پدران کلیسا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پدران کلیسا، مینیاتوری از کتاب جُنگ سیواتوسلاو، از منطقه کی‌یف اوکراین.

پدران کلیسا یا پدران اولیه کلیسا، الهیون اولیه و تاثیرگذار، معلمان نامدار مسیحی و کشیشان بزرگی بودند. آثار دانشورانه آنها مقدمی برای قرن‌های بعدی بود. این لفظ درباره نویسندگان و معلمین کلیسا، نه الزاماً قدیسان استفاده می‌شد. طبقه‌بندی بزرگان کلیسا: پدران وابسته به پاپ و قرن دوم، سوم، چهارم، پنجم و ششم.[۱][۲] پدران(آباء) کلیسا در واقع به نخستین معلمان و نویسندگان کلیسای مسیحی گفته می‌شود که در دیانت و فضیلت و تجربه و تقوا شهرت داشتند و از اواخر قرن ۱ (میلادی) تا ۷ (میلادی) زندگی می‌کردند. دوره‌ای که شورای نیقیه(council of Nicaea) در۳۲۵ (میلادی) آن را به دو عهد آباء پیش و پس از نیقیه تقسیم کرد. کلمنس رومی، ایگناتیوس انطاکی، پولیکارپ ازمیری، قدیس برنابا، یوستینوس شهید، کلمنس اسکندرانی، اوریگنس، ترتولیانوس و کوپریانوس جمعاً مشهور به آباء رسولی، از آباء پیش از نیقیه بودند و سیریل اسکندرانی، آتاناسیوس، یوحنای زرین‌دهان، ائوسبیوس قیصری، باسیلیوس کبیر، آمبروسیوس میلانی، اوگوستین قدیس، پاپ لئوی اول، بوئتیوس رومی، قدیس هیرونوموس، گرگوریوس کبیر و بید از آباء پس از نیقیه.

  • موسسه علمی- فرهنگی دانش‌گستر، ۱۳۸۹. (ص ۴)