درگاه:اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

Basmala.svg

دانش  دین     تاریخ     جامعه     جغرافی     فلسفه     فناوری     هنر   

درگاه اسلام

اسلام دینی یکتاپرستانه و از ادیان ابراهیمی است که بر پایهٔ آموزه‌های محمد شکل گرفته‌است. پیروان اسلام را «مسلمان» می‌گویند.

واژهٔ اسلام در زبان عربی از ریشهٔ «س-ل-م» که به معنای «تسلیم صلح‌آمیز»، «تسلیم‌شدن»، «اطاعت» و «صلح» است و معنی «اسلام»، تسلیم‌شدن یا گردن‌نهادن کامل به خداست که در اسلام الله نامیده می‌شود.

مسلمانان بر این باورند که خدا از طریق جبرئیل کتاب قرآن را بر محمد فروفرستاده‌است. به باور مسلمانان خدا بر بسیاری از پیامبران، وحی فرستاده و محمد آخرین آنان است. مسلمانان محمد را زنده‌کنندهٔ یکتاپرستی ابراهیم، موسی، عیسی و دیگر پیامبران می‌دانند و معتقدند که اسلام کامل‌ترین و آخرین آیین ایزدی‌است. باور مسلمانان آن است که دین خدا در اصل اعتقاد به توحید و روز جزا (معاد) از آدم تا محمد یکی بوده‌است و این اصول در قرآن گرد آمده‌اند و قرآن، کتاب مقدس مسلمانان است که توسط وحی الهی فروفرستاده شد.

هم‌اکنون اسلام از دید شمار رسمی پیروان، در جایگاه دوم (پس از دین مسیحیت) جای دارد.

مسلمانان به دو مذهب عمده شیعه و سنی تقسیم می‌شوند و هر یک از این دو، انشعاباتی دارند.

مقالهٔ برگزیده

Miraj by Sultan Muhammad.jpg

بُراق در سنت اسلامی نام مرکب آسمانی محمد، برای معراج یا سیر افلاک، از مکه تا بیت‌المقدس و برعکس.

بر اساس روایات اسلامی، محمد در شب معراج به صورت جسمی مسافت طولانی بین شهرهای مکه و بیت‌المقدس را سوار بر براق (که مرکب تندرویی بود) طی کرده‌است. در روایاتی که اوصاف براق را ذکر کرده‌اند تفاوت‌های بسیاری است و به همین سبب، نمی‌توان تصویر روشنی از این مرکب ارائه کرد. طبری در تفسیر قرآنش آن را اسبی با گوش‌های لرزان توصیف می‌کند. اکثر حدیث‌های قدیمی‌تر آن را حیوانی مابین قاطر و خر تعریف می‌کنند. برخی از این احادیث رنگ آن را سفید ذکر می‌کنند. ابن سعد گوش‌های او را دراز و پشت او را کشیده وصف کرده‌است. در مورد سرعت حرکت او گفته شده‌است که در هر گام تا آن‌جایی که از دوردست‌ها می‌توانست ببیند پیش می‌رفت.

بیشتر...

نگارهٔ برگزیده


زندگی‌نامهٔ برگزیده

Mahdi.svg

بنابر اعتقاد شیعیانِ دوازده‌امامی، حجت بن حسن یا محمد بن حسن فرزند حسن بن علی عسکری (امام یازدهم شیعیان) و دوازدهمین و آخرین امام و همان مهدی است. کنیه‌اش نیز چون نام‌اش همانند پیامبر اسلام، محمد است. همچنین «امام زمان»، «صاحب الزمان»، «ولی عصر»، «قائم آل محمد» و «مهدی موعود» از القاب اوست. در باور کنونی شیعه دوازده امامی، حجت بن حسن در نیمهٔ شعبان سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ ه.ق. در سامرا به دنیا آمد؛ او در پنج سالگی و پس از مرگ پدرش به امامت رسید. پس از مرگ حسن عسکری، مهدی تنها از طریق چهار سفیر یا نائب با شیعیان تماس می‌گرفت. البته بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد که از آغاز تعداد وکلا محدود به چهار تن نبوده و اصطلاح نیابتِ خاص در قرن‌های چهارم و پنجم هجری توسط علمای شیعه مانند شیخ طوسی و برای تبیین غیبت صغری ایجاد شده‌است. پس از یک دوره هفتاد ساله (موسوم به غیبت صغری) و با مرگ علی بن محمد سمری، چهارمین نائب امام دوازدهم شیعه، بار دیگر حیرت شیعیان را فراگرفت. آنها در نهایت در سده پنجم به تبیینی عقلی در کلام شیعه از غیبت امام دست یافتند. به باور شیعیان، پس از دوران سفرا، شیعیان با مهدی در ارتباط نیستند و این دوران را اصطلاحاً غیبت کبری می‌نامند. پس از پایان دورهٔ غیبت، وی با عنوان مهدی قیام خواهد کرد و او کسی خواهد بود که از طریق وی حقیقت و عدالت بار دیگر به پیروزی خواهد رسید.

نقل قول برگزیده

جهاد دریست از درهاى بهشت كه خدا به روى گزيدهٔ دوستان خود گشوده‌است، و جامه تقواست كه بر تن آنان پوشيده‌است.
علی بن ابیطالب

مقالات برگزیده

آن‌چه می‌توانید انجام دهید

آن‌چه می‌توانید انجام دهید

ویکی‌پروژه‌ها

پروژه اصلی
WikiProjects

اسلام

پروژه‌های مرتبط

مهدویت - تشیع - امامزاده


موضوعات

رده‌ها

اسلام در دیگر پروژه‌های ویکی‌مدیا

اسلام در  ویکی‌خبر  اسلام در   ویکی‌گفتآورد  اسلام در  ویکی‌کتاب  اسلام در  ویکی‌نبشته  اسلام در  ویکی‌واژه  اسلام در  ویکی‌دانشگاه  اسلام در ویکی‌انبار
مرجع خبری با محتوای آزاد مجموعه‌ای از نقل قول‌ها متون و کتابچه راهنماهای آزاد متون پایه و مرجع آزاد فرهنگ واژه‌ها و اصطلاح‌نامه مرجع متون آموزشی منبع پرونده‌های چندرسانه‌ای عمومی
Wikinews-logo.svg
Wikiquote-logo.svg
Wikibooks-logo.svg
Wikisource-logo.svg
Wiktionary-logo.svg
Wikiversity-logo.svg
Commons-logo.svg