شداد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شَدّاد بن عاد بن إرم، طبق روایات اسلامی، یکی از دو فرزند عاد بود که ادّعای خدایی داشت، و باغ و قصری -برای مقابله با بهشت مورد وعده دین خدا- [۱] در صحرای عَدَن،[۲] بین صنعا و حَضْرموت، بنا کرد.[۳] براساس آیات ۶ تا ۸ سوره فجر در قرآن، که صحبت از «ارم عاد» شده معلوم می‌شود آن، شهری آباد و بی‌نظیر و دارای قصرهای با شکوه و ستون‌های برافراشته بوده است.[۴] در توصیف بهشت شدّاد، مفسّران گفته‌اند: در آن، قصرهایی از طلا و نقره و ستون‌هایی از زبرجد و یاقوت و درختان گوناگون و جویبارهایی، جاری بوده است[۵] که به جای ریگ، مروارید و یاقوت و زبرجد در قعر جوها، ریخته و آن از زیر آب پیدا بود.[۶] وقتی ساخت قصر تمام شد و شدّاد خواست پایتخت خود را به آن جا منتقل کند، به اندازه یک شبانه روز راهِ کاروان‌رو مانده بود که به آن‌جا برسد، که خدا صیحه‌ای بر آنها فرستاد و نابودشان کرد.[۷]

پیوند به بیرون[ویرایش]

حکایتی از بهشت شداد، وبسایت مهدی کیانی

پانویس[ویرایش]

  1. مجمع البیان، ج ۹- ۱۰، ص ۷۳۸.
  2. التفسیر الکبیر، ج ۱۱، ص ۱۵۳
  3. لغت‌نامه دهخدا، ج ۲، ص ۱۵۹۷، «ارم».
  4. تفسیر المیزان، ج ۲۰، ص ۲۸۰.
  5. التفسیر الکبیر، ج ۱۱، ص ۱۵۳.
  6. روض‌الجنان، ج ۲۰، ص ۲۶۲.
  7. حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، ج۷، ص ۲۲۸.