ارفکشاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ارفکشاد یا ارفخشذ (عبری:אַרְפַּכְשָׁד به معنی رهاکننده) یکی از پنج پسر سام[۱] و نواده نوح[۲] است. ارفکشاد دو سال پس از طوفان نوح ولادت یافت.[۳] برادرانش الام، اشور، لود و ارام بودند.[۴]. پسر نخست ارفکشاد شالح یا صالح و دومین پسر او قینان نام داشت. در کتاب یوبیل، از ارفکشاد به عنوان نیای بزرگ اقوام اور و کشان نام برده شده است. ارفکشاد قلعه اورکلدانیان را در کرانه جنوبی فرات بنا نهاد.[۵] ارفکشاد چهارصد و سی و هشت سال زندگی کرد.[۶] نام او در نسب‌نامه داوود[۷]، نسب‌نامه عیسی[۸] و نسب‌نامه محمد[۹] ذکر شده است. شهر ارفکشاد در میانرودان سال‌ها محل زندگی یزیدیان، مسلمانان و یهودیان بوده است.شهر ارفکشاد هم‌اکنون در کشور عراق واقع است.

پانویس[ویرایش]

  1. پیدایش ۱۰:۲۲
  2. پیدایش ۲۴:۱۱
  3. پیدایش ۱۱:۱۲
  4. تواریخ ۱:۱۷
  5. یوبیل ۱۴:۱۷
  6. توا ۱:۱۷
  7. تواریخ ۱۴:۸
  8. لوقا ۳:۳۳
  9. سیرت رسول الله ص ۱۹

منابع[ویرایش]

  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN ۹۶۴۳۰۷۱۶۳۴
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
  • یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲. 
  • جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴. 
  • ابن هشام. سیرت رسول‌الله صلی الله علیه و سلم. ترجمهٔ رفیع‌الدین اسحاق بن محمد همدانی قاضی. علی‌اصغر مهدوی. چاپ سوم. تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۰. ۵۱۹.