ایوب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایوب (عبری: אִיּוֹב به معنی بازگشت کرده به سوی خدا) پیامبر بنیاسرائیل است که نام وی در کتاب حزقیال[۱]،یعقوب[۲] و ایوب عهد عتیق و نیز در قرآن[۳] آمده است. بر اساس عهد عتیق و قرآن، خدا ایوب را مورد آزمایش قرار میدهد؛ اموالش ربوده میشوند،پشتش میشکند و پسرانش کشته میشوند؛ اما ایوب از عبادت خدا برنمیگردد. سرانجام ایوب،برکت از دست رفته خود را دوباره به دست میآورد.
[ویرایش] ایوب در قرآن
نام ایوب پیامبر در آیات ۱۶۳ سوره نساء، ۸۴ سوره انعام، ۸۳ سوره انبیاء، و ۴۱ سوره «ص» آمده است.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN ۹۶۴۳۰۷۱۶۳۴
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN ۹۶۴۳۳۱۰۶۸-X
|
||||||||
