ابومنصور نزار العزیزبالله
| از فرقههای شیعه: |
| اسماعیلیه |
|---|
| انشعابات |
| نزاریه · مستعلیه · دروزیه |
| باورها |
|
قرآن · جنانه |
| اصول هفتگانه |
|
ولایت · نماز · زکات |
| تاریخ |
|
خلافت فاطمی |
| امامان عصر قدیم |
|
علی · حسن · حسین |
| امامان معاصر |
|
محمد برهان الدین |
ابومنصور نزار العزیزبالله(نام کامل وی:العزیز بالله نزار بن معد بن إسماعیل) (۳۴۴ ه/۹۵۵ م- ۲۸ رمضان ۳۸۶ ه/۱۵ اکتوبر ۹۹۶ م) پنجمین خلیفه از خلفای فاطمی و هشتمین سلطان از سلطانهای مصر و پانزدهمین امام از امامان مذهب شیعه اسماعیلی بود.
او خطبه به نام خلیفه عباسی در یمن را متوقف ساخت، و از آن پس خطبه در آن سرزمین به نام خلیفه فاطمی گفته شد. او به فرماندگی جوهر صقلی به ضد سپاه آپتکین تاخت و در سال ۳۶۸ هجری بر دمشق چیره شد. به دستور او، دانشگاه الازهر در قاهره بنیاد شد، همچنین کتابخانهای در قاهره و اسکندریه ساخته شد. العزیز در سال ۹۹۶ میلادی درگذشت و پسرش حاکم بأمرالله به خلافت رسید.
منابع [ویرایش]
- ویلیام بوردهی. تحقیقی در آیین اسماعیلیه. ترجمهٔ زهرا سعیدی. مشهد: تابناک، ۱۳۶۴=.
- محمد بن زین العابدین. تاریخ جماعت اسمعیلیه:هدایت المومنین الطالبین. ترجمهٔ هما خاقان زاده. الکساندر سیمونوف. تهران: اساطیر، ۱۳۶۲=.
|
|||||