برنارد لوئیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پروفسور برنارد لوئیس

برنارد لوئیس (Bernard Lewis)، (متولد ۳۱ می ۱۹۱۶ در لندن)، استاد بازنشسته مطالعات خاور نزدیک دانشگاه پرینستون است. او در لندن از پدرومادری یهودی متولد شد.[۱] تخصص وی در تاریخ اسلام و اثر متقابل میان اسلام و غرب است و به ویژه بخاطر تحقیقات خود درباره تاریخ امپراتوری عثمانی و مناظره خبیثانه اش با پروفسور ادوارد سعید برسر کشمکش میان اسرائیل و فلسطین مشهور است. لوئیس یکی از برجسته ترین خاورمیانه شناسان غربی قلمداد می‌شود.[۲] نظرات کارشناسی لوئیس، درباره خاورمیانه کانون گسترده‌ترین توجهات است. رایزنی‌های وی مکرراً توسط خط مشی نمایان جمهوری خواه خواسته می‌شود، از جمله دولت بوش، برای مثال دربارهٔ جنگ در عراق.

در دائره المعارف مورخان و نوشته‌های تاریخی مارتین کرامر که پایان نامهٔ دورهٔ دکترا او توسط لوئیس هدایت می‌شد، در دوران حرفه‌ای ۶۰ سالهٔ لوئیس، او را به عنوان موثرترین مورخ فراجنگ اسلام و خاورمیانه می‌خواند.[۳]

وی در سخنرانی "Iran in History" (ایران در تاریخ) که در مرکز موشه‏ دایان، دانشگاه تل آویو ایراد شده (۱۸ ژانویه ۱۹۹۹)، نقش ایران در تاریخ و تأثیر آن را بر تمدن جهان به اختصار مورد بحث قرار داده‌است.

لوئیس در این سخنرانی خاطرنشان می‏ کند: «در دوهزار سال گذشته هیچ کشورگشا یا نیروی خارجی ای نتوانسته‌است بر زبان و فرهنگ ایرانی اثرات بنیادی بگذارد، که این یکی از نشانه‌های فرهنگ برتر است، و فرهنگ برتر همیشه بر فروتر چیرگی یافته‌است.» [۳] وی در کنفرانس بیلدربرگ نتیجه می‌گیرد که تنها راه رویارویی با چنین فرهنگی نابود ساختن آن است و پیشنهاد می‌کند که ایران را به قطعات قومی گوناگون بشکنند و میان کشورهای نوپا تقسیم کنند (پروژه‌های کردستان بزرگ، پشتونستان بزرگ و آذربایجان بزرگ) [۴]

پانویس[ویرایش]

  1. 0195173368.pdf
  2. James L. Abrahmson, "Will the West - and the United States - Go the Distance?" , American Diplomacy, 8 June 2007. Retrieved 6 March 2008.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Kramer, Martin (۱۹۹۹). "Bernard Lewis". Encyclopedia ofHistorians and Historical Writing Vol. 1. London: Fitzroy Dearborn. pp. ۷۱۹–۷۲۰. Retrieved on ۲۰۰۶-۰۵-۲۳
  4. لوئیس پدر تئوری تجزیه طلبی در ایران

نگاهی انتقادی به کتاب برخورد فرهنگ‌ها

برنارد لوئیس، ترجمهٔ مهوش شاهق، ایران در تاریخ