محمد بن سعد بن منیع

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوعبدالله محمد بن سعد بن منیع (۱۶۸-۲۳۰ ق / ۷۸۴-۸۴۵ م) مورخ و سیره‌نویس مشهور اهل بغداد. او کاتب و منشی واقدی یکی دیگر از سیره‌نویسان نخستین بود. ابن سعد در ۸۴۵ میلادی در بغداد درگذشت.

تألیف مفصل و کم نظیر ابن سعد، کتاب الطبقات الکبیر است. این کتاب با سیرهٔ پیامبر اسلام آغاز می‌شود و با شرح احوال صحابه، عالمان مدینه و دیگر شهرهای حجاز، شام و مصر، کوفه، بصره، بغداد و برخی دیگر از مراکز علمی آن روزگار ادامه می‌یابد. طبقات را می‌توان گنجینه‌ای در نسب‌شناسی عرب پیش از اسلام دانست. این کتاب تحت سرپرستی ادوارد زاخائو با همکاری جمعی از خاورشناسان بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۸ در ۸ مجلد در لایدن منتشر شد، و بار دیگر در بیروت براساس همان نسخه در سال‌های ۱۹۵۷- ۱۹۶۰ به چاپ رسید.

نام و نژاد[ویرایش]

ابن سعد در بصره زاده شد و از این رو او ابن سعد بصری خوانده اند. او از موالی بود و بیش‌تر تذکره‌نویسان، از جمله شاگرذان اش ابن ابی‌دنیا و بلاذری، او را از موالی بنی‌هاشم و برخی دیگر از موالی بنی‌زهره می‌دانند.

کارها[ویرایش]

طبقات الکبری

منابع[ویرایش]

  • دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ابن سعد، ابو عبدالله، عبدالکریم گلشنی
  • جورج سارتون ، مقدمه بر تاریخ علم، ترجمه غلامحسین صدری افشار، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

جستارهای وابسته[ویرایش]