لوط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرار لوط از سدوم

لوط بن هاران بن تارح بر اساس تورات و قرآن، پیامبری است که از جانب خدا برای هدایت مردم به سدوم بنی‌اسرائیل فرستاده شد. نام لوط، ۲۷ بار در قرآن آمده و به پیامبری او تصریح شده است. او برادر زن حضرت ابراهیم و برادر سارا بود.

بر اساس قرآن، قوم او به دلیل ارتکاب لواط مشهور بودند. از این رو فرشتگانی از سوی خداوند مأمور شدند آنها را عذاب کنند. این فرشتگان نخست نزد ابراهیم رفتند و خود را معرفی کرده و ماموریت خویش را برای ابراهیم بازگو کردند. آنگاه به شهر لوط رفتند و به رسم مهمانان به خانه لوط وارد شدند.

قوم لوط برای کام گرفتن از این جوانان خوبرو به خانه لوط هجوم بردند. لوط گفت: «آبروی مرا مریزید. اگر می خواهید، با دختران من ازدواج کنید.» گفتند: «خودت خوب می‌دانی که ما به دختران تو کاری نداریم.»

خداوند به لوط وحی کرد که پاسی از شب گذشته به همراه خانواده ات از شهر خارج شو و به پشت سر خود منگر. لوط و خاندانش هنگام سحر از شهر بیرون آمدند و همگی فرمان خدا را اطاعت کردند مگر زن لوط که نافرمانی کرد و او نیز به همراه قوم خطاکار لوط دچار عذاب (سنگباران آسمانی) گردید.

شهر سدوم و عموره، محل زندگی قوم لوط، به امر خدا به وسیله سنگ‌های سجیل، سنگباران و نابود شد و آن قوم از میان رفتند. مفسران بیان داشته‌اند که کسانیکه همراه لوط نجات یافتند دختران او بودند. [۱] [۲]

بقعه (آرامگاه)[ویرایش]

گفته می‌شود بقعه یا آرامگاه پیغمبر لوط در بخش مرکزی شهرستان رباط کریم، دهستان منجیل آباد، شمال غربی روستای محمد آباد پیغمبر واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. تاریخ الانبیاء،‌ رسولی محلاتی، ‌ج 1، ص 200؛ اعلام قرآن، خزائلی، ‌ص 541
  2. تفسیر نمونه، ج ۹، ص ۱۸۲.
  3. http://iranshahrpedia.ir/view/26063