کلود شابرول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلود شابرول
Claude Chabrol (Amiens nov. 2008) 13a.jpg
زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۳۰
پاریس، فرانسه
درگذشته ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰ (۸۰ سال)
پاریس، فرانسه
ملیت  فرانسه
زمینه فعالیت کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت ۱۹۵۶–۲۰۱۰
همسر استفان اودران (۸۰–۱۹۶۴)
صفحه در وب‌گاه IMDb
جشنواره برلین
خرس طلایی برای فیلم پسرعموها

کلود شابرول (به فرانسوی: Claude Chabrol) (۲۴ ژوئن ۱۹۳۰–۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و تهیه‌کننده فرانسوی بود. وی یکی از بنیان‌گذاران موج نوی سینمای فرانسه به شمار می‌رفت.[۱] کلود شابرول طی پنجاه سال فعالیت در حوزهٔ فیلم‌سازی، بیش از ۷۰ فیلم و برنامه تلویزیونی ساخت و یکی از پرکارترین فیلم‌سازان فرانسوی بود.[۲] او از زمان آغاز به‌کار نشریه معتبر کایه دو سینما از نویسندگان آن بود.

حرفه[ویرایش]

مقبره کلود شابرول در گورستان پر-لاشز واقع در پاریس

کلود شابرول در ۲۴ ژوئن سال ۱۹۳۰ در پاریس به دنیا آمد. مادر و پدرش از اعضای فعال نهضت مقاومت ملی فرانسه بودند.[۳] شابرول در جوانی ادبیات و حقوق خواند و بعد شروع به نوشتن نقد فیلم برای مجله معتبر «کایه دو سینما» کرد. او پس از آنکه با کمک ارثیه‌ای که به همسر اولش رسیده بود، به تهیه‌کنندگی چند فیلم از کارگردانانی مانند ژاک ریوت، فیلیپ دوبرکا و ژاک دونیول والکروز پرداخت؛ و وقتی هنوز ۳۰ ساله نشده بود نخستین فیلمش را در سال ۱۹۵۸ ساخت. نخستین فیلم شابرول به نام سرژ زیبا با ستایش گستردهٔ منتقدان سینمایی روبه‌رو شد داستان فیلم راجع به داستان بازگشت یک مرد به دهکده زادگاهش پس از مدت‌ها غیبت از آن است. پس از آن به‌عنوان گواهی برای وجود جریانی به نام موج نو در سینمای فرانسه شناخته شد.

از دیگر فبلم‌های مهم او می‌توان به پسرعموها اشاره کرد. این فیلم در سال ۱۹۵۹ جایزه خرس طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم برلین را به ارمغان آورد. او با فیلم‌های گل رنج در سال ۲۰۰۳ و کمدی قدرت در سال ۲۰۰۶ باز هم توانست به بخش رقابتی جشنوارهٔ برلین راه یابد. شابرول در سال ۱۹۷۳ برای فیلم عروسی در خون جایزه فیپرشی را از جشنواره برلین گرفت.

شابرول فیلمنامه‌های گوناگونی نوشت ولی در کارهایش از آثار بزرگ ادبی فرانسه مثل مادام بواری نیز استفاده کرد. او در برخی از فیلم‌هایی که کارگردانی یا تهیه می‌کرد نقش‌های کوچکی را نیز بازی کرده است. از فیلم‌های برترش می‌توان به دختران بد، قصاب و از شکلات شما متشکرم اشاره کرد. او در سال ۲۰۰۴ به خاطر مجموعه کارهایش، جایزه فیلم اروپایی را دریافت کرد.

فیلم‌های کلود شابرول بر نشان دادن جنبه‌های زندگی بورژوازی (طبقهٔ متوسط) فرانسه تأکید داشت و با پرده‌برداری از ماهیت این طبقه، کوشید تا دورویی‌ها، خشونت‌ها و کینه‌هایی را که در پشت این پرده در فوران بود را به نمایش درآورد. به گفته خودش او به همان طبقه بورژوازی متعلق بود. کارهای او را از دیدگاه سبکِ معمایی و دلهره‌آمیز بودن، همتای آثار آلفرد هیچکاک کارگردان معروف انگلیسی می‌دانند.

تیری فرمو، برگزارکنندهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم کن در مصاحبه با رسانه‌های فرانسوی سبک کار کلود شابرول را بسیار کلاسیک تر از همتایان موج نویی خود توصیف کرد و افزود:

«اما در این کلاسیک‌گرایی او چنان تهور، آزادی‌عمل و کارآزمودگی دیده می‌شود که به چشم من فیلم‌های سبک ترسناک او در سینمای فرانسه برای همیشه بی‌همتا باقی خواهند ماند و تاریخ این را اثبات خواهد کرد.»

فرانسوا فیلون نخست وزیر فرانسه، شابرول را کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس و یکی از چهره‌های اصلی موج نو خواند که سبک و تکنیک سینما را با توجه به تجربه واقعی، زندگی حقیقی که ناگسسته و پنهانی است، متحول کردند.

ایزابل هوپر از هنرپیشه‌های زن مورد علاقه شابرول بود و با فیلم داستان زنان شابرول در سال ۱۹۸۸ بود که در ابتدای مسیر کاریش به شهرت رسید.

شابرول در پنجاهمین سال دریافت جایزهٔ خرس طلا، فوریه ۲۰۰۹ طی مراسمی که همراه با نمایش آخرین ساخته‌اش که بلامی بود، جایزهٔ دوربین برلیناله را دریافت کرد.

زندگی شخصی[ویرایش]

کلود شابرول سه بار ازدواج کرد و سه فرزند پسر از اوبه یادگار مانده. همسر دومش استفان اودران، بازیگر بسیاری از فیلم‌هایش بود.

او در روز شنبه، ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰ در پاریس درگذشت.[۴]جمعیت بزرگی از هنرمندان و دوستداران سینما، تابوت سینماگر نامی فرانسه را در مراسمی رسمی از جلوی بنای فیلمخانه در پاریس مشایعت کردند. مراسم خاکسپاری روز جمعه (۱۷ سپتامبر) با حضور جمع بزرگی از همکاران و دوستداران این سینماگر در گورستان پر-لاشز، برگزار شد.[۵]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «کلود شابرول در ۸۰ سالگی درگذشت»(فارسی)‎. خبر آنلاین، ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  2. «کلود شابرول، کارگردان موج نوی فرانسه درگذشت». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۱ شهریور ۱۳۸۹. 
  3. امید حبیبی‌نیا. «کلود شابرول؛ سینمایی سرشار از زندگی و جنایت». رادیو زمانه، ۲۳ شهریور ۱۳۸۹. 
  4. «مرگ کلود شابرول کارگردان فرانسوی». یورونیوز فارسی. بازبینی‌شده در ۲۳ فوریه ۲۰۱۶. 
  5. زندگینامه کلود شابرول citytomb.com

پیوند به بیرون[ویرایش]