سرزمین موعود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سرزمین اسرائیل)
پرش به: ناوبری، جستجو
سرزمین موعود که به ابراهیم وعده داده شد

سرزمین موعود (به انگلیسی: Promised Land) (به عبری: הארץ המובטחת) که کنعان و یا سرزمین مقدس نیز خوانده شده‌است، ناحیه‌ای تاریخی در شرق دریای مدیترانه است. این سرزمین بنا به اعتقاد یهودیان و چنانکه از کتب مقدس آنان برمی‌آید، نقشی سرنوشت ساز در زندگی و اعتقاد قوم اسرائیل داشته‌است. ابراهیم به قصد رسیدن این سرزمین که خداوند آنرا موعود خویش قرار داده، زادگاه خود را ترک می‌کند، سرزمین اسرائیل بهشتی است برای آنانکه از بردگی مصریان نجات یافته و به قصد ان عزیمت نموده‌اند و امیدی برای تبعیدیان در بابل.[۱] از واژه سرزمین مقدس یا سرزمین موعود به غیر از عهد عتیق و عهد جدید، در قرآن[۲] نیز به کرات استفاده شده‌است. مسیحیان این سرزمین را مقدس می‌خوانند، [نیازمند منبع] و گفته می‌شود منظور آنان یادآوری روزگاری است که عیسی در آنجا می‌زیسته‌است.

این عبارت نباید با سرزمین اسرائیل (به انگلیسی: Land of Israel) اشتباه شود.

حدود سرزمین موعود[ویرایش]

در تورات حدود سرزمین موعود که در آن زمان به بنی اسرائیل بخشیده شده چنین ذکر شده‌است:

«و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: (۲) «بنی‌اسرائیل را امر فرموده، به ایشان بگو: چون شما به زمین کنعان داخل شوید، این است زمینی که به شما به ملکیت خواهد رسید، یعنی زمین کنعان با حدودش. (۳) آنگاه حد جنوبی شما از بیابان سین بر جانب ادوم خواهد بود، و سرحد جنوبی شما از آخر بحرالملح به طرف مشرق خواهد بود. (۴) و حد شما از جانب جنوب گردنه عَقْرَبیّم دور خواهد زد و به سوی سین خواهد گذشت، و انتهای آن به طرف جنوب قادش‌برنیع خواهد بود، و نزد حَصَراَدّار بیرون رفته، تا عَصمون خواهد گذشت. (۵) و این حد از عصمون تا وادی مصر دور زده، انتهایش نزد دریا خواهد بود.»[۳]

این مرزها چیزی در حدود اسراییل فعلی بعلاوه لبنان، کرانه باختری، نوار غزه، قسمت اعظم سوریه و اردن و مصر تا رود نیل است.[۴][۵] ماجرای فتح کنعان به دست بنی اسرائیل و به رهبری یوشع بن نون که به پیروزی آنان بر ساکنان کنعان منجر شد در کتاب یوشع ذکر شده‌است

وعده نیل تا فرات و تفاوت آن با سرزمین موعود[ویرایش]

در تورات، خدا وعده نیل تا فرات را(که گاهی از آن به اسرائیل بزرگ یاد شده‌است) به فرزندان ابراهیم، یعنی اسماعیلیان(شامل فرزندان اسماعیل و شش برادرش، پسران قطوره)[۶] که اعراب از نسل آنان هستند و بنی اسحاق(شامل فرزندان عیسو و فرزندان یعقوب یعنی بنی اسرائیل) داده است:

«در آن روز، خداوند با ابرام عهد بست و گفت: «این زمین را از نهر مصر(نیل) تا به نهر عظیم، یعنی نهر فرات، به نسل تو بخشیده‌ام»[۷]

این سرزمین(نیل تا فرات) شامل، اسراییل، قسمت‌هایی از مصر، لبنان، سوریه، اردن می‌گردد.[۸]

وعده نیل تا فرات به نسل ابراهیم داده شده‌است، که حداقل شامل ۸ برادر بوده‌اند و اسحاق یکی از آنان بوده‌است و بنی اسرائیل که سرزمین موعود به آنان داده شده تنها فرزندان یکی از پسران اسحاق، یعقوب بوده‌اند.

نسل ابراهیم تا یهودا
۸ فرزند ابراهیم اسماعیل (۱) اسحاق (۲) زمران‌ یُقشان مَدان مِدیان یِشباق شوحا
۲ فرزند اسحاق عیسو (۱) یعقوب (۲)
۱۲ فرزند یعقوب (اسرائیل) یهودا رئوبن شمعون لاوی یساکار زبولون دان نفتالی عاشر جاد یوسف بنیامین
مقالات مرتبط: اسرائیل بزرگ ، سرزمین موعود


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Judaism (religion), Holy places: the land of Israel and Jerusalem. (2009). In Encyclopædia Britannica. Retrieved May 03, 2009, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/307197/Judaism/35270/Holy-places-the-land-of-Israel-and-Jerusalem
  2. قرآن ۵:۲۱
  3. اعداد ۳۴
  4. http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Map_Land_of_Israel.jpg
  5. http://en.wikipedia.org/wiki/Image:1759_map_Holy_Land_and_12_Tribes.jpg
  6. کتاب پنجاهه‌ها ۲۰:۱۳
  7. پیدایش ۱۵:۱۸
  8. http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Greater_Israel_map.jpg