انقلاب آمریکا

انقلاب آمریکا (به انگلیسی: American Revolution)‏ مجموعه رویدادها و اندیشه‌ها و تغییراتی است که منجر به جدائی سیزده ایالت آمریکای شمالی از بریتانیا و تأسیس ایالات متحدهٔ آمریکا گردید. اولین درگیری‌ها از شهر بوستون شروع شد که به دنبال شدت عمل پادشاهی انگلستان به سرعت گسترش یافت. در ۱۷۶۵ در نیویورک کنگره‌ای متشکل از ۹ کوچ نشین تشکیل شد که سران این کوچ نشین‌ها در این کنگره برای اقدام علیه انگلیس هم پیمان شدند و در مه ۱۷۷۵ رهبران کوچ نشین از مردم درخواست کردند که برای مبارزه با اشغالگران آماده شوند.

خاستگاه

انقلاب آمریکا، با وجود تجلیل‌هایی که از آن می‌شود، بیشتر نبردی برای دستیابی به استقلال و خارج شدن از سطلهٔ امپراتوری انگلستان بود و چندان به دلایل اجتماعی صورت نگرفت. مستعمره‌نشینان امریکایی، در قیام خود علیه پادشاهی انگلیس، ابداً نمی‌خواستند روابط اقتصادی و اجتماعی خود را دگرگون سازند؛ آنها خواستار آن بودند که از آن پس دیگر منافع خود را با طبقهٔ حاکمهٔ کشور مادر تقسیم نکنند. به این ترتیب، هدف از کسب قدرت ایجاد جامعه‌ای متفاوت با رژیم مستعمراتی پیشین نبود، بلکه نوعی جداسازی منافع بود.

نبرد لکزینگتون

انگلیسی‌ها در حوالی لکزینگتون یک سوم نیروهای خود رااز دست دادند و در ۱۰ مه دژ دیگر انگلیسی را در کنار دریاچه شامپلین تصرف کردند. با این پیروزی‌ها در ماه‌های ژوئیه و ژوئن ۱۶ هزار داوطلب به ماساچوست رسیدند و ۱۰۰۰ انگلیسی را در نبردی سخت به هلاکت رساندند. در ژوئیهٔ ۱۷۷۶ انگلیسی‌ها از بوستون بیرون رانده شدند و مردانی چون توماس جفرسون، جان آدامز، ورجر شرمن، رابرت استون و بنجامین فرانکلین اعلامیه استقلال آمریکا را نوشتند و پرچمی با ۱۳ ستاره و خط که نمایانگر ۱۳ ایالت یا کوچ نشین بود، عرضه داشتند.

زمان آغاز و پایان این انقلاب مورد بحث است، ولی برخی سال ۱۷۵۷ میلادی را سال شروع آن^{[نیازمند منبع]} و سال ۱۷۸۹ و ریاست جمهوری جرج واشینگتن را پایان آن می‌شمارند.

انقلاب آمریکا و سرخ‌پوستان

کشتار همگانی بومیان سرخپوست، طبیعتاً بخشی از منطق آن «ماموریت آسمانی» این «مردم برگزیده‌ی» جدید بود؛ این امر کاملاً به گذشته تعلق ندارد. تا سال‌های دههٔ ۱۹۶۰ مسئولیت این قتل‌عام را با افتخار پذیرفته می‌شد(به عنوان مثال به وسیلهٔ فیلم‌های هالیوودی که گاوچران آمریکایی را به عنوان نماد نیکی در برابر بومی سرخپوست به عنوان نماد شرارت و بدی قرار می‌داد) و در آموزش نسل‌های پیاپی این جامعه یکی از عناصر مهم آن آموزش را تشکیل می‌داد.

انقلاب آمریکا و برده‌داری

در انقلاب آمریکا، حفظ نهاد اجتماعی بردگی از ناحیهٔ کسی زیر سوال نرفت. در واقع، تقریباً همهٔ رهبران مهم انقلاب امریکا خود مالکان ارضی برده‌دار بودند که در این زمینه پیش‌داوری‌های تعصب‌آمیز و سفت و سختی داشتند. پس از استقلال، تقریباً یک قرن گذشت تا برده‌داری ملغی شود و در آن زمان هم برده‌داری نه به دلایل اخلاقی از آنگونه که اساس و انگیزهٔ انقلاب فرانسه را تشکیل می‌داد، بلکه تنها به این دلیل ملغی شد که دیگر برای تعقیب سیاست توسعه‌طلبی سرمایه‌داری در این کشور کاربرد و سودی نداشت. یک قرن دیگر هم گذشت پیش از آنکه سیاهان آمریکا بتوانند بدون آنکه کوچکترین خللی به نژادپرستی کامل فرهنگ مسلط وارد سازند، و حداقل شناسایی و پذیرش را برای برخی حقوق مدنی خود بدست آورند. تا سال‌های دههٔ ۱۹۶۰، لینچ کردن سیاهان هنوز معمول بود.

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ انقلاب آمریکا موجود است.

کتاب صد جنگ بزرگ تاریخ - علی غفوری - انتشارات هیرمند