فرانسوا دو سال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قدیس
فرانسوا دو سال
کاپوچین
اسقف ژنو
Franz von Sales.jpg
Native name François de Sales
Diocese ژنو
See ژنو
Personal details
Born ۲۱ اوت ۱۵۶۷(۱۵۶۷-08-۲۱)
شاتو دو سال دوک‌نشین ساووی
Died ۲۸ فوریه ۱۶۲۲ (۵۴ سال)
لیون
Nationality فرانسوی Flag of France.svg
Coat of arms
Sainthood
Shrines انسی

فرانسوا دو سال (به فرانسوی: François de Sales) اسقف قرن شانزدهم میلادی اهل فرانسه است. او بخاطر ایمان عمیقش و نگاه مهربان خود به اختلافات مذهبی ناشی از اصلاحات پروتستان‌ها در وطنش مشهور شد. او همچنین برای نوشتن در مورد موضوع جهتگیری معنوی و تشکیلات معنوی، به ویژه در کتاب‌های " مقدمه زندگی مؤمن " و " رساله‌ای در عشق به خدا " شناخته شده است.

زندگی[ویرایش]

سالهای اولیه[ویرایش]

فرانسیس دو سالدر ۲۱ اوت ۱۵۶۷ در قصر دو سال در خانواده نجیب زاده با مقام دوک ساوی، جایی که امروزه تورنس گیلر (THORENS-Glières) خوانده می‌شود به دنیا آمد. پدر او فرانسوا دو سال، لرد بواسی (Boisy)، سال (Sales) و نول (Novel) بود. مادر او فرانسوا دو سوناز (Sionnaz)، تنها فرزند یک قاضی برجسته و نجیب زاده بود. پدرش قصد داشت او یعنی اولین پسر از شش پسرش را برای آموزش در بهترین مدارس برای آماده‌سازی جهت قضاوت بگذارد. به همین دلیل او از آموزش‌های ممتاز در شهرهای نزدیک لا روشه سور فورون و انسی بهره برد.

تعلیمات و تغییر عقیده[ویرایش]

در سال ۱۵۸۳، او به کالج کلرمون (بعداً به نام دبیرستان فرانسوی لویی لو گراند تغییر نام داد) در پاریس رفت، سپس به یک نهاد یسوعی رفت تا سخنوری و علوم انسانی بیاموزد. در سال ۱۵۸۴ فرانسیس د سال یک بحث در مورد جبرگرایی و به جهنم رفتن با لعنت خدا را آغاز کرد. یک اعتراض درونی در او در اثر ایجاد ناامیدی حاصل از این موضوعات در او پدید آمد. این اعتقاد تا دسامبر ۱۵۸۶ به طول انجامید. این حالت روانی او موجب بیماری او شد و حتی باعث بستری شدن او گردید. ماه بعد در ژانویه سال ۱۵۸۷، با دشواری زیادی، از کلیسای سنت اتین د گره پاریس دیدار کرد، جایی که از مقدسات دینش خواست او را شفا دهند. او در آنجا به مقام " ترتیاری آف مینیم اوردر " (این فقط نحوه تلظ این مقام است لطفاً اگر می‌توانید آن را ترجمه کنید) رسید. سال در نهایت نتیجه گرفت که خدا در کل برای او خوب است، چرا که به گواهی کتاب مقدس " خدا عشق است ". این از خود گذشتگه وفادار به خدای عشق نه تنها از شک و تردید اخراج شد بلکه بقیه عمر خود و آموزش‌هایش تحت تاثیر قرار گرفت. راه آموزش معنویت کاتولیک او اغلب از راه عشق الهی یا زندگی مؤمن گرفته شده از کتاب او به نام " شناخت زندگی مومن " آمده است.

در سال ۱۵۸۸ سال تحصیل خود را در کالج کلرمون به پایان رساند و وارد دانشگاه پادوا در ایتالیا شد، جایی که او به تحصیل حفوف و الهیات پرداخت. او آنتونیو پوسوینو (Possevino) یک کشیش یسوعی را به عنوان سر مشق معنوی خود انتخاب کرد. آنجا او زهن خود را برای تبدیل شدن به یک کشیش آماده کرد. هوشمندانه و خوش رایانه، او تجربه‌های مختلفی کسب کرد که قلب او را برای خدمت به خدا و نه برای پول و یا دنیا آماده کرد. در یک حادثه وقتی او سوار اسب بود شمشیرش به زمین افتاد و با شمشیر دیگری شکل یک صلیب مانند صلیب مسیح را ساخت. او این نشانه و نشانه‌های دیگر را به عنوان یک دعوت از عیسی مسیح به زندگی فداکارانه و عشق به کلیسا تفسیر کرد.

بازگشت به ساووی[ویرایش]

در سال ۱۵۹۲، سال دکترای خود را در حقوق و الهیات دریافت کرد. او سفر زیارتی بلند مدتی به لورتو در ایتالیا معروف برای کلیسای آن، دلا سانتا کاسا (حرم خانه مقدس) داشت و سپس به خانه در ساووی بازگشت. مجلس سنا از شامبری او را به عنوان یک وکیل انتخاب کرد. ضمناً پدرش مناصب مختلفی برای فرانسیس، از جمله انتصاب به عنوان سناتور یافت. پدر همچنین یک زن ثروتمند و نجیبزاده را به عنوان عروس خود انتخاب کرد. اما فرانسیس حاضر به ازدواج نشد، او ترجیح می‌داد که در راهی که انتخاب کرده متمرکز شود. پدر او در ابتدا روحانی شدن فرانسیس به جای رسیدن او به آرزوهای پدرش در مدارج سیاسی را رد کرد.

کلود دو گرنر، کسی که بعداً اسقف ژنو شد، در این امر مداخله کرد و برای رسیدن او به هدفش به او کمک کرد، سال بلافاصله وعده سرکشیش شدن یعنی عالی ترین درجه در امور اسقف‌ها در کلیسای ژنو را از طرف او دریافت کرد. در طول اصلاحات پروتستان‌ها، کالوینیست‌ها کنترل کلیسای ژنو را به دست گرفتند.

کشیشی و سرکشیشی[ویرایش]

فرانسیس دو سال، در مقام خود به عنوان سرکشیش، درگیر مقابله مشتاقانه با اونجلیست های پروتستان ساووی بود و در این راه بسیاری از را به مذهب کاتولیک بازگرداند. او چند بار در این راه از ترور جان سالم به در برد. او به رم و پاریس جایی که او یک اتحاد با پاپ کلمنت هشتم و هنری چهارم پادشاه فرانسه را پایه نهاد سفر کرد. بعد از آن او به عنوان معاون اسقف ژنو منصوب شد.

اسقف ژنو[ویرایش]

در سال ۱۶۰۲ ، اسقف گرنر درگذشت و دو سال اسقف ژنو وقف شد ، اما در انسی (در حال حاضر بخشی فرانسه) اقامت گزید زیرا ژنو تحت کنترل کالوینیست ها بود. اسقفی او در سراسر اروپا برای سازماندهی موثر او زبان زد شد.

او با کاپوچین ها ( فرقه ای از مذهب کاتولیک ) برای نشر مذهب کاتولیک در اسقف نشین خود رابطه تنگاتنگی داشت. آنها آنقدر از خدمات او سپاس‌گزار بودند که در سال ۱۶۱۷ او را علی رقم این که از فرقه آنها نبود به درجات بالایی منصوب کردند. گفته شده است که در اویان، در ساحل جنوبی دریاچه ژنو، یکی از مقامات بلند پایه کلیسای سنت فرانسیس آسیسی گفتد : "شما میل به شهادت دارید، چیزی که من در حسرت آن هستم اما مثل من ، شما نیز آن را به دست نخواهید آورد. شما باید وسیله ای برای شهادتان باشید. ". در طول سال های اسقفی او، به عنوان به عنوان یک واعظ سحر کننده و یا یک زاه کسب شهرت کرد. او همان اندازه که به عنوان یک دوست فقرا معروف بود، در مهربانی و درک به عنوان یک انسان فراطبیعی شناخته شده بود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Lagarde, André and Laurent Michard. la garde et Michard Moyen Age: Les Grands Auteurs français du programme - Anthologie et Histoire littéraire. Bordas, 1962. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Francis de Sales»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴).