بامیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بامیه
Abelmoschus esculentus (cropped).jpg
غنچه گل بامیه و غلاف دانه نارس
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): رزیدها
راسته: پنیرک‌سانان
تیره: پنیرکیان
سرده: Abelmoschus
گونه: بامیه
نام علمی
Abelmoschus esculentus
مترادف

Hibiscus esculentus L.

بامیه (نام علمی: Abelmoschus esculentus) میوه‌ای است گلدار از خانواده پنیرکیان که زادگاهش آسیا یا آفریقاست. مصری‌ها در قرن ۱۲ یا ۱۳ پیش از میلاد این گیاه را می‌کاشته‌اند.

ساختمان گیاه[ویرایش]

بامیه گیاهی است گرمسیری که در نقاط سرد، کم‌رشد و کم‌محصول می‌شود. گیاه دارای ساقه راست، پوشیده از تار و ارتفاع ۵/. تا ۱ متر (گاهی ۲ متر) است. برگ‌هایی به شکل قلب تخم فرعی مرکب از ۵–۳ لوب و گل‌هایی منفرد در کناره برگ‌ها دارد. رنگ گلبرگ‌های آن زرد ولی در قسمت وسط قرمز رنگ است. میوه هرمی شکل، دراز و محتوی دانه‌های پوشیده از تار دارد. این گیاه اولین بار در ایران در شهر سرخس کشت و برداشت شد.

مصرف غذایی[ویرایش]

در اروپای شرقی در اطراف دریای مدیترانه بیش از سایر نقاط از این سبزی مصرف می‌شود. در ترکیه بامیه را خشک و برای مصرف زمستان ذخیره می‌کنند. در ایران برای تهیه خورش بامیه از آن استفاده می‌شود که غذای معروف جنوب ایران است.

ارزش غذایی[ویرایش]

بامیه، خام
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۳۳ کیلوکالری (۱۴۰ کیلوژول)
کربوهیدرات‌ها ۷٫۴۵ g
قندها ۱٫۴۸ g
فیبر ۳٫۲ g
چربی ۰٫۱۹ g
پروتئین ۲٫۰۰ g
آب ۹۰٫۱۷ g
ویتامین آی معادل ۳۶ میکروگرم (۴٪)
ویتامین ب۱ (تیامین) ۰٫۲ میلی‌گرم (۱۵٪)
ویتامین ب۲ (ریبوفلاوین) ۰٫۰۶ میلی‌گرم (۴٪)
ویتامین ب۳ (نیاسین) ۱ میلی‌گرم (۷٪)
ویتامین C ۲۳ میلی‌گرم (۳۸٪)
ویتامین E ۰٫۲۷ میلی‌گرم (۲٪)
ویتامین K ۳۱٫۳ میکروگرم (۳۰٪)
کلسیم ۸۲ میلی‌گرم (۸٪)
آهن ۰٫۶۲ میلی‌گرم (۵٪)
منیزیم ۵۷ میلی‌گرم (۱۵٪)
پتاسیم ۲۹۹ میلی‌گرم (۶٪)
روی ۰٫۵۸ میلی‌گرم (۶٪)
درصدها نسبی‌اند
منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]