حقوق بینالملل بشردوستانه
حقوق بشردوستانه بینالمللی یا حقوق بینالملل بشردوستانه که به حقوق جنگ نیز معروف است، به مسئولیتها و حقوق طرفین درگیر جنگ و کشورهای بیطرف بهویژه در ارتباط با افراد غیرنظامی میپردازد. رعایت این قواعد و توجه به آنها از آن روی ضروری میآید که پیدایش وضعیت جنگی خود برهم زننده بسیاری از قوانین و مقررات است.
منابع [ویرایش]
مهمترین قوانین بینالمللی حاکم بر حقوق بشردوستانه چهار معاهده ژنو در سال ۱۹۴۹ در مورد بهبود سرنوشت مجروحان و بیماران نیروهای نظامی؛ بهبود سرنوشت مجروحان و بیماران و غریقان نیروهای نظامی در دریا، رفتار با اسیران جنگی و پشتیبانی از اشخاص غیر نظامی در دوران جنگ است که تاکنون تقریبا تمام کشورها به آن پیوستهاند[۱].
تصمیمات دادگاه نورمبرگ و دو دادگاه ویژه که توسط شورای امنیت برای رسیدگی به اشخاص مظنون به تجاوزات شدید به حقوق بشردوستانه بینالمللی در یوگسلاوی سابق[۲] و رواندا [۳] تشکیل شده از منابع مهم دیگر این شاخه از حقوق بینالملل هستند.
پانویسها [ویرایش]
- ↑ (۱۸۸ کشور تا سال ۱۹۹۷) لیا لوین. پرسش و پاسخ درباره حقوق بشر. ترجمهٔ محمد جعفر پوینده. چاپ چهارم. تهران: نشر قطره، ۱۳۷۸. ص ۲۰۳ و ۲۰۴. ISBN 964-341-029-3.
- ↑ از سال ۱۹۹۳ بر اساس قطعنامههای ۸۰۸ و ۸۲۷ شورای امنیت
- ↑ از سال ۱۹۹۴ بر اساس قطعنامه ۹۵۵ شورای امنیت
