قراختاییان کرمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
قراختاییان کرمان
۶۱۹ هجری–۷۰۳ هجری
پایتختکرمان
زبان(های) رایجفارسی
دین(ها)
اسلام (شیعه و سنی)
حکومتشاهنشاهی
شاه 
دوره تاریخیدوران میانه ایران
• بنیان‌گذاری
۶۱۹ هجری
• فروپاشی
۷۰۳ هجری
پیشین
پسین
غزهای کرمان
ایلخانان

قراختاییان کرمان (سال‌های حکومت ۷۰۳–۶۱۹) یکی از سلسله‌های ملوک‌الطوایفی ایران با اصالت خیتانی بود که نزدیک به ۸۳ سال بر کرمان حکمرانی کرد. به مناسبت لقب مؤسس آن براق حاجب به آن سلسله قُتلُغ خانی نیز گفته می‌شود.[۱] از آثار این دوره می توان گنبد سبز و باغ مشیز را نام برد.

فرمانرواها[ویرایش]

فرمانروا سال فرمانروایی
براق حاجب (۶۱۹-۶۳۲)
قطب‌الدین محمد (۶۳۲)
رکن الدین مبارک خواجه بن براق (۶۳۳-۶۴۸)
قطب‌الدین محمد (۶۴۸-۶۵۶)
مظفرالدین حجّاج سلطان (به همراه مادرش قتلغ ترکان خاتون) (۶۵۶-۶۶۶)
قتلغ ترکان خاتون (۶۶۶-۶۸۱)
جلال‌الدین سیورغاتمیش (۶۸۱-۶۹۱)
پادشاه خاتون (۶۹۱-۶۹۴)
كُردوچین خاتون (۶۹۴)
مظفرالدین محمدشاه بن سلطان حجاج (۶۹۴-۷۰۲)
قطب‌الدین شاه جهان سلطان (۷۰۲-۷۰۳)

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • اقبال آشتیانی، عباس (۱۳۸۹تاریخ مغول، تهران: مؤسسه انتشارات نگاه، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۴۵۲-۵