شهادتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شهادتین (أشهدُ أنَ لا إِلِه إِلا اللّه وأشهَدُ أنَ مُحَمَدًا عَبدُه ورَسولهُ)

شهادتین به معنای «دو گواهی» عبارت است از دو عبارت:

(به عربی: اَشهدُ انْ لا اِلٰهَ الا الله) به معنای «گواهی می‌دهم، خدایی جز خدای یگانه (الله) نیست».

(به عربی: اَشهدُ انَّ محمّداً رسولُ الله) به معنای «گواهی می‌دهم، همانا محمد پیامبر خداست».

فرد با گفتن این دو جمله مسلمان می‌شود. به شرطی که آگاهانه و نه از سر اِکراه و اجبار این عبارات را بگوید. بنابراین این دو جمله علاوه بر ارزش اعتقادی دارای ارزش حقوقی است. البته این عبارات تنها زمانی ارزش معنوی دارد، که فرد معنی و استدلال آنها را بداند و برای قربت به خدا مسلمان شود.

همچنین مسلمانان در رکعت دوم و آخر در تمامی نمازها شهادتین را تکرار می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مکارم شیرازی، آیت‌الله ناصر. رساله توضیح المسائل. تهران: نشر قم، ۱۳۶۷.
  • آیت‌الله العظمی حسینعلی منتظری."رساله توضیح المسائل" . تهران: انتشارات کیهان، ۱۳۵۹