حقوق کودکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حقوق کودک مجموعه‌ای از حقوق بشر ویژه کودکان است که بر پشتیبانی و نگهداری از افراد جوان تمرکز دارد[۱]

  • از نظر ماده ۱ کنوانسیون حقوق کودک، کودک به کلیه افراد انسانی زیر ۱۸ سال اطلاق می شود.

مصادیق کودک آزاری[ویرایش]

  1. قرار دادن کودک در مکانهای ترسناک
  2. محروم کردن کودکان از بازی و تفریح
  3. تنها گذاشتن کودک در منزل
  4. اخراج از منزل و طرد کودک
  5. اجازه گریه نداشتن و کنترل احساسات کودک
  6. عدم ارتباط چشمی و گوش ندادن به کودک
  7. مسخره کردن و ایجاد حس حقارت در کودک
  8. طرد و آزار کودک با جنسیت غیر دلخواه
  9. سرزنش و ملامت کودک در حضور دیگران
  10. به توجهی به بهداشت ، تغذیه و پوشاک کودک
  11. بهره کشی و توقعات نا معقول از کودک
  12. استفاده از کودک برای تحریک جنسی بزرگسالان
  13. محروم نمودن کودک از محبت و آغوش گرم
  14. استفاده نادرست از داروهای خواب آور برای کودک
  15. مشاجرات خانوادگی در حضور کودک
  16. استفاده از الکل و مواد مخدر در حضور کودک
  17. کتک زدن و تنبیه جسمی کودک

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع مطالعاتی[ویرایش]

پیمان‌نامهٔ حقوق کودکان بیست ساله می‌شود

کنوانسیون حقوق کودک و پروتکل اختیاری آن