فرانسیسکو سوارز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فرانسیسکو سوارز
Franciscus Suarez, S.I. (1548-1617).jpg
زادهٔ۵ ژانویهٔ ۱۵۴۸
گرانادا
درگذشت۲۵ سپتامبر ۱۶۱۷ (۶۹ سال)
لیسبون
ملیتاسپانیا
دیگر نام‌هاDoctor Eximius
محل تحصیلدانشگاه سالامانکا
دورهفلسفه جدید
حیطهفلسفه غرب
مکتبفلسفه مدرسی
واقع‌گرایی فلسفی
علایق اصلی
الهیات
ایده‌های چشمگیر
The object of metaphysics is being insofar as it is real being[۱]

فرانسیسکو سوارز (انگلیسی: Francisco Suárez‎؛ ۵ ژانویهٔ ۱۵۴۸ – ۲۵ سپتامبر ۱۶۱۷(1617-09-25)) از انجمن عیسی، متخصص الهیات، فیلسوف، نویسنده، حقوقدان، و استاد دانشگاه اهل اسپانیا بود. وی از رهبران مکتب سالامانکا بود که تأثیر زیادی در نهضت‌های اصلاحی کلیسا در قرن شانزده و هفده میلادی داشت. سوارز در دانشگاه سالامانکا به تحصیل حقوق پرداخت و در آنجا به یسوعیین (انجمن عیسی) پیوست و به مطالعه در الهیات مسیحی پرداخت. آثار وی در زمینه‌های حقوق و الهیات بسیار مشهور است. او به همراه دانشمندانی مانند هوگو گروتیوس، بالتازار ایالا و البرییکو جنتیلی از پیشگامان علم حقوق حقوق بین‌المللی شناخته می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Francisco Suárez". Internet Encyclopedia of Philosophy.

پیوند به بیرون[ویرایش]

الگو:الهیات-خرد