پرش به محتوا

یهودیت موعودباور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یهودیت موعودباور یک فرقهٔ تلفیق دینی پروتستانی است که عناصری از آیین یهود را در خود جای داده‌است. این جنبش خود را نوعی یهودیت می‌داند، اما به‌طور کلی از سوی پژوهشگران، نوعی شاخه از مسیحیت شناخته می‌شود[۱] و همهٔ جریان‌های اصلی دینی یهودی نیز آن را چنین می‌پندارند. ریشه‌های این جنبش در فعالیت‌های تبشیری مسیحی در میان یهودیان در سده‌های نوزدهم و بیستم میلادی، به‌ویژه در آمریکای شمالی، نهفته‌است.

پیروان یهودیت موعودباور بر این باورند که عیسی همان مسیح و موجودی الوهی در قالب خدای پسر (عضوی از تثلیث) است. از این رو، آنان دیدگاه‌های مشخصاً مسیحی را در موضوعاتی اتخاذ می‌کنند که از برجسته‌ترین نقاط افتراق مسیحیت و یهودیت به‌شمار می‌روند. پژوهشگران و سایر گروه‌های مسیحی نیز یهودیت موعودباور را به‌طور کلی یک فرقهٔ پروتستانی مسیحی می‌دانند.[۲][۳][۴]

این جنبش میان دههٔ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ میلادی (۱۳۳۹–۱۳۴۹ خورشیدی) در ایالات متحده آمریکا از دل جنبش عبرانیان مسیحی پدیدار شد[۵] و به‌ویژه از طریق سازمان غیرانتفاعی یهودیان برای عیسی که در سال ۱۹۷۳ میلادی (۱۳۵۱ خورشیدی) توسط موشه روزن — کشیش آمریکایی در شبکه کلیسای ونچر — بنیاد گذاشته شد، گسترش یافت.[۶][۷]

پیروان یهودیت موعودباور به اصول متعارف الهیات مسیحی پایبندند؛ از جمله اعتقاد به رستگاری از راه ایمان به عیسی — که در میان پیروان با نام عبری Yeshua شناخته می‌شود — به‌عنوان مسیح یهودی و نجات‌دهندهٔ بشریت، و به اقتدار معنوی کتاب مقدس (شامل کتاب مقدس عبری و عهد جدید).[۸][۹]

در زبان عبری، پیروان این جنبش تمایل دارند خود را با واژه‌های maaminim (به عبری: מאמינים، ت.ت.'باورمندان') و yehudim (به عبری: יְהוּדִים‬‎، ت.ت.'یهودیان') معرفی کنند و از پذیرفتن عنوان notzrim (به عبری: نוצרים، ت.ت.'مسیحیان') سرباز زنند.[الف][۱۰] سازمان‌های یهودی در داخل و خارج از اسرائیل این چارچوب را رد می‌کنند. دادگاه عالی اسرائیل یهودیت موعودباور را برای اهداف قانون بازگشت یک فرقهٔ مسیحی اعلام کرده‌است.[۱۱][۱۲]

جمعیت‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ میلادی، شمار خانه‌های عبادی موعودباور در ایالات متحده آمریکا از ۱۵۰ به ۴۳۸ رسید و بیش از ۱۰۰ کنیسه نیز در اسرائیل و شماری دیگر در سراسر جهان فعال بودند؛ این کنیسه‌ها غالباً به سازمان‌ها یا اتحادیه‌های بزرگ‌تر موعودباور وابسته‌اند.[۱۳][۱۴] تا سال ۲۰۱۲ میلادی، برآورد جمعیت موعودباوران در ایالات متحده بین ۱۷۵٬۰۰۰ تا ۲۵۰٬۰۰۰ عضو بود. تا سال ۲۰۲۵ میلادی، جمعیت موعودباوران در اسرائیل به حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر می‌رسد و شمار کل اعضا در سراسر جهان تا ۱٫۵ میلیون نفر برآورد شده‌است.[۱۵][۱۶]

پیش از سده نوزدهم

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تلاش‌های یهودیان مسیحی برای تبشیر در میان یهودیان از سده نخست میلادی آغاز شد، آنگاه که پولس رسول در کنیسه‌های هر شهری که به آن پا می‌گذاشت موعظه می‌کرد.[۱۷] با این حال، تا سده چهارم میلادی، گزارش‌های غیرکتاب‌مقدسی از تبشیر در میان یهودیان[ب] هیچ اشاره‌ای به نقش رهبری یهودیان مسیحی‌شده در فعالیت‌های تبشیری نمی‌کنند.[۱۸] گروش‌یافتگان برجسته از یهودیت که کوشیدند دیگر یهودیان را به مسیحیت جذب کنند، از حدود سده سیزدهم میلادی در منابع تاریخی نمایان‌تر می‌شوند؛ از جمله پابلو کریستیانی، یهودی مسیحی‌شده‌ای که در همین دوره تلاش کرد یهودیان دیگر را به آیین خود درآورد. با این حال، این فعالیت‌ها معمولاً فاقد هرگونه جماعت مستقل یهودی‌مسیحی بود و اغلب از سوی کلیساهای سازمان‌یافته مسیحی با زور تحمیل می‌شد.[۱۹]

سده نوزدهم و آغاز سده بیستم

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در سده نوزدهم، برخی گروه‌ها کوشیدند جماعت‌ها و انجمن‌هایی از یهودیان گروش‌یافته به مسیحیت پدیدآورند، هرچند بیشتر این سازمان‌های نخستین عمری کوتاه داشتند.[۲۰] از نخستین سازمان‌های رسمی که به دست یهودیان گروش‌یافته اداره می‌شدند، می‌توان به جامعه لندن برای ترویج مسیحیت در میان یهودیان انگلیکان به رهبری جوزف فری (۱۸۰۹) اشاره کرد[۲۱] که نخستین ترجمه عهد جدید به ایدیش را در سال ۱۸۲۱ منتشر کرد؛[۲۲][نیازمند بازبینی منبع] انجمن «بنی ابراهیم» که فری در سال ۱۸۱۳ همراه گروهی از ۴۱ یهودی مسیحی تأسیس کرد و آنان در «کنیسه یهودیان» لندن برای نماز جمعه شب و صبح یکشنبه گرد هم می‌آمدند؛[۲۳] و اتحادیه مسیحیان عبری بریتانیا لندن که در سال ۱۸۶۶ به دست دکتر کارل شوارتز پایه‌گذاری شد.[۲۴]

نشست سپتامبر ۱۸۱۳ جماعت «بنی ابراهیم» فری در «کنیسه یهودیان» اجاره‌ای در اسپیتلفیلدز گاهی به عنوان زادروز جنبش نیمه‌خودمختار مسیحیان عبری در درون کلیساهای انگلیکان و دیگر کلیساهای مستقر بریتانیا شناخته می‌شود.[۲۵] با این حال، کشیش کنیسه اسپیتلفیلدز سه سال بعد فری و جماعتش را از آنجا بیرون راند و فری پیوند خود را با آن انجمن برید.[۲۶] مکانی تازه یافته شد و «انجمن ابراهیمی کنیسه اسقف‌نشین یهودیان» در سال ۱۸۳۵ به ثبت رسید.[۲۷]

در اروپای شرقی، یوسف رابینوویتس در سال ۱۸۸۴ یک مأموریت و جماعت مسیحی‌عبری به نام «اسرائیلیان عهد جدید» در کیشیناو، بساربیه بنیان نهاد.[۲۸][۲۹][۳۰] در سال ۱۸۶۵، رابینوویتس نمونه‌ای از نظم پرستش برای سرویس صبح شبات بر پایه ترکیبی از عناصر یهودی و مسیحی پدیدآورد. مارک جان لوی از کلیسای انگلستان خواست تا به اعضا اجازه دهد آداب یهودی را در خود نگه دارند.[۳۱]

در ایالات متحده آمریکا، در سال ۱۸۸۵ جماعتی از یهودیان گروش‌یافته به مسیحیت در شهر نیویورک پایه‌گذاری شد.[۳۲] در دهه ۱۸۹۰، یهودیان مهاجر گروش‌یافته به مسیحیت در مأموریت متدیست «امید اسرائیل» در لوئر ایست ساید نیویورک عبادت می‌کردند و در همان حال برخی آیین‌ها و سنت‌های یهودی را حفظ می‌نمودند.[۳۳] در سال ۱۸۹۵، نهمین شماره مجله Our Hope امید اسرائیل با زیرعنوان «ماهنامه‌ای وقف پژوهش نبوت و یهودیت موعودباور» منتشر شد که نخستین کاربرد عبارت «یهودیت موعودباور» بود.[۳۴][۳۵] در سال ۱۸۹۴، مبلغ مسیحی لئوپولد کوهن، یهودی گروش‌یافته به مسیحیت، مأموریت براونزویل به یهودیان را در محله براونزویل بروکلین، نیویورک به عنوان یک مأموریت مسیحی به یهودیان بنیان گذاشت. این سازمان پس از چند تغییر نام، ساختار و هدف، اکنون وزارت‌های مردم برگزیده نام دارد.[۳۷]

در آغاز سده بیستم، جامعه‌ای از یهودیان موعودباور در آفریقای جنوبی وجود داشت که خود را «یهودیان مسیحی» می‌خواندند و هدفشان ایجاد «کنیسه‌ای راستین و اصیل از یهودیان مسیح‌دوست» بود.[۳۸]

مأموریت‌ها به یهودیان در فاصله دهه‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ رشدی چشمگیر داشتند.[۳۹][۴۰] در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، مبلغان مسیحی در اسرائیل، از جمله کنوانسیون باپتیست جنوبی، واژه meshichyim (به عبری: משיחיים، «موعودباوران») را برای مقابله با بار منفی واژه notsrim (به عبری: נוצרים، «مسیحیان») به کار بردند. این اصطلاح برای نامیدن همه یهودیانی به کار می‌رفت که به مسیحیت پروتستان انجیلی گرویده بودند.[۹]

جنبش یهودیت موعودباور نوین، از دهه ۱۹۶۰ به این سو

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جنبش یهودیت موعودباور در دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آمریکا پدیدار شد.[۴۱][۴۲][۴] پیش از این دوره، یهودیان گروش‌یافته در مسیحیت غیریهودی ادغام می‌شدند، چرا که کلیسا از آنان می‌خواست برای دریافت غسل تعمید، هویت یهودی خود را رها کنند و شیوه‌های زندگی غیریهودی را بپذیرند. پیتر هاکن بر این باور است که جنبش عیسی که در دهه ۱۹۶۰ سراسر آمریکا را فراگرفت، دگرگونی از «مسیحیان عبری» به «یهودیان موعودباور» را برانگیخت و این جنبش ماهیتی آشکارا کاریزماتیک داشت. این یهودیان می‌خواستند «در عین ایمان به عیسی، یهودی بمانند». این انگیزه با پیامدهای جنگ شش‌روزه و بازگشت اورشلیم به کنترل یهودیان تقویت شد.[۴۳][۴۴][۴۵]

در سال ۲۰۱۸، وِرِد هیلِل نخستین زنی شد که از سوی شورای خاخامی یهودیت موعودباور به عنوان خاخام منصوب شد.[۴۶]

سازمان‌های بنیادین

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در سال ۲۰۰۴، حدود ۳۰۰ جماعت موعودباور در ایالات متحده آمریکا وجود داشت که تقریباً نیمی از شرکت‌کنندگان آن‌ها غیریهودی و حدود یک‌سوم از جماعت‌ها دارای ۳۰ عضو یا کمتر بودند.[۴۷] بسیاری از این جماعت‌ها به اتحادیه بین‌المللی جماعت‌ها و کنیسه‌های موعودباور (IAMCS)، اتحادیه جماعت‌های یهودی موعودباور (UMJC) یا تیکون اینترنشنال تعلق دارند.[نیازمند منبع]

اتحادیه یهودیت موعودباور آمریکا (MJAA) در سال ۱۹۱۵ به عنوان اتحادیه مسیحیان عبری آمریکا (HCAA) آغاز به کار کرد.[۴۸] با گسترش اندیشه حفظ هویت یهودی در اواخر دهه ۱۹۶۰، اتحادیه مسیحیان عبری آمریکا نام خود را به اتحادیه یهودیت موعودباور آمریکا (MJAA) تغییر داد.[۴۹] دیوید راوش می‌نویسد که این تغییر «بسی فراتر از یک تحول اصطلاحی بود و نشان‌دهنده تکامل در فرایندهای فکری و دیدگاه دینی و فلسفی به سوی بیانی پرشورتر از هویت یهودی بود».[۵۰] تا تاریخ ۲۰۰۵، MJAA سازمانی از اعضای یهودی بود که غیریهودیان را به عنوان «همراهان محترم» می‌پذیرفت.[۵۱] در سال ۱۹۸۶، MJAA شاخه‌ای جماعتی به نام اتحادیه بین‌المللی جماعت‌ها و کنیسه‌های موعودباور (IAMCS) تأسیس کرد.[۵۲]

در ژوئن ۱۹۷۹، ۱۹ جماعت در آمریکای شمالی در مکانیکسبرگ، پنسیلوانیا گرد هم آمدند و اتحادیه جماعت‌های یهودی موعودباور (UMJC) را تأسیس کردند.[۵۳] در سال ۲۰۲۲، این اتحادیه دارای ۷۵ جماعت در ۸ کشور بود.[۵۴]

در سال ۲۰۱۶، داگلاس هَمپ «جماعت راه» را در نزدیکی دنور، کلرادو بنیان گذاشت؛ جماعتی که اصول بنیادگرایانه مسیحی را برمی‌شمرد[۵۵] و در عین حال الهیات یک‌شریعتی، الهیات دو خاندانی (نگاه کنید به بخش‌های زیر) و الهیات مشترک‌المنافع را می‌پذیرد. وبگاه این جماعت اعلام می‌کند که این همبستگی «برای خدمت به عنوان پلی میان یهودیان و کلیسای غیریهودی» پایه‌گذاری شده‌است.[۵۶] از اعضای غیریهودی خواسته نمی‌شود به یهودیت بگروند و از اعضای یهودی تشویق می‌شود میراث یهودی خود را گرامی بدارند. هَمپ بدعت‌گذار مرقیون را مسئول تقابل میان شریعت و فیض در مسیحیت جریان اصلی می‌داند.[۵۷] از سوی دیگر، این جماعت در روز شبات گرد هم می‌آید، اعیاد را جشن می‌گیرد و پیروی از قوانین غذایی موسایی را تعلیم می‌دهد.

مُهر مسیانیک اورشلیم

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
A blue symbol on a white background. At the top is Menorah, connected to the Star of David at its base, which itself is connected to an Ichthys fish pointed down below it.
مُهر مسیانیک

مُهر مسیانیک اورشلیم نمادی است که در یهودیت موعودباور به‌کار می‌رود. این نماد تصویری از منورا — نمادی کهن در میان یهودیان — در کنار «ایکتیس» (نماد تصویری مسیحیت) است که ستاره داوود در نقطه تلاقی آن دو قرار گرفته‌است.[۵۸]

دربارهٔ اینکه این مُهر از قرن اول میلادی باشد[۵۹] یا اختراعی متعلق به قرن بیستم باشد،[۶۰] اختلاف‌نظر وجود دارد.[نیازمند شفاف‌سازی]

دیگر نمادهای یهودیت موعودباور شامل صلیب درون ستاره داوود، دلفین و منورای روشن می‌شود.[۶۰]

الهیات و آموزه‌های بنیادین

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بسیاری از یهودیان موعودباور آموزه تثلیث را می‌پذیرند: خدای پدر، خدای پسر و روح‌القدس به‌مثابه سه جلوه از یک خدای واحد.[۸][۶۱][۶۲]

  1. خدای پدر: یهودیان موعودباور به خدا ایمان دارند و او را قادر مطلق، حاضر در همه‌جا، ازلاً موجود در فراسوی آفرینش و بی‌نهایت بزرگ و مهربان می‌دانند. برخی از یهودیان موعودباور هم شمع ییسرائل و هم تثلیث را می‌پذیرند و عبارت «خداوند یکی است» را به معنای «خدایی متمایز اما یگانه»[۶۳] و «ازلاً موجود در یگانگی چندگانه» تفسیر می‌کنند.[۶۱]
  2. خدای پسر: بیشتر یهودیان موعودباور عیسی را مسیحا و خدای پسر می‌دانند که در راستای مسیحیت جریان اصلی الهی است،[۸][۶۱] و حتی مستقیماً به او دعا می‌کنند.[۶۴] بسیاری نیز عیسی را «آموزگار اصلی و ربی» خود می‌دانند که زندگی‌اش باید سرمشق قرار گیرد.[۶۵]
  3. روح‌القدس: بنا بر دیدگاه برخی یهودیان موعودباور، روح در عهد قدیم معرفی شده، الهام‌بخش پیامبران است و همان روح حقیقت است که در عهد جدید توصیف شده‌است.[۶۱]

خدا، عیسی و روح‌القدس

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. خدای پدر: برخی از یهودیان موعودباور تنها به دیدگاه سختگیرانه یکتاپرستی پایبند هستند و آموزه آریانی و آموزه تثلیث را رد می‌کنند.[۶۶]
  2. عیسی به‌مثابه پسر خدا: برخی از یهودیان موعودباور که آموزه تثلیث و آموزه آریانی را رد می‌کنند، بر این باورند که مسیحای یهودی پسر خداست به معنای عام آن (یهودیان فرزندان خدا هستند) و مسیحا انسانی صرف و همان پیامبر موعود است. برخی دیگر معتقدند مسیحای یهودی همان کلمه ازلی خدا، خدای توانا و خدای یگانه‌زاده‌است. برخی کنیسه‌ها مستقیماً الوهیت را به عیسی نسبت نمی‌دهند و او را انسانی می‌دانند، اما نه انسانی معمولی، بلکه کسی که از روح‌القدس پدید آمده و به مسیحا تبدیل شده‌است.[۶۷] برخی دیگر او را «کلمه‌ای که جسم شد» و «تجلی انسانی الوهیت» می‌دانند.[۶۸]
  3. روح‌القدس (به عبری: רוח הקודש، ruach ha-kodesh) به نیروی الهی یا کلمه یا روح خدا اشاره دارد.[۶۹]

کتب مقدس و نوشته‌ها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

هم کتاب مقدس عبری و هم عهد جدید[پ] معمولاً از سوی یهودیان موعودباور به‌عنوان کتب مقدس الهام‌شده الهی شناخته می‌شوند.[۷۰] با چند استثنا، مؤمنان موعودباور عموماً تورات مکتوب، یعنی پنج کتاب موسی را به‌عنوان پیمانی پایدار که به‌دست عیسی و حواریون در عهد جدید بازنگری شده، در نظر می‌گیرند و آن را هم از نظر اخلاقی و هم از نظر آیینی واجب‌الاتباع می‌دانند. عیسی تورات را نسخ نکرد، بلکه تفسیر آن از طریق نوشته‌های حواری‌ای بازنگری شده‌است.[۶۲]

سنت شفاهی یهودی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

میان کنیسه‌های موعودباور دربارهٔ تلمود و تورات شفاهی اتفاق نظر وجود ندارد. کنیسه‌هایی هستند که پایبندی به شریعت شفاهی، آن‌چنان‌که در تلمود آمده، را در تضاد با باورهای موعودباور می‌دانند.[۷۱] به همین ترتیب، کنیسه‌هایی هستند که اقتدار فریسیان را رد کرده و معتقدند که تعالیم آنان به‌وسیله موعودباوری نسخ شده و با آن در تضاد است.[۷۲] برخی پیروان، تفسیرهای خاخامی چون میشنا و تلمود را «خطرناک» می‌خوانند[۷۲] و بر این باورند که پیروان تفسیرهای خاخامی و هلاخایی به عیسی به‌عنوان مسیحا ایمان ندارند.[۷۲][۷۳] کنیسه‌های دیگر در کاربرد احکام تلمودی گزینشی عمل می‌کنند و بر این باورند که تفسیرهای خاخامی چون میشنا و تلمود، هرچند از نظر تاریخی آموزنده و برای درک سنت مفید هستند، هنجارساز نیستند و هر جا با عهد جدید مغایرت داشته باشند نباید از آنها پیروی کرد.[۷۴][۷۵][۷۶] دیگران نیز پایبندی جدی به هلاخای یهودی را تشویق می‌کنند.[۷۷]

ترجمه‌های موعودباورانه کتاب مقدس

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نشریات موعودباورانه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

دیوید اچ. استرن یک جلد تفسیر عهد جدید یهودی منتشر کرده که یادداشت‌های توضیحی آن از دیدگاه یهودیت موعودباور نوشته شده‌است. از دیگر مؤلفان تفسیر عهد جدید می‌توان به آرنولد فروختنبام از مؤسسه آریل اشاره کرد که تفسیرهایی بر رسالات، داوران و روت، پیدایش و ۷ پژوهش نظام‌مند آموزه‌ای نوشته‌است.

گناه و کفاره

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

برخی از مؤمنان موعودباور گناه را تخطی از شریعت الهی تعریف می‌کنند و مفهوم گناه نخستین را نیز می‌پذیرند. برخی پیروان از گناهان خود از طریق دعا و توبه ـ یعنی اعتراف به خطا و طلب آمرزش ـ کفاره می‌گیرند (به‌ویژه در یوم‌کیپور، روز کفاره). در مقابل، دیگر موعودباوران بر این باورند که تمام گناهان (چه انجام‌شده چه نشده) از پیش به واسطه مرگ و رستاخیز عیسی کفاره یافته‌اند.[۷۸]

تبشیر و دیدگاه نسبت به یهودیان و اسرائیل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یهودیان موعودباور بر این باورند که قوم خدا مسئولیت دارد نام و آوازه او را به میان تمام ملت‌ها ببرد. بر این اساس، فرزندان اسرائیل قوم برگزیده خدا بوده، هستند و خواهند بود و در مرکز نقشه‌های او برای هستی قرار دارند. بیشتر مؤمنان موعودباور، اعم از یهودی و غیریهودی، با جانشینی‌گرایی (که به‌صورت عامیانه الهیات جانشینی نامیده می‌شود) مخالفند؛ این دیدگاه معتقد است که کلیسا در ذهن و نقشه‌های خدا جایگزین اسرائیل شده‌است.[۶۲]

بنا بر برخی شاخه‌های یهودیت موعودباور، یهودیان کسانی هستند که یک یا هر دو والدینشان یهودی باشند یا تحت گرویدن هلاخایی به یهودیت درآمده باشند.[۷۹][۸۰][نیازمند منبع غیر اولیه]

الهیات یک شریعت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

الهیات یک شریعت (که به «یک تورات برای همه» نیز شناخته می‌شود) آموزش می‌دهد که هر کسی که بخشی از اسرائیل است موظف است پیمان و احکام مقرر در تورات را رعایت کند. دن جاستر از تیکون و راس رزنیک از اتحادیه کنیسه‌های موعودباور یهودی (UMJC) در برابر اصرار جنبش یک شریعت بر الزامی‌بودن رعایت تمام تورات برای غیریهودیان به همان شیوه یهودیان استدلال کرده‌اند.[۸۱] تیم هگ[چه کسی؟] در پاسخ به نوشته آنان از آنچه تعلیم کتاب مقدسی «یک شریعت» می‌داند و پیامدهای آن دربارهٔ تکالیف پایبندی به تورات برای مؤمنان موعودباور تازه از میان ملت‌ها دفاع کرد.[۸۲] ائتلاف کنیسه‌های موعودباور مشاهده‌کننده تورات (CTOMC) نیز به همین ترتیب کلیساشناسی دوجانبه را رد کرده و موضع یک تورات برای همه (یک شریعت) را برمی‌گزیند.[۸۳]

الهیات دو خاندان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پیروان الهیات دو خاندان بر این باورند که عبارت «خاندان یهودا» در کتاب مقدس به یهودیان اشاره دارد، در حالی که «خاندان اسرائیل» به ده قبیله گمشده اسرائیل یا افرایم برمی‌گردد. آنجا که کتاب مقدس بیان می‌کند خاندان اسرائیل و یهودا دوباره «یک چوب» خواهند شد (Ezekiel ۳۷:۱۵–۲۳)، اعتقاد بر این است که این به آخرالزمان، بلافاصله پیش از ظهور دوم، اشاره دارد؛ زمانی که بسیاری از نسل اسرائیل به اسرائیل باز خواهند گشت. پیروان این الهیات بر این باورند که دلیل گرویدن بسیاری از غیریهودیان به یهودیت موعودباور این است که اکثر قریب به اتفاق آنان در حقیقت اسرائیلی هستند. مانند گروه‌های یک شریعت، جنبش دو خاندان شباهت‌های ظاهری بسیاری با یهودیت موعودباور دارد، از جمله اعتقاد به اعتبار مستمر پیمان موسایی. در حالی که بخش زیادی از تعالیم دو خاندان بر تفسیرهای پیشگویانه کتاب مقدسی استوار است، بزرگ‌ترین اختلافات ناشی از ناتوانی در تشخیص نسب‌نامه قبایل گمشده است. سازمان‌هایی چون اتحادیه موعودباور یهودی آمریکا و اتحادیه کنیسه‌های موعودباور یهودی به صراحت در برابر تعالیم دو خاندان موضع گرفته‌اند.[۸۴]

جانشینی‌گرایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از نظر تاریخی، مسیحیت جانشینی‌گرایی (الهیات جانشینی) را آموزش داده که به‌طور ضمنی یا صریح بیان می‌کند مسیحیت جای یهودیت را گرفته‌است،[نیازمند منبع] و پیمان موسایی کتاب مقدس عبری با میثاق جدید عیسی جایگزین شده‌است؛ در این میثاق جدید، رستگاری از طریق فیض الهی تحقق می‌یابد، نه از راه اطاعت از تورات.[۸۵] این دیدگاه معمولاً با مفهوم انتقال جایگاه «قوم خدا» از یهودیان به کلیسای مسیحی همراه است. یهودیان موعودباور به درجات گوناگون هر دو این دیدگاه‌ها را به چالش می‌کشند[۸۶] و در عوض بر این باورند که هرچند اسرائیل عیسی را رد کرده، جایگاه خود را به‌عنوان قوم برگزیده خدا از دست نداده‌است. آیه‌ای که غالباً به آن استناد می‌شود Romans ۱۱:۲۹ است: «زیرا بخشش‌ها و دعوت خدا برگشت‌ناپذیر است». هسته اصلی جانشینی‌گرایی، که طبق آن پیمان موسایی لغو می‌شود، کمتر مورد توافق است. هرچند میتزوا ممکن است ضروری دانسته شود یا نشود، بیشتر آنها همچنان رعایت می‌شوند، به‌ویژه نگاهداشت شبات و دیگر روزهای مقدس.

فرجام‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

همه یهودیان موعودباور به برخی باورهای فرجام‌شناختی پایبند هستند، مانند آخرالزمان، ظهور دوم عیسی به‌عنوان مسیحای فاتح، گردآوری دوباره اسرائیل، بازسازی معبد سوم اورشلیم، رستاخیز جسمانی، و بسیاری به هزاره شبات ایمان دارند، هرچند برخی هزاره‌ستیز (آمیلنیالیست) هستند. برخی یهودیان موعودباور بر این باورند که تمام اعیاد یهودی و در واقع کل تورات به‌طور ذاتی به مسیحا اشاره دارند و از این رو هیچ مطالعه‌ای از آخرالزمان بدون درک جشن‌های بزرگ یهودی در زمینه پیشگویانه گسترده‌تر آنها کامل نخواهد بود. برای برخی مؤمنان، جشن‌های پسح و شاووعوت درآمدن نخست عیسی تحقق یافتند و روش هشانا، یوم‌کیپور و سوکوت درآمدن دوم او تحقق خواهند یافت. برخی نیز به دوره‌ای حرفی به مدت هفت هزار سال برای تاریخ انسانی جهان ایمان دارند که پیش از داوری نهایی، یک پادشاهی مسیحایی هزارساله خواهد داشت.[۸۷]

آیین‌های دینی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
کنیسه موعودباور باروخ هاشم در دالاس، تگزاس

پایبندی به تورات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در درون یهودیت موعودباور دربارهٔ میزان سختگیری در پایبندی به تورات تنوع عملکردی وجود دارد. به‌طور کلی، جماعت‌های پایبند به تورات، نمازهای یهودی، اعیاد کتاب‌مقدسی و شبات را برگزار می‌کنند.[۸۳] در حالی که بیشتر مسیحیان سنتی منکر اعمال قوانین آیینی و مدنی خاص تورات بر غیریهودیان هستند، برخی از باورمندان موعودباور می‌گویند که پاره‌ای از آیات عهد جدید دربارهٔ پایبندی به تورات به‌عنوان دلیلی بر لغو نشدن تورات برای یهودیان استناد می‌شود. آن‌ها می‌گویند در Acts ۲۱:۱۷–۲۶، باورمندان یهودی در اورشلیم به‌عنوان «غیور برای شریعت» توصیف شده‌اند.

رعایت شبات و اعیاد

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

برخی از یهودیان موعودباور شبات را در روزهای شنبه برگزار می‌کنند.[۱۰] مراسم پرستش معمولاً در شب‌های جمعه (Erev Shabbat) یا صبح‌های شنبه برگزار می‌شود.[۷۴] بر اساس اعلام انجمن باپتیست جنوبی موعودباور (SBMF)، مراسم در روز شنبه برگزار می‌شود تا «درها را به روی یهودیانی که می‌خواهند شبات را نیز نگه دارند باز کند».[۸۸] آیین مراسم به سیدور یهودی شباهت دارد اما تفاوت‌های مهمی دارد؛ از جمله حذف «رستگاری از طریق اعمال»، چراکه باور موعودباور، رستگاری از طریق عیسی است.[۸۸] شاخه‌های دیگر این جنبش کوشیده‌اند «عناصر پرستش مسیحی [مانند عشای ربانی مکرر[ت]] را که نمی‌توان مستقیماً به ریشه‌های یهودی آن‌ها پیوند داد حذف کنند».[۸۹] تقریباً تمام چنین جماعت‌هایی در اسرائیل اعیاد یهودی را برگزار می‌کنند و معتقدند این اعیاد در عیسی تحقق یافته‌اند.[۱۰]

شورای خاخامی یهودیت موعودباور (MJRC) رعایت اعیاد یهودی را توصیه می‌کند.[۹۰] بیشتر جماعت‌های بزرگ یهودیت موعودباور سنت یهودی در برگزاری سه عید کتاب‌مقدسی (پسح، شاووعوت و سوکوت) را دنبال می‌کنند و همچنین یوم‌کیپور و روش هشانا را جشن می‌گیرند.[۷۴]

قوانین غذایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

رعایت قوانین غذایی کوشر موضوعی است که همچنان در میان یهودیان موعودباور محل بحث و جدل است.[۹۱][۹۲] برخی از باورمندان موعودباور تنها به‌منظور تبشیر به یهودیان، کوشر را رعایت می‌کنند.[۹۱] بیشتر آن‌ها از خوردن گوشت خوک و صدف خودداری می‌کنند، اما دربارهٔ پایبندی دقیق‌تر به قوانین غذایی کوشر اختلاف‌نظر وجود دارد.

گرویدن به یهودیت موعودباور

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تعداد زیادی از کسانی که خود را یهودی موعودباور می‌نامند از تبار یهودی نیستند،[۹۳] اما به جنبش می‌پیوندند چون «از سبک پرستش یهودیت موعودباور لذت می‌برند».[۹۴] دیدگاه‌های موعودباوران دربارهٔ چه کسی یهودی است؟ متفاوت است. شورای خاخامی یهودیت موعودباور می‌گوید یهودی کسی است که از مادری یهودی متولد شده یا به یهودیت گرویده باشد. با الگوبرداری از جریان یهودیت اصلاح‌گرا، این شورا همچنین می‌گوید کسی که از پدری یهودی اما نه از مادری یهودی متولد شده نیز یهودی محسوب می‌شود، به شرطی که خانواده کودک یا خود فرد در بزرگسالی، اقدامات عمومی و رسمی شناسایی با دین و ملت یهود را انجام داده باشد.[۷۹] اتحادیه یهودیان موعودباور آمریکا (MJAA) غیریهودیان را در جماعت‌های خود می‌پذیرد، اما غیریهودیان و یهودیان را از نظر روحانی متمایز می‌داند و گرویدن را «عملی غیرکتاب‌مقدسی» تلقی می‌کند.[۹۵]

یهودیان موعودباور غسل تعمید را انجام می‌دهند و آن را به‌جای اصطلاح tvila («تعمید» (به عبری: טבילה) در عهد جدید عبری)، mikveh («حوضچه»، برگرفته از Leviticus ۱۱:۳۶) می‌نامند.[۹۶][۹۷]

برخی از پیروان جنبش قبیله افرایم برای شناسایی با اسرائیل به دنبال گرویدن هستند، اما بیشتر نهادهای حاکمیتی موعودباور وجود غیریهودیان در جماعت‌ها را می‌پذیرند و نیازی به گرویدن آن‌ها برای پرستش به شیوه موعودباور نمی‌بینند. هنگامی که یک باورمند موعودباور غیریهودی صادقانه خواهان گرویدن باشد، استانداردهای هلاخایی موعودباور (از جمله ختنه) برای حفظ یکپارچگی در میان جامعه جهانی یهودیت موعودباور اعمال می‌شود.[۹۷][۹۸]

کاربرد نام‌ها و واژگان عبری در زبان انگلیسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

این جنبش به‌طور کلی از به‌کارگیری اصطلاحات رایج مسیحی مانند «عیسی»، «مسیح» یا «صلیب» پرهیز می‌کند و ترجیح می‌دهد از اصطلاحات عبری یا آرامی بهره بگیرد.[۹۹]

سرودهای دینی یهودیت موعودباور با سرودهای مسیحیت انجیلی تفاوت دارند؛ این تفاوت در تمرکز بر نقش اسرائیل در تاریخ و امید موعودگرایانه آشکار می‌شود. از دیگر تفاوت‌ها می‌توان به نام‌بردن از عیسی — که معمولاً با نام یِشوعَ خوانده می‌شود — به‌عنوان «نجات‌دهنده اسرائیل» اشاره کرد. مجموعه سرودهای یهودیت موعودباور اغلب آهنگ‌های اسرائیلی را دربرمی‌گیرند.[۱۰۰] این جنبش هنرمندان ضبط موسیقی چندی دارد که آثارشان را پیام‌آور موعودگرایی می‌دانند؛ از جمله جوئل چرنوف از دوئت Lamb,[۱۰۱] تد پیرس،[۱۰۲] و چاک کینگ.[۱۰۳]

در میان مسیحیت اصلی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در ایالات متحده آمریکا، ظهور جنبش یهودیت موعودباور موجب بروز برخی تنش‌ها با سازمان‌های یهودی-مسیحی و تبشیری دیگر شد. در سال ۱۹۷۵، انجمن شهادت‌های مسیحی به یهودیان جنبه‌هایی از جنبش یهودیت موعودباور را محکوم کرد.[۱۰۴]

در اسرائیل، تمایز زبانی میان یهودیان موعودباور و مسیحیان اصلی چندان روشن نیست و واژه meshihiy (به عبری: משיחי، به معنای «موعودباور» یا «مسیحایی») به‌طور رایج در کلیساها به‌جای notsri (به عبری: נוצרי، به معنای «مسیحی») به کار می‌رود. امانت اسرائیلی کلیسای انگلیکن، که مقرش در کلیسای مسیح در اورشلیم است، سازمانی با رویکرد اکومنیکال بوده و یک مدرسه بین‌دینی در اورشلیم اداره می‌کند و از یهودیان موعودباور در اسرائیل حمایت اجتماعی می‌کند.[۱۰۵]

در میان یهودیان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

همان‌طور که در مخالفت‌های سنتی یهودیت با الهیات مسیحی دیده می‌شود، مخالفان یهودیت موعودباور بر این باورند که متون اثباتی مسیحیت، مانند پیشگویی‌های موجود در کتاب مقدس عبری که ادعا می‌شود به رنج و مرگ مسیحا اشاره دارند، از بافت اصلی خود خارج شده و تفسیر نادرستی از آن‌ها ارائه شده‌است.[۱۰۶] الهیات یهودی این اندیشه را که مسیحا یا هر انسانی می‌تواند الوهیت داشته باشد رد می‌کند. باور به تثلیث از سوی بیشتر مراجع خاخامی به‌منزله بت‌پرستی تلقی می‌شود. حتی اگر آن را shituf (به معنای تحت‌اللفظی «شراکت»)—یعنی پیوند دادن دیگران با خدای اسرائیل—بدانیم، این تنها برای غیریهودیان و تنها بر اساس برخی آرای خاخامی مجاز است. از دیدگاه همه مراجع، برای یهودیان این کار به‌طور یکپارچه بت‌پرستی محسوب می‌شود.[۱۰۷][۱۰۸][۱۰۹] افزون بر این، یهودیت نقش مسیحا را نجات جهان از گناهانش نمی‌داند، در حالی که این آموزه‌ای محوری در مسیحیت[۱۱۰] و یهودیت موعودباور است.[۸]

مخالفان یهودی یهودیت موعودباور اغلب انتقادهای خود را بر جدایی رادیکال ایدئولوژیک این جنبش از باورهای سنتی یهودی متمرکز می‌کنند و اعلام می‌دارند که پذیرش عیسی به‌عنوان مسیحا شکافی پرناشدنی میان انتظارات مسیحایی سنتی یهودیت و ادعاهای الهیاتی مسیحیت پدیدمی‌آورد.[۱۱۱] آنان بیان می‌کنند که هرچند یهودیت دینی مسیحا-محور است، مسیحای آن عیسی نیست[۱۱۲] و از این رو کاربرد این اصطلاح گمراه‌کننده است.[۱۱۳] همه فرقه‌های یهودی و سازمان‌های ملی یهودی، یهودیت موعودباور را به‌مثابه شکلی از یهودیت نمی‌پذیرند.[۱۱][۱۱۴] کنفرانس مرکزی خاخام‌های آمریکا اعلام کرده‌است که «"یهودیان مسیحی" یا "یهودیان موعودباور" هرگز از پیروان یهودیت به‌شمار نیامده‌اند.»[۱۱۵] دربارهٔ این شکاف، خاخام بازسازی‌خواه کارول هریس-شاپیرو گفته‌است: «پذیرفتن هسته رادیواکتیو غیریهودی بودن—یعنی عیسی—آخرین تابوی یهودیت را نقض می‌کند. … باور به عیسی به‌عنوان مسیحا دیگر صرفاً یک باور بدعت‌آمیز نیست، آن‌گونه که شاید در قرن اول بود؛ بلکه معادل یک خودکشی قومی-فرهنگی شده‌است.»[۱۱۶]

بنای بریت کانادا فعالیت‌های یهودیت موعودباور را در زمره رویدادهای یهودستیزانه تلقی می‌کند.[۱۱۷] خاخام توویا سینگر، بنیان‌گذار سازمان ضدتبشیری اوت‌ریچ جودائیزم، دربارهٔ یک رهبر دینی موعودباور در تولیدو (اوهایو) گفت: «او یک کنیسه یهودی اداره نمی‌کند. … این یک کلیساست که به گونه‌ای طراحی شده تا گویی کنیسه است و من اینجا هستم تا آن را افشا کنم. آنچه این مسیحیان افراطی بی‌مسئولیت انجام می‌دهند نوعی کلاهبرداری از مصرف‌کننده است. آن‌ها مرزهای میان یهودیت و مسیحیت را مبهم می‌کنند تا یهودیانی را که در غیر این صورت در برابر پیام مستقیم مقاومت می‌کردند، فریب دهند.»[۱۱۸]

ارتباط یک سیاستمدار یهودی با یک رهبر دینی موعودباور و دعوت از وی برای دعا در یک نشست عمومی—حتی اگر از سر اشتباه بوده باشد—در سال ۲۰۱۸ با محکومیت تقریباً همه‌جانبه اجتماعات یهودی دیترویت روبه‌رو شد،[۱۱۹][۱۲۰] چراکه نظر غالب در محافل یهودی اسرائیلی و آمریکایی این است که یهودیت موعودباور را همان مسیحیت و پیروانش را مسیحی بدانند.[۱۲۱]

در سال ۱۹۹۹، گورستان پاردس شالوم در تورنتو، کانادا، از دفن کشیش مالورن جیکوبز سرباز زد، چراکه جیکوبز به مسیحیت گرویده و کشیش و رئیس دانشکده گروه مطالعات یهودی کالج مسیحی کانادا شده بود.[۱۲۲] گورستان پاردس شالوم درهای خود را بست تا از ورود تابوت جیکوبز و دسته عزاداران ۴۰۰ نفری‌اش جلوگیری کند.[۱۲۳]

اقلیت کوچکی از پژوهشگران یهودی، به‌ویژه دن کوهن-شربوک، یهودیت موعودباور را در قالب یک «مدل پلورالیستی» یهودیت به‌عنوان بیان دینی مشروع یهودی پذیرفته‌اند.[۱۲۴][۱۲۵] در مقابل، بیشتر متفکران یهودی یهودیت موعودباور را از مشروعیت یهودی اصلی خارج دانسته و در جرگه ایمان مسیحی قرار داده‌اند. برخی، مانند دیوید نوواک[۱۲۶] و مایکل ویشوگراد,[۱۲۷] به این نتیجه رسیده‌اند که یهودیان موعودباور از نظر هلاخایی همچنان یهودی هستند، حتی اگر یهودیت موعودباور اصلاً یهودی نباشد. نوواک دربارهٔ یهودیانی که به مسیحیت می‌گروند می‌نویسد: «این تصمیم‌های وجودی بزرگ قرار نیست بدون هزینه باشند. در هر گرویدن دینی، چیزی به دست می‌آید و چیزی از دست می‌رود.»[۱۲۶]

واکنش دولت اسرائیل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

واجد شرایط بودن یک یهودی موعودباور برای قانون بازگشت اسرائیل به وضعیت هلاخایی او بستگی دارد؛ کسانی که بر اساس هلاخا یهودی هستند از این قانون مستثنا می‌شوند، اما کسانی که بر اساس هلاخا یهودی نیستند ممکن است بر پایه تبار یهودی واجد شرایط باشند.[۱۲] دستیار یکی از دو وکیل درگیر در پرونده آوریل ۲۰۰۸ (فروردین ۱۳۸۷) دادگاه عالی اسرائیل به جروزالم پست توضیح داد که یهودیان موعودباوری که بر اساس قانون دینی خاخامی یهودی نیستند، اما تبار یهودی کافی برای واجد شرایط بودن تحت قانون بازگشت دارند، می‌توانند با وجود موعودباور بودن، به‌طور خودکار وضعیت مهاجر جدید و شهروندی را ادعا کنند.[۱۲۸] دولت اسرائیل Aliyah (حق بازگشت) و شهروندی را به یهودیان و کسانی که دارای پدر یا پدربزرگ و مادربزرگ یهودی هستند اما بر اساس هلاخا یهودی به‌شمار نمی‌آیند—مانند کسانی که پدری یهودی اما مادری غیریهودی دارند—اعطا می‌کند. قانون قدیمی هر «کسی را که یهودی بوده و داوطلبانه دین خود را تغییر داده» از این حق مستثنا کرده بود و تصمیم دادگاه عالی اسرائیل در سال ۱۹۸۹ حکم داده بود که یهودیت موعودباور دین دیگری محسوب می‌شود.[۱۲۹] با این حال، در ۱۶ آوریل ۲۰۰۸ (۲۷ فروردین ۱۳۸۷)، دادگاه عالی اسرائیل در پرونده‌ای که چند یهودی موعودباور دارای پدر و پدربزرگ یهودی مطرح کرده بودند رأی صادر کرد. درخواست‌های Aliyah آنان با این استدلال که یهودی موعودباور هستند رد شده بود. متقاضیان استدلال کردند که هرگز بر اساس halakha یهودی نبوده‌اند و از این رو استثنای مربوط به تغییر دین شامل آن‌ها نمی‌شود. این استدلال در حکم دادگاه پذیرفته شد.[۱۲۸][۱۳۰][۱۳۱]

گزارش آزادی دینی بین‌المللی ۲۰۰۸، که از سوی دفتر دموکراسی، حقوق بشر و نیروی کار ایالات متحده منتشر شد، اعلام کرد که تبعیض علیه یهودیان موعودباور در اسرائیل رو به افزایش است.[۱۳۲] برخی اعمال خشونت‌آمیز نیز رخ داده‌است؛ از جمله در ۲۰ مارس ۲۰۰۸ (۳۰ اسفند ۱۳۸۶)، بمبی که در قالب سبد هدیه پوریم پنهان شده بود به خانه یک خانواده برجسته یهودی موعودباور در آریل در کرانه باختری تحویل داده شد و پسر خانواده را به‌شدت مجروح کرد.[۱۳۳] سرانجام، یاکوف تیتل به اتهام اقدام به قتل دستگیر شد.[۱۳۴]

این خصومت به آزار و گاه خشونت، به‌ویژه در اسرائیل که جامعه ارتدکس بزرگ و تندروی دارد، منجر شده‌است. چندین سازمان ارتدکس، از جمله یاد لاخیم و لهاوا، به ریشه‌کن کردن فعالیت‌های تبشیری در اسرائیل، از جمله اجتماعات یهودیت موعودباور، اختصاص یافته‌اند. یکی از تاکتیک‌ها چسباندن پوسترهایی است که از اسرائیلی‌ها می‌خواهد فروشگاه‌هایی را که صاحب یا کارمندشان یهودی موعودباور است تحریم کنند؛ تاکتیک دیگر گزارش دادن یهودیان موعودباور به وزارت کشور است که مسئول اجرای قانون ممنوعیت تبلیغ دینی در اسرائیل است.[۱۳۵] در رویداد دیگری، شهردار اور یهودا، حومه‌ای از تل‌آویو، مراسم علنی سوزاندن کتاب‌های پخش‌شده در میان مهاجران اتیوپیایی برگزار کرد. او بعداً از این اقدام عذرخواهی کرد.[۱۳۶] در مناسبت‌های دیگر، فعالان لهاوا کوشیدند مراسم یهودیت موعودباور را مختل کنند و با شرکت‌کنندگان با خشونت برخورد کردند.[۱۳۷][۱۳۸]

واکنش دولت‌های آمریکا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت که کشیشان نظامی یهودی موعودباور باید نشان صلیب مسیحی را به‌عنوان نشان خود به کار برند، نه لوح‌های شریعت که نشان کشیشان نظامی یهودی است. بر اساس گزارش یشیوا ورلد نیوز، هیئت یونیفورم نیروی دریایی به مایکل هایلز، داوطلب کشیشی نظامی، دستور داد نشان مسیحی بپوشد. هایلز به‌جای پوشیدن صلیب از برنامه انصراف داد.[۱۳۹] اریک توکایر، سخنگوی جنبش یهودیت موعودباور، در پاسخ گفت: «این تصمیم در اصل یهودیان موعودباور را از خدمت به‌عنوان کشیش نظامی در نیروی دریایی آمریکا محروم می‌کند، زیرا آن‌ها را ملزم می‌کند نشانی بپوشند که با نظام ایمانی آن‌ها ناسازگار است.»[۱۴۰]

پرونده تبعیض دینی یک کارمند پلیس برمینگم (آلاباما) به نفع او حل‌وفصل شد؛ وی به‌خاطر ملزم شدن به کار در روز شبات یهودی شکایت کرده بود.[۱۴۱]

سازمان‌های یهودیت موعودباور

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Melton2005 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. See:
  3. Ben Barka، Mokhtar (خرداد ۱۴۰۵). «The New Christian Right's relations with Israel and with the American Jews: the mid-1970s onward». E-Rea. ۱۰ (۱). اکس-آن-پرووانس and مارسی: Centre pour l'Édition Électronique Ouverte on behalf of دانشگاه اکس‌مارسی. doi:10.4000/erea.2753. شاپا ۱۶۳۸-۱۷۱۸. S2CID 191364375. The یهودیان have cause to worry because Evangelicals are active on both fronts, promoting support for the State of Israel, and evangelizing the Jews at the same time. While the Israeli government eagerly accepts public support of Evangelicals and courts the leaders of the New Christian Right, many Jews bitterly condemn Christian proselytism and try their best to restrict the activities of missionaries in Israel. "Jews for Jesus" and other Christian Jewish groups in Israel have become especially effective in evangelizing, often with the support of foreign Evangelicals. It is not surprising that Jewish leaders, both in the ایالات متحده آمریکا and اسرائیل، react strongly to "Jews for Jesus" and the whole "Messianic Jewish" movement, whose concern is to promote awareness among the Jews as to God's real plans for humanity and the need to accept Jesus as a Savior. In this respect, Gershom Gorenberg lamented the fact that "people who see Israel through the lens of Endtimes prophecy are questionable allies, whose support should be elicited only in the last resort. In the long run, their apocalyptic agenda has no room for Israel as a normal country."{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. 1 2 Greer، Robert (۳ فوریه ۲۰۲۵). «Messianic Judaism and the Church». Eleutheria: John W. Rawlings School of Divinity Academic Journal. ۸ (۲). شاپا ۲۱۵۹-۸۰۸۸.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Cohn-Sherbok2010 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Brown2010 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  7. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Burton2018 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  8. 1 2 3 4 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام UMJC_StatementOfFaith وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  9. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Ariel2006p194 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  10. 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Spector2008 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  11. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Denominations وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  12. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Berman وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  13. Schoeman 2003, p. 351: "By the mid 1970s, Time magazine placed the number of Messianic Jews in the US at over 50,000; by 1993 this number had grown to 160,000 in the US and about 350,000 worldwide (1989 estimate).[…] There are currently over 400 Messianic synagogues worldwide, with at least 150 in the US."
  14. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Yeoman وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  15. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Posner2012 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  16. Harvey 0009-0005-3435-2770, Richard (18 ژوئن 2025). "Messianic Jewish Theology". St Andrews Encyclopaedia of Theology (in English).{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:نام‌های عددی:فهرست نویسندگان (رده)
  17. Barnett 2002, p. 367.
  18. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Stemberger وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  19. Flannery 1985, p. 129.
  20. Ariel 2006, p. 192.
  21. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Moscrop وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  22. Greenspoon 1998: The first Yiddish New Testament distributed by the BFBS was published by the London Jews Society in 1821; the translator was Benjamin Nehemiah Solomon, "a convert from Judaism, who [had come] over to England from Poland."
  23. Cohn-Sherbok 2000, p. 16: "On 9 September 1813 a group of 41 Jewish Christians established the Beni Abraham association at Jews' Chapel. These Jewish Christians met for prayer every Sunday morning and Friday evening."
  24. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Schwartz1870 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  25. Sobel 1968, pp. 241–250: "Hebrew Christianity was born in England at the beginning of the nineteenth century through the efforts of a group of converts calling themselves the Beni Abraham, or Sons of Abraham. It was on 9 September 1813 that a group of forty-one Jewish converts to Christianity met in London setting forth their purposes as being 'to attend divine worship at the chapel and to visit daily two by two in rotation any sick member, to pray with him and read the Bible to him; and on Sunday all who could were to visit the sick one'."
  26. Gidney 1908, p. 57: "The Jews' Chapel, Spitalfields, had to be given up in 1816, as the minister refused his consent to its being licensed as a place of worship of the Church of England. Frey's connexion with the Society ceased in the same year, and he left for America."
  27. Cohn-Sherbok 2003.
  28. Kessler 2005, p. 180.
  29. Cohn-Sherbok 2000, pp. 18, 19, 24.
  30. Ariel 2000, p. 19.
  31. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CohnSherbok2000pp1819 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  32. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام NYT18851012 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  33. Ariel 2000, p. 9.
  34. Rausch 1982b.
  35. Harris-Shapiro 1999, p. 27.
  36. Balmer 2004, pp. 154–155.
  37. [۳۶]
  38. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام TMJ وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  39. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Ariel2006p191 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  40. Ariel 2000, p. 191.
  41. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Feher1998p140 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  42. Juster & Hocken 2004, p. 15.
  43. Hocken 2009, pp. 97-100.
  44. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Kinzer2005 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  45. Harris-Shapiro 1999, p. 286.
  46. «MJRC Ordinations». ourrabbis.org.
  47. Juster & Hocken 2004, p. 10.
  48. Ariel, Y. (2016). THEOLOGICAL AND LITURGICAL COMING OF AGE: NEW DEVELOPMENTS IN THE RELATIONSHIP BETWEEN MESSIANIC JUDAISM AND EVANGELICAL CHRISTIANITY. Hebrew Studies, 57, 381–391. http://www.jstor.org/stable/44072313
  49. Juster 1995, pp. 152–153: "In 1975, the Alliance changed its name to the Messianic Jewish Alliance, reflecting the growing Jewish identity of Jewish followers of Yeshua.[…] Hebrew-Christianity, at times, saw Jewishness as merely an ethnic identity, whereas Messianic Judaism saw its Jewish life and identity as a continued call of God."
  50. Rausch 1982a, p. 77.
  51. Robinson 2005, p. 42.
  52. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام IAMCS_home وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  53. Juster 1995, p. 155.
  54. Union of Messianic Jewish Congregations, OUR HISTORY, umjc.org, USA, retrieved October 22, 2022
  55. «The Way Congregation - What We Believe». thewaycongregation.com. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  56. «The Way Congregation - Our Story». thewaycongregation.com. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  57. «Haunted Theology». The Way Congregation. دریافت‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  58. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام ENS وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  59. Schmalz، Reuven Efraim؛ Fischer، Raymond Robert (۱۹۹۹). The Messianic seal of the Jerusalem church. Tiberias, Israel: Olim Publications. شابک ۹۷۸-۹۶۵-۲۲۲-۹۶۲-۵. OCLC 48454022.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  60. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Nerel وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  61. 1 2 3 4 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام IAMCS_Belief وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  62. 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام GraftedInSoF وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  63. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Kinzer2010 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  64. Berkley 1997, p. 129: "A more rapidly growing organization [than Jews for Jesus] is the Messianic Jewish Alliance of America which seeks to incorporate many of the trappings of Judaism with the tenets of Christianity. Its congregants assemble on Friday evening and Saturday morning, recite Hebrew prayers, and sometimes even wear talliot (prayer shawls). But they worship not just God but Jesus, whom they call Yeshua."
  65. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام FFOZ وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  66. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Kerstetter وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  67. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JC_IYG وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  68. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام LevH وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  69. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JC_T وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  70. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Beit Simcha وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  71. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Brown-CPM-Talmud وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  72. 1 2 3 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام RabbiYeshuaRab وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  73. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام BT وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  74. 1 2 3 Burgess 2006, p. 308.
  75. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CTOMC-SoF-4 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  76. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MJRC2 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  77. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Fischer وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  78. Goble 1974, pp. 4–6.
  79. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MJRC_Status وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  80. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MJO وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  81. One Law Movements; a Challenge to the Messianic Jewish Community بایگانی‌شده در ۲۰۰۷-۰۹-۲۸ توسط Wayback Machine January 28, 2005
  82. «One Law Movements A Response to Russ Resnik & Daniel Juster» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۷ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  83. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CTOMC_SoF وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  84. MJAA position paper:The Ephraimite Error بایگانی‌شده در ژوئیه ۲۲, ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
  85. «Supersessionism». nabion.org. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  86. Koziar، Pete. «Winds of Doctrine: Replacement Theology». messianicassociation.org. دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  87. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Kinzer2018 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  88. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Worshill2008 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  89. Feher 1998, p. 20: "The Messianic movement has eliminated the elements of Christian worship that cannot be directly linked to their Jewish roots. Communion is therefore associated with Passover, since the Eucharist originated during Ushua's Last Supper, held at Passover. In this way, Passover is given a new, Yshua-centered meaning."
  90. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MJRC_Holidays وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  91. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Rein وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  92. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MJRC_Kashrut وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  93. Harris-Shapiro 1999, p. 15: "However, not all Messianic believers are Jews. Nothing is as problematic as the large numbers of Messianic Gentiles in the movement. To claim Jewish identity when one is not Jewish oneself adds another layer of struggle: "We are Jews!" "We are Messianic Jews!" "We are Messianic Gentiles/spiritual Jews!""
  94. Brown 2000, p. 12.
  95. Reason 2005: "The official stance is that Gentiles and Jews are spiritually equal but distinct, and that Jews should be proud of being Jews, and Gentiles proud of being Gentiles. Nevertheless, the Jewish identity is clearly valorized, causing many Gentiles to strive for greater Jewishness through Jewish observance and search for Jewish roots. Since conversion for Gentiles is deemed unbiblical within the MJAA, these are the main options for Gentiles seeking a more Jewish identity."
  96. Cohn-Sherbok 2000, p. 161: "For Gentile Christians, baptism is perceived as a means of entering into the body of Christ. Within Messianic Judaism, however, immersion is understood as a religious act symbolizing the believer's commitment to Yeshua: the faithful are to immerse in a mikveh as a sign of their acceptance of Messiah Yeshuah and the coming of the Kingdom."
  97. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JeC1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  98. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JeC3 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  99. Ariel 2006, p. 200.
  100. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Ariel2006p208 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  101. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Lamb2014 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  102. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Pearce2015 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  103. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام King2009 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  104. Peter J. Tomson, Doris Lambers-Petry The image of the Judaeo-Christians in ancient Jewish and Christian ... 2003 p. 292 "From outside the movement hostile criticism of Messianic Judaism was voiced by such bodies as the Fellowship of Christian Testimonies to the Jews. At their annual conference from 16 to 19 October 1975 a resolution was passed condemning"
  105. Kessler 2005, p. 97: "Messianic Jews in Israel who accept Yeshua (Hebrew for Jesus) as the Messiah are supported, when they meet with hostility, by CMJ/ITAC. In the 1980s CMJ gave some support to evangelistic campaigns by Jews for Jesus…"
  106. Cohn-Sherbok 2000, p. 183
  107. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام OhrSomayach وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  108. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Shochet1999 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  109. Berger 2003: "Some asserted that the association (shittuf) of Jesus with this God is permissible for non-Jews. Virtually none regarded such association as anything other than avodah zarah if the worshipper was a Jew."
  110. Grudem 1994, pp. 568–570
  111. Cohn-Sherbok 2000, p. 182
  112. Simmons 2004
  113. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Lotker وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  114. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JList1 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  115. «Commentary on the Principles for Reform Judaism». Central Conference of American Rabbis. دریافت‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  116. Harris-Shapiro 1999, p. 177
  117. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام BB_C_1998 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  118. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Singer_Blade وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  119. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Forward103118 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  120. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام NBC103018 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  121. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام WP103018 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  122. «Messianic Jew Buried At Last». CBC News. ۲۹ ژوئیه ۱۹۹۹. دریافت‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۲۵.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  123. «Cemetery refuses to allow burial of Jewish-born Christian minister». Jewish Telegraphic Agency. ۲۹ ژوئن ۱۹۹۹. دریافت‌شده در ۱۴ مارس ۲۰۲۴.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  124. Ariel، Yaakov (۲۰۰۴). «Review of Messianic Judaism by Dan Cohn-Sherbok». Nova Religio: The Journal of Alternative and Emergent Religions. ۷ (۳): ۱۱۹–۱۲۰. doi:10.1525/nr.2004.7.3.119. جی‌استور 10.1525/nr.2004.7.3.119. دریافت‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۲۵.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  125. Berkman، Jacob (۱۱ اوت ۲۰۰۰). «Questionable Credibility: A Rabbi's Speech Encourages Messianic Jews». Baltimore Jewish Times. ج. ۲۵۴. ص. ۱۲. دریافت‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۲۵. {{cite magazine}}: پیوند خارجی در |ref= وجود دارد (کمک); کاراکتر templatestyles stripmarker در |ref= در موقعیت ۱ (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  126. 1 2 Novak، David (۲۰۰۲). «When Jews Are Christians». در Neuhaus، Richard John (ویراستار). The Chosen People in an Almost Chosen Nation: Jews and Judaism in America. W.B. Eerdmans Publishing. صص. ۹۲–۱۰۲.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  127. Wyschogrod، Michael (آوریل ۱۹۹۵). «Letter to a Friend». Modern Theology. ۱۱ (۲): ۱۶۵–۱۷۱. doi:10.1111/j.1468-0025.1995.tb00057.x. دریافت‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۲۵.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  128. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JIJ وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  129. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام New York Times - 1989 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  130. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Wagner2008 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  131. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام CBN2008 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  132. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام IRF2008 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  133. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JPost2008 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  134. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Mitchell2009 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  135. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Azulai2009 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  136. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Time-IMJUA وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  137. "'Messianic Jews' Say Police in Jerusalem Didn't Protect Them From Right-wing Mob". Haaretz (in English). Retrieved 27 اکتبر 2023.
  138. Horovitz، Michael (۲۳ ژوئن ۲۰۲۳). «Jewish extremists try to interrupt Messianic Jewish event in Jerusalem». The Times of Israel (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  139. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام TYW وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  140. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Tokajer وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  141. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Harmon2013 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  142. «Chosen People Ministries». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  143. «About HaYesod». HaYesod.
  144. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JUC وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  145. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JFJ-WWA وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  146. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام JFJ-MJ وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  147. «The Association of Messianic Congregations (AMC) homepage». دریافت‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۱۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  148. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام MJRC وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  149. «UMJC homepage». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  150. «Messianic Covenant Fellowship International (MCFI) homepage».

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. پیروان را یا יְהוּדִים מְשִׁיחִיִּים y'hudím mešiḥiyim; Yehudim Meshikiyim می‌نامند یا به‌سادگی נוֹצְרִים nocirim (مسیحیان).
  2. مانند گزارش اپیفانیوس سالامیس دربارهٔ گروش کنت یوسف طبریه‌ای و روایت‌های سوزومن از دیگر گروش‌های یهودیان.
  3. نام عهد جدید در عبری اغلب به صورت "Brit Chadasha" برگردانده می‌شود. این عبارت به معنای مستقیم «پیمان نو» است؛ اما واژه «Testament» سنتاً از ترجمه لاتینی Chadasha (به لاتین: "testamentum") گرفته شده و از این رو می‌تواند هر دو معنای انگلیسی را دربرگیرد.
  4. عشای ربانی در یهودیت موعودباور اغلب به‌صورت یک سدر پسح کامل بازاجرا می‌شود، مطابق با توصیف آن در اناجیل هم‌نوا، که برپایی آن را اندکی دشوارتر و طولانی‌تر می‌سازد.
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «persian-alpha» وجود دارد، اما برچسب <references group="persian-alpha"/> متناظر پیدا نشد. ().