علی بن حسین (امام چهارم شیعه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

(تغییر مسیر از سجاد)
پرش به: ناوبری, جستجو

بسم الله الرّحمن الرّحیم

زین العابدین


امامان شیعه
نقش چهارمین امام شیعیان
نام زین العابدین
کنیه ابالحسن
تولّد ۵ شعبان سال ۳۸ پس از هجرت
زادگاه مدینه و به روایتی کوفه
مدفن قبرستان بقیع، مدینه
طول عمر پیش از امامت ۲۳ سال
(سال ۳۸ تا ۶۱ پس از هجرت)
دوران امامت ۳۴ سال
(سال ۶۱ تا ۹۵ پس از هجرت)
القاب زین العابدین

السجاد
ابن الخیرتین

المین
همسر فاطمه بنت حسن بن علی
پدر حسین بن علی
مادر شهربانو
فرزندان محمد باقر، زید بن علی
Almahdi.png
علی · حسن · حسین

سجاد · محمد باقر · جعفر صادق
موسی کاظم · رضا · جواد
هادی · حسن عسکری · مهدی


علی بن حسین ملقب به سجاد چهارمین امام شیعیان است. او در ۱۵ جمادی الاول سال ۳۶ هجری[۱] (صحیح ترین قول) و یا سال ۳۸ هجری [۲][۳][۴] متولد شد. مادرش به اعتقاد بسیاری از شیعیان شهربانو دختر یزدگرد سوم ساسانی (پادشاه ایران) بود.[۵][۶][۷] ولی در روایت‌های کهن‌تر مادر وی کنیزی از اهالی سند دانسته شده‌است. نام این کنیز را غزاله یا سُلافه آورده‌اند. [۸]

نوشتار اصلی: شهربانو


فهرست مندرجات

[ویرایش] کنیه و القاب

کنیهٔ ایشان «ابومحمّد»[۹] و «ابوالحسن ثانی»[۱۰] است. القابشان نیز «زین العابدین»، «سجّاد»، «سید العابدین»، «زکی»، «امین» و «ذو الثّفنات» می‌باشد.[۱۱][۱۲]

[ویرایش] قبل از امامت

او دو سال در دوران امامت علی، ۱۰ سال در دوران امامت امام حسن و یازده سال در دوران امامت پدرش امام حسین زیست. [۱۳]

[ویرایش] خلفای معاصر

  1. یزید پسر معاویه (۶۱- ۶۴ ق)
  2. عبدالله پسر زبیر (۶۱ - ۷۳)
  3. معاویه پسر یزید (چند ماه از سال ۶۴)
  4. مروان پسر حکم (نه ماه از سال ۶۵)
  5. عبد الملک پسر مروان (۶۵- ۸۶)
  6. ولید پسر عبدالملک (۸۶- ۹۶) [۱۴]

[ویرایش] عصر امامت

در ۵۷ سال زندگی خویش، ۳۴ سال امامت مسلمانان را بر عهده داشت[۱۵].[۱۶]

[ویرایش] دوره اسارت

امام سجاد در واقعه کربلا حضور داشت و پس از کشته شدن پدرش در رأس بازماندگان، ابلاغ پیام قیام و کشته شدن امام حسین را بر عهده داشت و به افشای چهره حکومت اموی و بیدار ساختن افکار عمومی پرداخت.

[ویرایش] دوره قیام‌ها و شورش ها

در این دوره، امام در مقابل قیام‌هایی که جنبه خوانخواهی از کشتگان کربلا داشت و مخالفت بر ضد حکومت بود (مانند : قیام مختار، شورش مدینه یا فاجعه حرّه) مواضع مناسبی اتخاذ می‌کرد.

[ویرایش] دوره ثبات و سازندگی

مهم ترین برنامه‌های امام در این دوره بر محورهای زیر استوار بود:
  • نشر مبانی اعتقادی و فرهنگی شیعه
  • تربیت نیروهای صالح و کارآمد برای تشیع
  • افشای چهره امویان
  • مبارزه با افکار و اندیشه‌های منحرف
  • زنده نگه داشتن یاد و خاطره عاشورا و رساندن پیام آن به مسلمانان[۱۷]

[ویرایش] تبیین فرهنگ و اندیشه اصیل اسلامی

با کشته شدن امام حسین سرگردانی در جامعه شیعه راه یافت و حتی بعضی امامت امام زین العابدین را نپذیرفته و عمویش محمد حنفیه را امام دانستند. و به اعتقاد امویان با واقعه کربلا خاندان امیرالمؤمنین و شیعیان را نابود شده پنداشتند. در چنین شرایطی امام به سازماندهی دوباره شیعیان پرداخت.
  • شیوه‌های تبلیغی امام: مهم ترین عمل امام تبیین اندیشه اصیل و از بین بردن خرافات و انحرافات بود. ایشان در روش را در پیش گرفتند:
  1. ارشاد در بیانات: نمونه‌ای از تعایم تربیتی امام «رساله حقوق» است که در آن به وظایف انسان بر خدا و خود و خلق خدا می‌پردازند. [۱۸]
  2. تبیین عارف در غالب دعا:او غالب معارف و رهنمودهای خویش را در غالب دعا بیان می‌کرد که به «صحیفه سجادیه» معروف است. «صحیفه سجادیه» بعد از قرآن و نهج البلاغه غنی ترین گنجینه معارف به شمار می‌رود؛ به طوری که دانشمندان آن را «همتای قرآن»، «انجیل اهل بیت» و «زبور آل محمد» نامیده‌اند.[۱۹][۲۰] نمونه دیگر دعایی است که به یکی از نزدیکترین یاران خود «ابوحمزه ثمالی» آموخت و در سحرهای ماه رمضان خوانده می‌شود.[۲۱]

[ویرایش] تبیین و تثبیت مسئله امامت

در نظر شیعه، امامت یکی از اصلی ترین اصول دین است که بعد از وفات رسول خدا متروک مانده و شناساندن این مقام و صاحبان اصلی آن از فعالیت‌های اصلی ائمه بوده‌است. امام این مهم را در غالب‌های مختلف تفسیر قرآن، بیان احادیث، مسائل فقهی و شرعی، ارائه کرامت و... این هم را به انجام می‌رسانید.

[ویرایش] تربیت نیروهای صالح و آگاه به تشیع (نیرو سازی)

امام به جذب نیروهای متعهد و آموزش آنان با تاکید بر رازداری پرداخت و بسیاری از موانع موجود در راه مبارزه را کاست.[۲۲] شیخ مفید می‌نویسد:«فقهای هل تسنن به قدری علوم از او نقل کرده ند که به شمارش نمی‌گنجد...»[۲۳] [۲۴]او تکید بسیاری بر زدودن دین ز ملاک‌های جهلی و نحرافی داشت.برای نمونه در حالی که در حکومت اموی برتری دادن عرب بر غیر عرب بود(حتی عجم را پست تر از حیوان می‌شمردند[۲۵]!) امام نهایت دقت را در رفتار با ایشان داشت و با بردگان با نهایت ظرافت برخورد می‌کرد.

[ویرایش] احیای فقه شیعه

اگر چه در زمان امامت امام سجاد مردم بیشتر پیرو ارزشهای خلافت بودند و شرایط مناسبی برای امام فراهم نبود؛ با این حال امام با تکیه بر احادیث نبوی سیره فقه شیعه را پی ریزی کرد و شرایط را برای بیان جزئیات برای امام باقر و امام صادق فراهم آورد.[۲۶]

[ویرایش] فرزندان

شیخ مفید اولاد علی بن الحسین را پانزده نفر دانسته:

  1. محمد باقر که مادرش امّ عبدالله دختر حسن مجتبی بوده.
  2. عبداالله
  3. حسن
  4. حسین
  5. زید
  6. عمر
  7. حسین اصغر
  8. عبد الرحمن
  9. سلیمان
  10. علی (کوچک‌ترین فرزند)
  11. خدیجه
  12. محمد اصغر
  13. فاطمه
  14. علیه
  15. امّ کلثوم[۲۷]

[ویرایش] اصحاب

مشهور ترین اصحاب و راویان ایشان عبارت‌اند از:

[ویرایش] شهادت

در ۱۲[۲۹] یا ۱۸[۳۰] یا ۲۵[۳۱] محرم سال ۹۵ هجری واقع شده‌است. از روایات معتبر فراوان معلوم می‌شود که او با زهر ولید بن عبد الملک کشته شد. [۳۲] او در مدینه و در خانه خود وفات یافت و در قبرستان بقیع کنار قبر امام حسن مجتبی مدفون است. [۳۳]



یکی از مذاهب دین اسلام
شیعه

Islam

اصول دین فروع دین چهارده معصوم حوادث صحابه کتب مرجع دیدگاه مکان‌های مقدس
توحید
معاد
عدل
نبوت
امامت

نماز
روزه
خمس
زکات
حج
جهاد
امر به معروف
نهی از منکر
تولی
تبری

محمد
فاطمه
علی
حسن
حسین
سجاد
باقر
صادق
کاظم
رضا
جواد
هادی
عسکری
مهدی

غدیر خم
عاشورا
کربلا
فدک
واقعه خانه فاطمه

سلمان
مقداد
ابوذر
عمار
بلال

قرآن
نهج‌البلاغه
صحیفه سجادیه
الاستبصار
الکافی
تهذیب الاحکام
من لایحضره الفقیه
کتب شیعه

علمای شیعه
مهدویت
غیبت صغری
غیبت کبری
ظهور
رجعت

مکه · مدینه
نجف · کربلا
کاظمین · مشهد
سامرا · دمشق
قم · ری
امامزاده‌ها


ن . ب . و



[ویرایش] پانویس

  1. العدد القویه، علی بن یوسف حلّی، صفحه ۵۵
  2. کافی، شیخ کلینی، جلد ۱، صفحه ۴۶۶
  3. جلاء العیون، علامه مجلسی، صفحه ۸۳۱
  4. منتهی الآمال
  5. کشف الغمّه (فی المعرفة الائمه)، جلد ۲، صفحه ۲۹۴
  6. جلاء العیون، علامه مجلسی، صفحه ۸۳۱
  7. فرهنگ شیعه، محمد خطیبی، صفحه ۱۰۴
  8. Encyclopaedia Iranica
  9. جلاء العیون، علامه مجلسی، صفحه ۸۳۳
  10. فرهنگ شیعه، محمد خطیبی، صفحه ۱۰۴
  11. کافی، شیخ کلینی، جلد ۶، صفحه ۴۷۳
  12. جلاء العیون، علامه مجلسی، صفحه ۸۳۳
  13. فرهنگ شیعه، محمد خطیبی، صفحه ۱۰۴
  14. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، صفحه ۲۳۵
  15. مصنفات شیخ مفید، جلد ۱۱، صفحه ۱۳۷
  16. فرهنگ شیعه، محمد خطیبی، صفحه ۱۰۴
  17. تاریخ اسلام، جمعی از نویسندگان-زیر نظر دکتر صادق آیینه وند، صفحه ۱۸۶- ۱۸۷
  18. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، صفحه ۲۹۷
  19. تاریخ اسلام، جمعی از نویسندگان-زیر نظر دکتر صادق آیینه وند، صفحه ۱۹۲
  20. الذریعة، آغا بزرگ تهرانی، جلد ۱۵، صفحه ۱۸
  21. مفاتیح الجنان،
  22. تاریخ اسلام، جمعی از نویسندگان-زیر نظر دکتر صادق آیینه وند، صفحه ۱۹۳
  23. الارشاد، شیخ مفید، صفحه ۲۶۰
  24. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، صفحه ۲۹۷
  25. دراسات و بحوث فی التاریخ و الاسلام، صفحه ۸۹
  26. تاریخ اسلام، جمعی از نویسندگان-زیر نظر دکتر صادق آیینه وند، صفحه ۱۹۴
  27. منتهی الآمال، شیخ عباس قمی، جلد ۲، صفحه ۴۳
  28. رجال (رجال الطوسی)، شیخ طوسی، صفحه ۸۱ تا ۱۰۲
  29. مناقب، ابن شهرآشوب، جلد ۴، صفحه ۱۹۸
  30. کشف الغمه، جلد۲، صفحه ۲۹۴
  31. مصباح المتهجّد، شیخ طوسی، ۷۲۹
  32. جلاء العیون، علامه مجلسی، صفحه ۸۴۱-۸۴۲
  33. فرهنگ شیعه، محمد خطیبی، صفحه ۱۰۶
‎‎


[ویرایش] منابع

  • جلاء العیون (تاریخ چهارده معصوم علیهم لسلام)، علامه مجلسی، تحقیق سید علی امامیان، انتشارت سرور، ۱۳۸۳، شابک: ۳- ۳- ۹۱۴۶۷- ۹۶۴
  • منتهی الآمال، شیخ عباس قمی
  • سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، مؤسسه امام صادق، ۱۳۸۱، شابک : ۸- ۱۰۶- ۳۵۷- ۹۶۴
  • تاریخ اسلام، جمعی از نویسندگان - زیر نظر دکتر صادق آیینه وند، دفتر نشر معارف، ۱۳۸۲، شابک : ۹- ۳۳- ۷۰۳۰- ۹۶۴
  • فرهنگ شیعه، نویسندگان: محمد خطیبی و دیگران، انتشارات زمزم هدایت، ۱۳۸۵، شابک: ۷- ۷۳- ۸۷۶۹- ۹۶۴


[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] پیوند به بیرون

ویکی‌گفتآورد
مجموعه‌ای از نقل‌قول‌های مربوط به
در ویکی‌گفتاورد موجود است.