موسی کاظم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 موسی کاظم امامان شیعه |
|
| نقش | هفتمین امام شیعیان |
|---|---|
| نام | موسی کاظم |
| کنیه | ابوابراهیم |
| تولد | ۷ صفر سال ۱۲۸ پس از هجرت |
| وفات | ۲۵ رجب سال ۱۸۳ پس از هجرت |
| محل تولد | ابواء، عربستان |
| مدفن | کاظمین |
| طول عمر | پیش از امامت ۲۰ سال (سال ۱۲۸ تا ۱۴۸ پس از هجرت) دوران امامت ۳۵ سال (سال ۱۴۸ تا ۱۸۳ پس از هجرت) |
| القاب | کاظم باب الحوائج |
| همسر | ام بنین نجمه |
| پدر | جعفر صادق |
| مادر | حمیده البربریه |
| فرزندان | رضا، فاطمه، معصومه، هاجر خاتون، حمزه |
سجاد · محمد باقر · جعفر صادق |
|
موسی بن جعفر که شیعیان دوازده امامی از او با عنوان (امام موسی کاظم) یاد میکنند، فرزند جعفر صادق و نزد ایشان هفتمین امام است. وی در روز ۷ صفر سال ۱۲۸ ه. ق. در ابواء (منطقهای در میان مکه و مدینه) به دنیا آمد. مادر آن حضرت، حمیده مصفّاة است که نامهای دیگری مانند حمیده بربریه و حمیده اندلسیه نیز برای او نقل شدهاست.
از مهمترین القاب پیروانش برای او، میتوان به کاظم، صابر، صالح، امین و عبدالصالح اشاره کرد. او در میان شیعیان به «بابالحوائج» معروف است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی
وی پس از مرگ پدرش در شوال سال ۱۴۸ ه. ق. و در زمان خلافت منصور عباسی خود را امام خواند و این مهم ۳۵ سال به درازا کشید. وی و نقش موثری در گسترش معارف شیعی داشت. در این دوران، چندین بار توسط خلفای عباسی دستگیر و زندانی گردید. تنها در دوران خلافت هارون الرشید، به مدت چهار سال زندانی بود. موسی کاظم، در ۲۵ رجب ۱۸۳ ه. ق.، در سن ۵۵ سالگی، توسط زهر در زندان سندیبن شاهک به دستور هارون الرشید کشته شد. وی در شهر کاظمین در کشور عراق مدفون است.
[ویرایش] فرزندان
درباره تعداد فرزندانش چند قول وجود دارد. بنا بر یکی از آنها، وی ۳۷ فرزند داشت که شامل ۱۸ پسر و ۱۹ دختر بودند. علی پسر موسی (رضا)، هشتمین امام شیعیان، فرزند اوست. همچنین یکی از دخترانش به نام فاطمه معصومه که برای دیدار برادرش، رضا، عازم ایران شده بود، در شهر قم بیمار شد و پس از چند روز بیماری، درگذشت و در این شهر مدفون است.
فرزندان: درباره تعداد فرزندان آن حضرت چند قول وجود دارد. بنابر نقل يكى از آنها، آن حضرت ۳۷ فرزند داشت كه ۱۸ تن از آنان پسر و ۱۹ تن دختر بودند.
الف) پسران
۱.امام على بن موسى الرضا(ع). ۲. ابراهيم. ۳. عباس. ۴. قاسم. ۵. اسماعيل. ۶. جعفر. ۷. هارون. ۸. حسن. ۹. احمد. ۱۰. محمد. ۱۱. حمزه. ۱۲. عبد اللّه. ۱۳. اسحاق. ۱۴. عبيداللّه. ۱۵. زيد. ۱۶. حسين. ۱۷. فضل. ۱۸. سليمان
ب) دختران
۱. فاطمه كبرى. ۲. فاطمه صغرى. ۳. رقيّه. ۴. حكيمه. ۵. ام ابيها. ۶. رقيّه صغرى. ۷. كلثوم. ۸. ام جعفر. ۹. لبابه. ۱۰. زينب. ۱۱. خديجه. ۱۲. عليّه. ۱۳. آمنه. ۱۴. حسنه. ۱۵. بريهه. ۱۶. عائشه. ۱۷. ام سلمه. ۱۸. ميمونه. ۱۹. ام كلثوم.[۱]
[ویرایش] زمامداران معاصر
- مروان بن محمد اموی - معروف به مروان حمار (۱۲۶ - ۱۳۲ ه. ق.)
- ابوالعباس سفاح عباسی (۱۳۲ - ۱۳۶ ه. ق.)
- منصور عباسی (۱۳۶ - ۱۵۸ ه. ق.)
- مهدی عباسی (۱۵۸ - ۱۶۹ ه. ق.)
- هادی عباسی (۱۶۹ - ۱۷۰ ه. ق.)
- هارون الرشید (۱۷۰ - ۱۹۳ ه. ق.)
[ویرایش] اصحاب و یاران
تعدادی از یاران وی:
۱. علی بن یقطین.
۲. ابوصلت بن صالح هروی.
۳. اسماعیل بن مهران.
۴. حمّاد بن عیسی.
۵. عبدالرحمن بن حجّاج بجلی.
۶. عبداللّه بن جندب بجلی.
۷. عبداللّه بن مغیره بجلی.
۸. عبداللّه بن یحیی کاهلی.
۹. مفضّل بن عمر کوفی.
۱۰. هشام بن حکم.
۱۱. یونس بن عبدالرحمن.
۱۲. یونس بن یعقوب.
[ویرایش] رویدادهای مهم در دوران زندگی
- جعفر پسر محمد (صادق)، پدر موسی کاظم، به دست منصور دوانیقی، در سال ۱۴۸ ه. ق کشته میشود.
- پیدایش انشعاباتی در مذهب شیعه، مانند: اسماعیلیه، اَفْطَحیه و ناووسیه، پس از کشته شدن صادق و معارضه آنان با موسی کاظم در مسأله امامت.
- ادعای امامت و جانشینی صادق، توسط عبدالله اَفْطَحْ، برادر موسی کاظم و به وجود آوردن مذهب افطحیه در شیعه.
- احضار موسی کاظم به بغداد و زندانی شدن در آن شهر به دستور مهدی عباسی.
- زندانی شدن موسی کاظم در بغداد در دوران حکومت هادی عباسی.
- دستگیری موسی کاظم در مدینه و اعزام به زندان عیسی بن جعفر در بصره، به دستور هارون الرشید در سال ۱۷۹ ه. ق.
- انتقال از زندان بصره به زندان فضل بن ربیع در بغداد.
- انتقال از زندان فضل بن ربیع به زندان فضل بن یحیی برمکی.
- انتقال از زندان فضل بن یحیی به زندان سندی بن شاهک.
- مسموم شدن و مرگ موسی کاظم با خرمای زهرآلود توسط سندی بن شاهک در زندان در ۲۵ رجب ۱۸۳ ه. ق.
- انتقال جسد موسی کاظم به جِسر (پل) بغداد و فراخوانی مردم برای دیدن آن توسط مأموران هارون الرشید.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
- ↑ برگرفته شده از سایت حضرت آية الله العظمى حاج شيخ محمدفاضل لنكرانى «قدس سره»
- کتاب «خاندان عصمت علیهم السلام»، سید تقی واردی.
- وبگاه مرکز مطالعات اسلامی
