دیکوتومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دیکوتومی بیانگر ساختاری است که در آن که اجزا به دو بخش تقسیم میشوند. این دو بخش در مقابل یکدیگر و در عین حال تمکیل کننده یکدیگر نیز هستند.

دیکوتومی به معنای واقعی کلمه به معنی "دوبخش" (یونانی διχότομος dichótomos "نصف شده", "در نیمه قطع" و "شکاف" از δίχα dícha "جدا" و "جدا" و τέμνειν témnein "بریدن").[۱] این صفت دوبخش یا دوبخشی را توضیح میدهد. زمانی صحبت از متود دیکوتومی به میان می آید که قرار باشد چیزی به دو قسمت یا دو گروه تبدیل شود

منابع[ویرایش]

  1. H. Genaust: شناختی, دیکشنری گیاه شناسی گیاهان نام. 3.