مطالعات انتقادی حقوق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مطالعات انتقادی حقوق (به انگلیسی: Critical legal studies) جنبشی است که از سال ۱۹۷۷ به دنبال برگزاری کنفرانسی تحت همین عنوان در ایالت مدیسون آمریکا رسماً بوجود آمد. رویکرد اصلی این جنبش که در انتقاد به نظام‌های سیاسی و حقوقی لیبرال شکل گرفت عبارت است از نقد مطلق نظام حقوقی لیبرال به عنوان نظامی متناقض، ایدئولوژیک و نامعیّن که حاصل آن بی عدالتی و عدم تعیّن حقوق می‌باشد. از نظر جنش مطالعات انتقادی حقوق ادّعاهای نظام حقوقی لیبرال و مدرن مبنی بر حاکمیّت داشتن قانون و صورتگرایی و عینیت گرایی به هیچ عنوان ادّعاهای قابل قبولی نبوده و با واقعیّت منطبق نیستند چرا که نقش ایدئولوژی و باورهای سیاسی و اجتماعی قانونگذار و قضات در بسیاری از تصمیم گیری‌ها کاملاً برجسته است. این وضعیّت منجر به نفوذ صلاحدیدهای قضایی در اعمال قوانین موجود می‌شود که نتیجه‌ای جز نامعیّن بودن حقوق و دعاوی حقوقی را در پی نخواهد داشت. با وجود اینکه این جنبش در کشورهای غربی بویژه آمریکا و انگلستان تقریباً شناخته شده است، در ایران به تازگی وارد ادبیات آکادمیک شده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Allan Hutchinson, Critical legal studies , Totowa, New Jersy 1989
  • Roberto Unger, The critical legal studies movement, Harward law review, 1983, Vol.96
  • جامعه شناسی حقوق کیفری؛ رویکرد انتقادی به حقوق کیفری، دکتر مجتبی جعفری، چاپ اول، تهران، نشر میزان، ۱۳۹۲

پیوند به بیرون[ویرایش]