ولید بن عقبه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ولید بن عُقبَه بن ابی معیط یکی از صحابیون محمد و جزو تیره ابو عمرو از خاندان بنی امیه در مکه بود. وی در سال ۶۱ هجری/۶۸۰ میلادی درگذشت.[۱]

از زمان محمد تا زمان خلافت عمر[ویرایش]

عقبه پدر ولید در جنگ بدر در دسته مقابل محمد بود و کشته شد اما ولید در هنگام فتح مکه در ۸ هجری/۶۳۰ میلادی مسلمان شد. وی در زمان محمد مامور جمع آوری صدقات قبیله بنی مصطلق و در زمان عمر مامور جمع آوری صدقه از قبیله مسیحی بنی ثعلب در جزیره شد.[۱]

زمان خلافت عثمان[ویرایش]

ولید برادر رضاعی عثمان بن عفان بود و وقتی عثمان خلیفه شد، ولید را در سال ۲۹ هجری/۶-۶۴۵ میلادی، جانشین سعد بن ابی وقاص در امارت کوفه کرد. بی بند و باری ولید و نوشیدن شراب باعث شد که شکایاتی از وی شود و عثمان وی را در سال ۳۳ هجری/۵۰-۶۴۹ میلادی عزل کند.[۱]

دوران خلافت علی[ویرایش]

کلیفرد ادموند بسورث معتقد است بعد از کشته شدن عثمان، ولید به جزیره گریخت و در آنجا ماند و از سیاست به دور بود تا اینکه در ۶۱ هجری/۶۸۰ میلادی در رقه درگذشت.[۱] اما مادلونگ می نویسد که وی در زمان شورش طلحه و زبیر، بر خلاف مروان و برخی دیگر از آل امیه که به کمپین عایشه در مکه پیوستند، مستقیما به شام نزد معاویه رفت.[۲]

در آغاز جنگ صفین، هنگامی که لشکریان معاویه به آبگاه فرات زودتر دسترسی پیدا کرده بودند و آن را بسته بودند، علی پیکی را به معاویه فرستاد تا بگذارد که لشکریانش از آب استفاده کنند و مذاکرات را پیش بگیرند یا در صورت مخالفت جنگ بر سر آب کنند. معاویه این دو گزینه را با سران سپاهش به شور گذاشت. ولید معتقد بود که همان طور که عثمان خلیفه ی سوم به مدت ۴۰ روز از آب و غذای نرم، توسط سپاه علی محروم شده بود، آنها نیز باید از آب محروم گردند و با وجود اینکه عمروعاص پیشنهادی مخالف داد، باز بر نظر خود اصرار ورزید.[۳]

شاعری[ویرایش]

ولید شهرتی به عنوان شاعر داشت، چنانکه پسرش ابوکتیفه عمرو نیز چنین بود.[۱]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]