کافر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

کافِر به کسی گفته می شود که دارای دین به خصوصی نباشد . در اصل کسی است که آیات و نشانه‌های خدا را انکار می‌کند . در قدیم زندیق هم می‌گفتند.


از نظر اسلام:
۱- توضیح المسائل آیت الله خمینی
کافر یعنی کسی که منکر خدا است، یا برای خدا شریک قرار می‏دهد، یا پیغمبری حضرت خاتم الانبیا محمد ابن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم را قبول ندارد، نجس است، و همچنین است اگر در یکی از اینها شک داشته باشد. و نیز کسی که ضروری دین یعنی چیزی را که مثل نماز و روزه، مسلمانان جزو دین اسلام می‏دانند منکر شود، چنانچه بداند آن چیز ضروری دین است و انکار آن چیز برگردد به انکار خدا یا توحید یا نبوت، نجس می‏باشد. و اگر نداند، احتیاطا بایداز او اجتناب کرد، گرچه لازم نیست.

در دین اسلام به هیچ یک از دینهای مسیحی یهودی زردتشتی کافر گفته نمی شود البته بعضی افراد مانند ایت الله بهجت بحث هایی را مطرح می کنند که از نظر بیشتر علما قابل قبول نیست همچنین در قران بارها از اهل کتاب به نیکی یاد برده شده است



این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.