نزار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نزار(نام کامل وی: أبومنصور نزار بن معاذ المصطفی لدین الله) پسر خلیفه فاطمی معاذ مستنصر بود که داعیه خلافت داشت، اما احمد مستعلی جای او را گرفت و به جای او به خلافت رسید. نزار به الموت در ایران گریخت[نیازمند منبع] و به حشاشین پناه آورد. پیروان نزار، که او را امام اسماعیلی می‌دانند، نزاریه نامیده می‌شوند. نزار سرانجام دستگیر و کشته شد.

کتابشناسی/ یادکردها[ویرایش]

  • ویلیام بوردهی. تحقیقی در آیین اسماعیلیه. ترجمهٔ زهرا سعیدی. مشهد: تابناک، ۱۳۶۴=. 
  • محمد بن زین العابدین. تاریخ جماعت اسمعیلیه:هدایت المومنین الطالبین. ترجمهٔ هما خاقان زاده. الکساندر سیمونوف. تهران: اساطیر، ۱۳۶۲=.