مولوخیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Corchorus olitorius

مولوخیا (به تازی: ملوخیة) یک گونه سبزی است که در خاورمیانه، آفریقای خاوری، آسیای جنوبی و شمال آفریقا به عنوان یک مزه دهنده در آشپزی کاربرد دارد.

مولوخیا بیشتر جوشیده می شود و مایع به دست آمده از آن کمی غلیظ است و بیشتر به عنوان خورش و سوپ خورده می شود.

در مراکش مولوخیا را با نام اُکرا می شناسند و بیشتر با بامیه آن را می خورند.

کاربرد در آشپزی[ویرایش]

مولوخیا در آفتاب شدید می روید و کاربرد آن به زمان فرعون های مصر می رسد.

امروزه سوپی که با مولوخیا درست می شود در مصر به عنوان خوراک ملی شناخته می شود مانند فول مدامس و کوشاری.

مزه ی مولوخیا کمی تلخ است ولی ویژگی های پزشکی فراوانی دارد و بیشتر مردم در آفریقا آن را به جای داروهای شیمیایی می خورند.

آشپزی مصری[ویرایش]

در مصر مولوخیا را آب پز می کنند، سپس محلول رقیق آن را با سیر ریز شده و گوشت مرغ به عنوان سوپ می خورند.

مولوخیا در مصر دوستداران فراوانی دارد و مردم آن را مانند هویت ملی خویش ارج می نهند.

زیرا در دوران فراعنه نیز خوراکی شبیه به همین مولوخیای امروزی در دربار فرعون ها سرو می شده.

علاقه مردم مصر به مولوخیا آن قدر فراوان بوده که حتی پس از کوچ کردن به کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی و استرالیا هم مزه ی مولوخیا را فراموش نکرده اند و در بازارها و سوپرمارکت های خاورمیانه ای همه کشورهای مهاجرپذیر مانند آمریکا و ... مولوخیا به فراوانی یافت می شود.

آشپزی کنیایی[ویرایش]

در کنیا مولوخیا را با نام مرِندا( Mrenda ) یا آپوس می شناسند. در کنیا از محبوب ترین سبزی هاست و بر سر سفره همه خانواده ها یافت می شود. در کنیا آن را پس از شستن در آب نمک فراوان ۳۰ دقیقه می جوشانند و سپس به آن بیرکربنات سودا می افزایند.

سپس آن را با دیگر سبزیجات محلی مخلوط کرده و همراه با پیاز و گوجه و ادویه هایی مانند کاری، فلفل، زردچوبه و ... در روغن سرخ می کنند.

آشپزی تونسی[ویرایش]

در تونس و بخش های خاوری الجزایر روش پخت مولوخیا متفاوت است.

برگ های مولوخیا همراه با ساقه خشک شده، سپس پودر می شود سپس آن را ۵ تا ۷ ساعت می جوشانند.

سپس آن را با روغن زیتون و رب گوجه فرنگی مخلوط می کنند و همراه با تکه های بزرگ گوشت قرمز پخته شده همراه با نان های فرانسوی و یا ایتالیایی می خورند.

آشپزی آفریقای باختری[ویرایش]

در آفریفای باختری مانند سیرالئون مولوخیا را کرن کره( Kren-Kre ) می نامند و همراه با سس روغن درخت خرما و برنج و گیاه فوفو سرو می شود؛ و یا بدون سس روغن درخت خرما، مخلوط و بخاپز می شود.

در برخی کشورهای آفریقای باختری مولوخیا را در روغن درخت خرما سرخ می کنند و به آن سس پالاوا می گویند.

آشپزی اردنی[ویرایش]

در اردن مولوخیا را به صورت تازه و یا خشک شده در آشپزی به کار می برند. نخست برگ تازه یا خشک شده آن را در روغن گی (گونه روغن حیوانی) سرخ می کنند و با آب مرغ مخلوط می کنند، پس از اینکه مایع غلیظ تر شد به آن میخک، سیر له شده و گوشت مرغ می افزایند؛ سپس آن را با لیموی تازه و نان پیتا سرو می کنند.

آشپزی فلسطینی[ویرایش]

در فلسطین با مولوخیا یک سوپ کاملاً پخته و غلیظ درست می کنندو آن را همراه با دیگر خوراک های اصلی بر سر سفره می گذارند.

آشپزی قبرسی[ویرایش]

در قبرس مولوخیا را در یک قابلمه بزرگ همراه با مقدار فراوانی آب می جوشانند سپس آن را از صافی رد کرده و له می کنند، سپس آن را با یک تکه بزرگ مرغ در روغن زیتون سرخ می کنند.

پس از ده دقیقه به آن میخک؛ سیر له شده، پیاز خرد شده، رب گوجه فرنگی، آب لیمو و فلفل و نمک می افزایند و پس از ۲۰ دقیقه پختن آن را سرو می کنند.

ویژگی های درمانی و سودمندی ها[ویرایش]

مولوخیا سرشار از بتاکربنات، آهن، کلسیم و ویتامین سی است.

همچنین دارای مواد معدنی سودمند و آنتی اکسیدان های بسیار قوی است.

از مولوخیا برای درمان زخم، زخم معده، ناراحتی و اختلال های گوارشی به کار می رود.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]