آمنه بنت وهب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آمنه و فرزندش محمد پیامبر. مینیاتور قرون وسطی. دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو

آمنه بنت وهب، مادر محمد، بزرگ‌ترین بانوی قریش بود که در ۲۵ یا ۳۰ سالگی به همسری عبدالله بن عبدالمطلب در آمد. آمنه یک سال پس از ازدواج با عبدالله یعنی در عام الفیل، محمد را به دنیا آورد. روایت شده است که آمنه در دوران بارداری خواب دید نوری از وی به آسمان‌ها می‌تابد و به او گفته شد که فرزندش پیامبر امت خواهد شد. او به هنگام تولد فرزندش، شگفتی‌های زیادی دید.[نیازمند منبع]
اجداد محمد، هم از سوی پدر و هم از سوی مادر، همگی خداپرست و پاک بوده‌اند و هیچگاه به آلودگی شرک و بت پرستی آغشته نگشته‌اند. آمنه نیز زنی موحد و پاک بود. دوران زندگی مشترک آمنه و عبدالله بسیار اندک بود، چرا که عبدالله قبل از به دنیا آمدن محمد، درگذشت و آمنه به سوگ نشست.

درگذشت[ویرایش]

آمنه در سال ۵۷۷ (میلادی) در طی سفرش به یثرب به طرز مشکوکی از دنیا رفت. آمنه که پیوسته می‌خواست آرامگاه شوهر جوانش را در یثرب زیارت کند، با بازگشت فرزند گرامیش، به همراه او و امّ ایمن راهی یثرب شد و پس از دیدار با خویشان و زیارت قبر عبدالله به هنگام بازگشت به مکه در ابواء درگذشت.

منابع[ویرایش]