کنعان (منطقه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گستره تقریبی شناخته‌شده‌ی کنعان در حدود سال ۱۳۰۰ پیش از میلاد مسیح

کنعان منطقه‌ای باستانی و عبری‌زبان بوده است که امروزه هر یک از کشورهای اسرائیل، لبنان، اردن، سوریه و مناطق فلسطینی‌نشین بخشی از آن را در خاک خود دارند. این منطقه در دوره عمارنه در پایان عصر برنز اهمیت ویژه‌ای داشته چرا که محل پیوند روابط امپراتوری‌های باستانی مصر، هیتی، و آشور بوده. نام این منطقه در نوشته‌های مربوط به هزاره چهارم پیش از میلاد آمده است و بعدها در نامه‌های عمارنه به صورت کیناحو (Kinaḫḫu) ذکر می‌شود. این در حالی است که منابع پادشاهی نوین مصر به عملیات نظامی متعدد در کا-نا-نا (Ka-na-na) اشاره می‌کنند.[۱]

ریشه[ویرایش]

معنای دقیق نام کنعان نامشخص است. در متن‌های مصری نام کنعان اغلب به همراه واژگانی با بار منفی همچون "دزد" و "کنعانیان" می‌آمده که اشاره به ساکنان آشوب‌گر منطقه داشته. این نام اما از واژه عبری کن ن (כנען) سرچشمه گرفته. این می‌توانسته اشاره به معنای "سرزمین‌های پایین" از واژه سامی کن به معنای "پایین بودن، متواضع، سرکوب شده" داشته باشد که در تضاد با واژه آرامی است که به معنای "سرزمین‌های بلند" است.[۲]

تاریخ[ویرایش]

پیش از مهاجرت اسرائیلیان (بنی اسرائیل) و درآمیختن آن‌ها با ساکنان بومی، کنعان سکونت‌گاه اموری‌ها، عبریان و قبیله‌های آرامی، هوری‌ها، کنعانیان، و قبیله‌های صحرانشین سامی‌نژاد بود.[۳] در شمال، در کرانه‌های لبنان و سوریه، شهرهای فینیقی حضور داشتند. زبان کنعانی زیرشاخه‌ای از زبان‌های شمال غربی سامی است.

در هزاره دوم پیش از میلاد، بیشتر کنعان زیر فرمانروایی مصر بود و طبق نوشته‌های مصریان سده ۱۲ام پیش از میلاد، بعدها کنترل سوریه و فلسطین از دستان آن‌ها خارج شد.

منابع[ویرایش]

  1. Redford, Donald B. (۱۹۹۳). Egypt, Canaan, and Israel in Ancient Times. Princeton University Press. شابک ‎۰۶۹۱۰۳۶۰۶۳. 
  2. Henry Baker Tristram. «Bible Places: The Topography of the Holy Land». 
  3. Hazor, W. Horowitz, A. Shaffer (۱۹۹۲). «An Administrative Tablet from Hazor: A Preliminary Edition». (۴۲) Israel Exploration Journal. ۲۱-۲۳. 

پیوند به پیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کنعان (منطقه) موجود است.