حج
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 مجموعه مقالههای |
|
|---|---|
| اصول | |
| اصول خاص تشیع | |
| فروع | |
| فروع خاص تشیع | |
| منابع اسلامی | |
| شخصیّتها | |
|
محمد |
|
| مذهبها | |
| مذاهب فقهی | |
| مذاهب کلامی | |
| علوم اسلامی | |
| تاریخ اسلام | |
|
امویان • عباسیان |
|
| جغرافیای اسلام | |
|
مکه • مدینه
|
|
- همچنین ببینید: حج (سوره)
حج یکی از مهمترین آیینهای دینی اسلام است و جزء فروع دین است. مسلمانان با داشتن شرایطی مکلفند در دهه اول ماه ذیالحجه به شهر مکه در عربستان سعودی رفته و مجموعهای از اعمال نیایشی را برجاآورند.
«حج» تقریباً برای تایید و تثبیت عادات قومی عرب مقرر شدهاست.[نیازمند مدرک، تا پایان آبان ۸۷] تمام مناسک حج و عمره، احرام، لثم و لمس حجرالاسود، سعی بین صفا و مروه، وقفه در عرفات و رمی جمره، همگی پیش از اسلام متداول بود و تنها بعضی تعدیلات در حج اسلامی نسبت به پیش از اسلام روی دادهاست.
اعراب قبل از اسلام هنگام طواف «لبیک یا لات»، «لبیک یا عزی» و «لبیک یا منات» میگفتند و هر قومی بت خود را میخواندو در اسلام، «اللهم» جای بتها را گرفت و آن عبارت بدین شکل تغییر کرد: لبیک اللهم لبیک.
عربها صید را در ماه حج حرام میدانستند. پیامبر اسلام حرمت صید را مخصوص ایام حج و هنگام احرام مقرر کرد. عربها گاهی لخت به طواف کعبه میپرداختند. اسلام آن را منع کرد و همان پوشیدن لباس دوخته نشده را مقرر کرد. عرب از خوردن گوشت قربانی اکراه داشت. و پیامبر اسلام آن را مجاز ساخت.
مشهور است که مسلمانان پس از فتح مکه و برانداختن بتهای قریش از سعی بین صفا و مروه اکراه داشتند زیرا قبل از اسلام بر این دو کوه دو بت سنگی قرار داشت که حاجیان و زائران دوره جاهلیت سعی بین صفا و مروه را برای نزدیک شدن به آنها و دست کشیدن و بوسیدن آنها مسب تبرک میکردند. ولی پیامبر اسلام سعی بین صفا و مروه را مجاز کرد و خدا در آیه ۱۵۸ سوره بقره، آن را از شعائر الله قرار داد.
[ویرایش] منابع
- کعبه، حرم الهی، مؤید و محمد پروانه
- ابعاد حج در قرآن، ناصر شکریان
- اسرار حج و مناسک آن، محمد علوی مقدم
[ویرایش] پیوند به بیرون
- حج در قرآن و روایات، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت
- اهمیت حج، دانشنامه رشد
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
