ذهن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واژه ی ذهن، مجموعه یی است با یک فرماندهی واحد که مغز نامیده می شود . هوش ذاتی و دانایی آموختنی و آگاهی های دریافتی از اندیشه، ادراک، حافظه، احساسات، امیال، تخیل مجموعا در تشکلی به اسم مغز ( رفتارهای تازه ی ارادی ) و( رفتارهای تکراری و عادی شده ) انسان را فرماندهی می کنند.فرمان های صادر شده از مغز توسط نخاع که پیام رساننده ای زنده و چالاک است به میلیاردها سلول در اندامها مختلف رسیده و باعث انجام شدن یا نشدن یک عمل میشوند. پایانه ها و حس سنج های محیطی فید بک مربوطه را به مغز بر می گردانند که این روند باعث شادابی و احساس اعتماد به نفس در آدمیان می شود. البته عمدتا واژه ذهن در نزد عامه ی مردم هنگام بکارگیری واژه ذهن ، بیشتر منظورشان محاسبات فکری و عقلی است. با این وجود نظریاتی هم ارائه گردیده که به طور کل با بقیه نظریات متفاوت می باشد که مشهورترین آنها نظریه امرائی است که ذهن را بعد مادی وجود انسان می داند.این نظریه معتقد است که ذهن جنبه مادی داشته یا بخشی از آن مادی است بر اساس این نظریه کالبد انسانی در حیطه ذهن قرار دارد.

نظریه‌های مربوط به ذهن و کارکرد آن بی‌شمار است. اولین تفکرات درباره ماهیت ذهن، توسط افرادی مانند زرتشت، بودا، افلاطون، شانکرا و دیگر فلاسفه و متفکران باستانی یونان و هند و پس از آن‌ها توسط فلاسفه اسلامی صورت گرفت. تئوری‌های گذشتگان، بر پایه خداگرایی و الهیات بنا شده و فلسفه ذهن را پیوندی میان ذهن، روح، ماوراءالطبیعه و جوهر ذاتی می‌داند. در تئوری‌های معاصر که بر پایه پژوهش‌های علمی درباره مغز است، ذهن را انعکاسی ازفعالیت های درون کاسه سر که مغز در آن قرار داردمی‌دانند که دارای دو جلوه ی خودآگاه و ناخودآگاه است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

== منابع نجوم زیستی

==
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Mind»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ مارس ۲۰۱۰).