قضا و قدر
ظاهر
قضا و قدر در الهیات یعنی حوادث جهان تا چه اندازه به خواست و قانون ثابت خدا هستند و تا چه اندازه به اختیار موجودات به ویژه اختیار انسان.
در عرفان
[ویرایش]از نظر عرفان تقدیر از طرف حق، هدایت است و کسی که ترک تدبیر کند، به تقدیر راضی شود و کسی که مشاهده مقدور کند خود را بیاختیار داند.[۱]
ز کشاکش چو کمانم، به کفِ گوش کشانم – قدر از بام درافتد چو درِ خانه ببندم. تقدیر در جریان قضای الاهی تحقق پیدا میکند.[۲]
جستارهای وابسته
[ویرایش]- سرنوشت (تقدیر)
- اختیار
- برهان اختیار
- تقدیرگرایی
- لیبرترینیسم (متافیزیک) (اختیارگرایی)
- کالونیسم
- شکستپذیری
- سیکاتاگانایی
منابع
[ویرایش]- ↑ «مدیریت تقدیر، آغاز تغییر». دریافتشده در ۲۰۱۲-۱۱-۱۱.
- ↑ مولوی، جلالالدین محمد بلخی، کلیات دیوان شمس، غزل 1608 صفحه 542 - تهران: هرمس 1386.