدهایی در بهشت توصیف می کند.[۱]

برخی مفسرین معتقدند که این تعبیر همنشینی با زیبایان، حکایت از تجسم یافتن اعمال نیک (به ویژه رفتار و اخلاق نیک) است که فرد در زندگی دنیوی خود داشته. حال در زندگی جاودانه و ابدی خود تمامی آن اعمال، اخلاق و رفتار شایستهبدون هیچ کمک و کاستی، بدون آنکه مرور زمان آن را کهنه و فرسوده سازد، به تمامی تناسب و زیبایی برای او آشکار، و همنشین ابدی وی می‌شوند.[نیازمند منبع]

ریشه کلمه[ویرایش]

حور جمع اَحور و حَوراء، به کسی می‌گویند که سیاهی چشمش کاملاً مشکی و سفیدی آن کاملاً شفاف است و دارای پلک‌هایی باریک است (همانند چشمان آهو)، و گاه به زنان سفید چهره (سفید بدن، سمین تن) نیز اطلاق شده‌است. عین نیز جمع اَعین و عَیناء، به معنی «درشت چشم» است و از آنجا که بیشترین زیبائی انسان در چشمان او است روی این مسأله مخصوصا تکیه شده‌است.[۲]

بعضی نیز گفته‌اند که حور از ماده حیرت گرفته شده یعنی آنچنان زیبا هستند که چشمها از دیدن آنها حیران می‌شود.[نیازمند منبع]

صفات حور العین[ویرایش]

برخی صفات آن‌ها که در آیات مختلف قرآن چنین آمده‌است:

  1. پاکی و پاک نهادی
  2. نیک خویی و زیبارویی
  3. مهربانی
  4. همسن و سالی با همسر
  5. باکرگی

اشاره به حورالعین در آیات قرآن[ویرایش]

  • سورهٔ ۵۶: الواقعة

    ما آنها را آفرینش نوینی بخشیدیم. (۳۵) و همه را بکر قرار داده‌ایم. (۳۶) همسرانی که به همسرشان عشق می‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم سن و سالند. (۳۷) اینها همه برای اصحاب یمین است. (۳۸)

  • سورهٔ ۵۶: الواقعة

    و همسرانی از حورالعین دارند. (۲۲) همچون مروارید در صدف پنهان! (۲۳)

  • سوره ۷۸: النبأ

    برای پرهیزگاران مسلماً پیروزی بزرگی است. (۳۱) باغهایی سرسبز، و انواعی از انگورها. (۳۲) و حوریانی بسیار جوان و هم سن و سال. (۳۳)

  • سوره ۳۸: ص

    و نزد آنان همسرانی است که تنها چشم به شوهرانشان دوخته‌اند و همگی هم سن و سالند. (۵۲)

  • سوره ۵۵: الرحمن

    در باغهای بهشتی زنانی هستند که جز به همسران عشق نمی‌ورزند و هیچ انس و جن قبلاً با آنها تماس نگرفته است. (۵۶)

حور در فارسی[ویرایش]

در زبان عامه، زنان زیبا به حوری و پری تشبیه می‌شوند. ضمناً در زبان فارسی حور (که در اصل عربی جمع است) به صورت مفرد به کار می‌رود. شعرا هم حور و هم حوری را به کار برده‌اند:

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت شیوهٔ جنات تجری تحتهاالانهار داشت (حافظ)
حوران بهشتی که دل خلق ستانند هرگز نستانند دل ما که تو داری (سعدی)
نبود اندر او نیز یک چیز زشت تو گفتی مگر حور بوداز بهشت (فردوسی)
تا بر آن حورپیکران چو ماه چشم نامحرمی نیابد راه (نظامی)

منابع[ویرایش]

  1. الواقعة، آیه 23- 24، “و حوران درشت چشم؛ همانند مرواریدهایی در صدف”.
  2. تفسیر نمونه، ج۲۱، ص ۲۱۲