نیاایلامی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زمینهٔ فروهر
تاریخ ایران


نیاایلامی

نیاایلامی یا آغازایلامی (به انگلیسی: Proto-Elamite) دوره‌ای از تاریخ ایلام در بین سال‌های ۳۲۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش از میلاد است.[۱]

کهن‌ترین دبیرهٔ ایلامی که نیاایلامی نام‌گرفته، نخستین بار به سال ۳۱۰۰ پیش از میلاد[۲] در شهر شوش، پایتخت ایلامیان، در جنوب غرب ایران بکار گرفته شد. گویا دبیرهٔ نیاایلامی از خط میخی سومری یا دبیرهٔ باستانی سومری گسترش‌یافته باشد.

دبیرهٔ نیاایلامی دارای ۱۰۰۰ نشانه است و به‌نظر می‌رسد که باید بخشی از آن واژه‌نگار باشد. این دبیره هنوز رمزگشایی نشده‌است، و زبانی را که نمایش می‌دهد هنوز ناشناخته است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  • مج‍لهٔ باست‍ان‌شن‍اسی و تاریخ، ش ۲۳، ۲۴، (پایی‍ز، زمس‍تان ۱۳۷۶، به‍ار، تابس‍تان ۱۳۷۷): ص ۶–۹.