کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم
Seventh-Day Adventist Church logo.svg
طبقه‌بندی پروتستان
گرایش بعثتی
سیاست دولت کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم
رهبر تد ن.س. ویلسون
نواحی جغرافیایی جهانی
بنیانگذار جزف بتیز، جمیز اسپرینگر وایت
ایلین ج. وایت، جان نوینز اندروز
منشأ ۲۱ می ۱۸۶۳
بتل کریک، میشیگان
جدا شده ها حرکت اصلاحات کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم (جدا شده در ۱۹۲۵);
کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم (جدا شده در ۱۹۲۹)
سایت رسمی http://www.adventist.org/

کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم (به انگلیسی: Seventh-day Adventist Church) یکی از مذاهب مسیحیت پروتستان می‌باشد که مهم‌ترین شاخصه آنها مراعات کردن روز سبت، روز هفتم اصلی در هفته مسیحت و یهودیت،[۱] و همچنین وقوع حتمی ظهور دوم عیسی مسیح می‌باشند. این مذهب بر اثر نهضت میلریسم در آمریکا حدود میانه سده ۱۳ (میلادی) رشد کرد و به صورت رسمی در سال ۱۸۶۳ تشکیل شد.[۲] در میان بنیان‌گذاران آن آیلین وایت بود که دست نوشته‌های جامع او هم‌اکنون در کلیسا نگهداری می‌شود.[۳] این کلیسا حدوداً ۱۸٫۱ میلیون عضو غسل تعمید شده دارد و دوازدهمین بدنه بزرگ مذهبی در جهان است.

اعتقادات[ویرایش]

آموزه‌های رسمی ادونتیست‌های روز هفتم در ۲۸ باور بنیادی آن بیان شده‌است. این بیانیهٔ اعتقادات در اصل توسط کنفرانس عمومی در سال ۱۹۸۰ اختیار شد و اعتقاد دیگری در ۲۰۰۵ به آن افزوده شد. پذیرش هر یک از دو عهد غسل تعمیدی کلیسا پیش نیاز عضویت است. انتظار ظهور تنها ادعای یک کیش را دارد: «انجیل، و انجیل به تنهایی.»

مجموعهٔ عموماً به رسمیت شناخته شده‌ای از آموزه‌های «متمایز» هست که انتظار ظهور را از بقیهٔ جهان مسیحی متمایز می‌کند، گرچه همهٔ این آموزه‌ها منحصر به انتظار ظهور نیستند:

  • قانون (باور بنیادی ۱۹)—قانون خدا «ده فرمان تجسم یافته،» که هنوز برای مسیحیان الزام آور است.
  • روز سبت (باور بنیادی ۲۰)— شبات باید در هفتمین روز هفته، مشخصاٌ، از غروب جمعه تا غروب شنبه باید مراعات شود.
  • ظهور دوم و آخرالزمان (باورهای بنیادی ۲۵–۲۸)—عیسی پس از یک «عصر دشواری» که طی آن شبات به آزمونی جهانی بدل می‌شود، آشکارا به زمین بازخواهد گشت. در پی ظهور دوم هزاره‌ای از حکمرانی قدیسان در بهشت خواهد آمد. فرجام شناسی منتظران ظهور مبتنی بر روش تاریخ‌گرایانه از تفسیر پیامبرانه است.
  • ذات جامع انسان (باورهای بنیادی ۷، ۲۶)— انسان‌های اتحادی جداناپذیر از جسم، ذهن و روحند. آنان دارای روحی فناناپذیر نیستند و پس از مرگ هشیاری‌ای وجود ندارد (آنچه خواب روح خوانده می‌شود)
  • فناناپذیری شرطی (باور بنیادی ۲۷)— بدکاران دچار عذاب ابدی در دوزخ نمی‌شوند، بلکه در عوض به طور دائمی نابود می‌شوند.
  • نبرد بزرگ (باور بنیادی ۸)—بشریت دچار «نبرد بزرگی» بین عیسی و شیطان است. این توضیحی بر باور رایج مسیحی است که شر در بهشت توسط فرشته‌ای (لوسیفر) علیه قانون خدا شورید آغاز شد.
  • خدمت مسیح در معبد آسمانی (باور بنیادی ۲۴)— عیسی مسیح در آغاز صعود خود به آسمان، کفاره‌ای در معبد آسمانی را آغاز کرد. در ۱۸۴۴، او شروع به پاک کردن معبد آسمانی در ادای یوم‌کیپور کرد.
  • داوری تحقیقی (باور بنیادی ۲۴)— از ۱۸۴۴، داوری در خصوص مسیحیان معتقد شروع شد، که در آن تمام کتب در همهٔ جهان بازبینی خواهند شد. داوری تحقیقی تأیید خواهد کرد چه کسانی رستگار خواهند شد، و خدا را در نظر جهانیان از نظر نحوهٔ مواجهه با نوع بشر توجیه خواهد کرد.
  • باقیماندگان و رسالت ایشان (باور بنیادی ۱۳)—باقیماندگان آخرالزمانی خواهند داشت که به فرمان‌های خدا عمل خواهند کرد و از «شهادت عیسی» برخوردار خواهند بود. این باقی‌ماندگان «پیام‌های سه فرشته» را به جهان اعلام خواهند کرد.
  • روح نبوت (باور بنیادی ۱۸)—به راه و رسم الن وایت عموماً روح نبوت گفته شده و مکتوبات او «منشأی ادامه دار و معتبر از حقیقت» تلقی می‌شود،[۴] گرچه نهایتاً تابع انجیل است.

منابع[ویرایش]

  1. به صورت دقیق تر از غروب روز جمعه تا غروب روز شنبه. برای اطلاع بیشتر رجوع کنید به [۱]
  2. . General Conference of Seventh-day Adventists. Seventh-day Adventists—The Heritage Continues Along. بازبینی‌شده در 17 ژانویه 2007. 
  3. Ronald L. Numbers, Prophetess of health: a study of Ellen G. White (3rd ed. 2008) pp. xxiii–xxiv
  4. "باور بنیادی s". Seventh-day Adventist Church. Retrieved 2007-01-08. 

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Seventh-day Adventist Church». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۳ بهمن ۱۳۹۴.