بنیادگرایی مسیحی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بنیادگرایی مسیحی در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ در میان پروتستان‌های بریتانیایی و آمریکایی به عنوان واکنشی به لیبرالیسم الهیاتی و نوگرایی فرهنگی شروع شد. بنیادگرایان استدلال می‌کردند که متکلمان مدرن قرن ۱۹ دکترین‌های بخصوصی از کتاب مقدس را که آنان از بنیادهای ایمان مسیحی می‌دانستند، نفی یا سوءتعبیر کرده‌اند. از سال ۱۹۳۰ بسیاری از کلیساهای بنیادگرا از سوی کلیساهای بنیادگرای مستقل آمریکا نمایندگی شده‌اند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]