حسن بن علی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

(تغییر مسیر از حسن)
پرش به: ناوبری, جستجو
برای دیگر کاربردها امام حسن (ابهام‌زدایی) را ببینید.

بسم الله الرّحمن الرّحیم

حسن مجتبی


امامان شیعه
نقش دومین امام شیعیان
نام حسن مجتبی
کنیه ابومحمد
تولّد ۱۵ رمضان سال سوم پس از هجرت
زادگاه مدینه
مدفن قبرستان بقیع، مدینه
طول عمر پیش از امامت ۳۷ سال
(سال ۳ تا ۴۰ پس از هجرت)
دوران امامت ۱۰ سال
(سال ۴۰ تا ۵۰ پس از هجرت)
القاب المجتبی

سید الشباب اهل الجنه
الزکی
التقی
السید

السبط
پدر علی
مادر فاطمه زهرا
Almahdi.png
علی · حسن · حسین

سجاد · محمد باقر · جعفر صادق
موسی کاظم · رضا · جواد
هادی · حسن عسکری · مهدی


حسن بن علی پسر علی امام نخست شیعیان و فاطمه همسر او است. وی بیشتر با نام امام حسن مجتبی نزد شیعیان شناخته می‌شود. حسن ملقب به مجتبی از اهل بیت و نیز پنج تن آل عبا به حساب می‌آید. از دیگاه اهل سنت، او پنجمین و آخرین خلیفه از خلفای راشدین محسوب می‌شود.

حسن بن علی، در سال ۳ هجری متولد شد و پس از پدر به امامت(در نظر شیعه) و خلافت مشغول شد. ولی پس از مدت کوتاهی برای جلوگیری از تفرقه به صلح با معاویه رضایت داد[نیازمند منبع]. سرانجام در سال ۵۰ هجری با تحریک معاویه و بدست همسرش[نیازمند منبع] مسموم شده و درگذشت.

فهرست مندرجات

[ویرایش] ریشه نام

نام او حسن به معنای خوب و نیکو است در بعضی مدارک ذکر شده نام او از معادل کلمه عبری شبر[نیازمند منبع] فرزند ارشد هارون است(به معنای بر حق بودن جانشینی علی بر محمد) در رابطه با نام گذاری او روایت زیر نقل شده‌است:

پس از ولادت، نامگذاری از جانب مادر به پدر، و از او به محمد محوّل شد و محمد هم منتظر نامگذاری پروردگار ماند.

تا اینکه جبرئیل، امین وحی، فرود آمد و گفت:

«خدایت سلام می‌رساند و می‌گوید چون علی برای تو همانند هارون برای موسی است، نام فرزندش را نام فرزند حضرت هارون علیه السلام یعنی شبّر قرار ده!» رسول خدا فرمود: «زبان من عربی است و شبّر، عبری است.» جبرئیل گفت: «شبّر در زبان عرب به معنای«حسن» است.»

[ویرایش] القاب

مجتبی، تقی، زکی، سید، سبط، سبط اكبر

[ویرایش] کنیه

ابو محمد

[ویرایش] تولد

۱۵ رمضان سال سوم هجری قمری در مدینه است.

[ویرایش] مدت عمر

۴۷ سال

[ویرایش] مدت امامت

۱۰ سال (۴۱-۵۰ هجری قمری) که شش یا هشت ماه خلیفه بود

[ویرایش] همسر

همسر: أم عشاق بنت طلحة‎

[ویرایش] فرزندان

فرزندان = قاسم، فاطمه، زید، عبدالله، طلحه، ام الحسن، ام الحسین

فرزندانش را پانزده تن می‌شمارند

[ویرایش] پسران

  1. زید
  2. حسن
  3. عمرو
  4. قاسم
  5. عبدالله
  6. عبدالرحمن
  7. حسن ملقب به اثرم
  8. طلحه

[ویرایش] دختران

  1. ام الحسن
  2. ام الحسین
  3. فاطمه
  4. ام عبدالله
  5. فاطمه(دیگر)
  6. ام سلمه
  7. رقیه

[ویرایش] درگذشت

[ویرایش] زمان درگذشت

[ویرایش] علت درگذشت

مسموم شدن به دست همسرش جعده بنت اشعث بن قیس به تحریک معاویه[نیازمند منبع]

[ویرایش] محل دفن

شهر مدینه قبرستان بقیع


شیعه‌ها کمک به بینوایان، اخلاق پسندیده و رسیدگی نیازمندان را از ویژگی‌های حسن می‌شمارند و روایات مختلفی از وی که راجع به تقسیم اموال مختصر خویش با فقیران می‌باشد را می‌گویند. لقب مجتبی اشاره به بخشندگی وی دارد. در سالهای اخیر از وی با نام کریم اهل بیت هم نام برده می‌شود.

[ویرایش] خلاصه متن عهدنامه حسن و معاویه

۱-حسن بن علی حکومت را به معاویه واگذار نماید مشروط به آنکه وی طبق دستور قرآن و روش پیامبر عمل کند. ۲-بعد از معاویه خلافت به عهده حسن بن علی خواهد بود و اگر حادثه‌ای برای او پیش آمد حسین بن علی صاحب زمام امور مسلمین باشد و معاویه حق ندارد کسی را به جانشینی خود انتخاب کند[نیازمند منبع]. ۳-بدعت ناسزاگویی به علی بن ابیطالب و لعن او در نماز متوقف گردد و از علی جز به نیکی یاد نشود. ۴-مبلغ ۵ میلیون درهم در بیت المال کوفه موجود است که از تسلیم به حکومت معاویه مستثنی است و زیر نظر حسن به صرف امور لازم برسد[نیازمند منبع]. ۵-معاویه تعهد کند همه مردم اعم از شام یا عراق و حجاز از تعقیب و آزار او مصون باشند و مال و شرف و ناموس آنان را حفظ کند و بواسطه فعالیتهای گذشته اشان در صدد انتقام نباشد. اما پس گذشت مدتی عهدنامه را زیر پای نهاده و بر خلاف مفاد آن ٍ یزید را به ولایت عهدی منصوب کرد.

یکی از مذاهب دین اسلام
شیعه

Islam

اصول دین فروع دین چهارده معصوم حوادث صحابه کتب مرجع دیدگاه مکان‌های مقدس
توحید
معاد
عدل
نبوت
امامت

نماز
روزه
خمس
زکات
حج
جهاد
امر به معروف
نهی از منکر
تولی
تبری

محمد
فاطمه
علی
حسن
حسین
سجاد
باقر
صادق
کاظم
رضا
جواد
هادی
عسکری
مهدی

غدیر خم
عاشورا
کربلا
فدک
واقعه خانه فاطمه

سلمان
مقداد
ابوذر
عمار
بلال

قرآن
نهج‌البلاغه
صحیفه سجادیه
الاستبصار
الکافی
تهذیب الاحکام
من لایحضره الفقیه
کتب شیعه

علمای شیعه
مهدویت
غیبت صغری
غیبت کبری
ظهور
رجعت

مکه · مدینه
نجف · کربلا
کاظمین · مشهد
سامرا · دمشق
قم · ری
امامزاده‌ها


ن . ب . و


[ویرایش] منبع

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] پیوند به بیرون

Mosque02.svg این نوشتار پیرامون اسلام، خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.