درگاه:اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

Basmala.svg

دانش  دین     تاریخ     جامعه     جغرافی     فلسفه     فناوری     هنر   

درگاه اسلام

اسلام دینی یکتاپرستانه و از ادیان ابراهیمی است که بر پایهٔ آموزه‌های محمد شکل گرفته‌است. پیروان اسلام را «مسلمان» می‌گویند.

واژهٔ اسلام در زبان عربی از ریشهٔ «س-ل-م» که به معنای «تسلیم صلح‌آمیز»، «تسلیم‌شدن»، «اطاعت» و «صلح» است و معنی «اسلام»، تسلیم‌شدن یا گردن‌نهادن کامل به خداست که در اسلام الله نامیده می‌شود.

مسلمانان بر این باورند که خدا از طریق جبرئیل کتاب قرآن را بر محمد فروفرستاده‌است. به باور مسلمانان خدا بر بسیاری از پیامبران، وحی فرستاده و محمد آخرین آنان است. مسلمانان محمد را زنده‌کنندهٔ یکتاپرستی ابراهیم، موسی، عیسی و دیگر پیامبران می‌دانند و معتقدند که اسلام کامل‌ترین و آخرین آیین ایزدی‌است. باور مسلمانان آن است که دین خدا در اصل اعتقاد به توحید و روز جزا (معاد) از آدم تا محمد یکی بوده‌است و این اصول در قرآن گرد آمده‌اند و قرآن، کتاب مقدس مسلمانان است که توسط وحی الهی فروفرستاده شد.

هم‌اکنون اسلام از دید شمار رسمی پیروان، در جایگاه دوم (پس از دین مسیحیت) جای دارد.

مسلمانان به دو مذهب عمده شیعه و سنی تقسیم می‌شوند و هر یک از این دو، انشعاباتی دارند.

مقالهٔ برگزیده

محمد بن عبدالله (۵۷۰ م. در مکه۸ ژوئن ۶۳۲ م. در مدینه) بنیان‌گذار و پیامبر دین اسلام و به اعتقاد مسلمانان، آخرین پیامبر و یکی از پیامبران در سلسلهٔ پیامبران خدا است. مسلمانان محمد را تحویل‌دهندهٔ کتاب آسمانی قرآن و بازگردانندهٔ آیین اصلی و تحریف‌نشدهٔ یکتاپرستی می‌دانند. او همچنین به عنوان یک سیاست‌مدار، رئیس دولت، بازرگان، فیلسوف، خطیب، قانون‌گذار، اصلاح‌طلب، فرمانده جنگی، و برای مسلمانان و پیروان برخی مذاهب دیگر مأمور تعلیم فرمان‌های الهی به شمار می‌رود.

محمد در سال ۵۲ قبل از هجرت در مکه به دنیا آمد. در دوران جوانی به بازرگانی مشغول بود، و نخستین بار در ۲۵ سالگی ازدواج کرد. وی ناخشنود از روش زندگی مردم مکه، هر از گاهی مدتی را در غار حرا به تفکر و عبادت می‌پرداخت. به باور مسلمانان، محمد در همین مکان و در حدود ۴۰ سالگی از طرف خدا به پیامبری برگزیده شد و وحی یا آیات الهی بر او فروفرستاده شد. دعوت او مبنی بر این بود که خداوند، یکتاست و اسلام، راه رسیدن به خداست. او همچنین خود را همچون دیگر پیامبرانِ کیش یکتاپرستی، فرستادهٔ خدا معرفی کرد.

بیشتر...

نگارهٔ برگزیده

Tugra Mahmuds II.gif

نمونه تحلیلی خط طغری مربوط به امضاء سلطان محمود دوم پادشاه عثمانی


زندگی‌نامهٔ برگزیده

قلمرو علویان تبرستان و گیلان

حسن بن زید بن محمد بن اسماعیل بن حسن بن علی بن ابی‌طالب ملقب به داعی اول و داعی کبیر (زادهٔ نیمهٔ یکم قرن سوم قمری، مدینه – درگذشتهٔ ۳ رجب ۲۷۰ قمری، آمل) از سادات حسنی بود که حکومت علویان طبرستان را در ۲۵۰ هجری بنیان نهاد. وی پس از چندین نبرد علیه طاهریان توانست بر سراسر کوهستان و دشت‌های طبرستان مسلط شود، پس از آن نیز در جنگ‌هایی با عباسیان و صفاریان مواجه شد.

در میان این نبردها، حسن بن زید سه بار توسط مهاجمان از طبرستان اخراج شد، نخستین‌بار در سال ۲۵۱ در پی حمله‌ای از سلیمان طاهری، سپس در سال ۲۵۵ توسط مفلح، سردار عباسی و آخرین‌بار در سال ۲۶۰ توسط یعقوب لیث صفاری. داعی هربار در کوه‌های غیرقابل دسترسی دیلمیان پناه می‌گرفت و با حمایت آنان، به زودی قلمروش را بازمی‌یافت.

وی همچنین قلمرو طبرستان را گسترش داد. گرگان را در سال ۲۵۳ فتح کرد. سپس چندین‌بار این شهر دست به دست شد ولی نهایتاً، کاملاً تحت حکومت او درآمد. وی به سوی البرز جنوبی نیز تاخت و ری، قزوین، زنجان، و قومس را تصرف نمود.

نقل قول برگزیده

به خدا قسم اگر اقلیم‌های هفتگانه یا آنچه در زیر آسمان‌هاست را به من دهند که خداوند را با گرفتن پوست جویی از دهان مورچه‌ای نافرمانی کنم، هرگز نخواهم کرد.
 علی
Mirror writing2.jpg

مقالات برگزیده

آن‌چه می‌توانید انجام دهید

آن‌چه می‌توانید انجام دهید

ویکی‌پروژه‌ها

پروژه اصلی
WikiProjects

اسلام

پروژه‌های مرتبط

مهدویت - تشیع - امامزاده


موضوعات

رده‌ها

اسلام در دیگر پروژه‌های ویکی‌مدیا

اسلام در  ویکی‌خبر  اسلام در   ویکی‌گفتآورد  اسلام در  ویکی‌کتاب  اسلام در  ویکی‌نبشته  اسلام در  ویکی‌واژه  اسلام در  ویکی‌دانشگاه  اسلام در ویکی‌انبار
مرجع خبری با محتوای آزاد مجموعه‌ای از نقل قول‌ها متون و کتابچه راهنماهای آزاد متون پایه و مرجع آزاد فرهنگ واژه‌ها و اصطلاح‌نامه مرجع متون آموزشی منبع پرونده‌های چندرسانه‌ای عمومی
Wikinews-logo.svg
Wikiquote-logo.svg
Wikibooks-logo.svg
Wikisource-logo.svg
Wiktionary-logo.svg
Wikiversity-logo.svg
Commons-logo.svg