کلرفنیرامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Chlorphenamine
Chlorphenamine.svg
داده‌های بالینی
نام‌های تجاریChlor-trimeton
AHFS/Drugs.commonograph
مدلاین پلاسa682543
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • AU: A
روش مصرف داروOral, IV, IM, SC
کد ATC
وضعیت قانونی
وضعیت قانونی
داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی25 to 50%
پیوند پروتئینی72%
متابولیسمHepatic (CYP2D6)
نیمه‌عمر حذف21–27 hours
دفعRenal
شناسه‌ها
  • 3-(4-chlorophenyl)-N,N-dimethyl-
    3-pyridin-2-yl-propan-1-amine
شمارهٔ CAS
پاب‌کم CID
IUPHAR/BPS
دراگ‌بنک
کم‌اسپایدر
UNII
KEGG
ChEBI
ChEMBL
CompTox Dashboard (EPA)
ECHA InfoCard100.004.596 ویرایش در ویکی‌داده
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیاییC16H19ClN2
جرم مولی274.788 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)
حلالیت در آب0.55 g/100 mL, liquidمیلی‌گرم در میلی‌لیتر (دمای C°۲۰)
  • Clc1ccc(cc1)C(c2ncccc2)CCN(C)C
  • InChI=1S/C16H19ClN2/c1-19(2)12-10-15(16-5-3-4-11-18-16)13-6-8-14(17)9-7-13/h3-9,11,15H,10,12H2,1-2H3 ✔Y
  • Key:SOYKEARSMXGVTM-UHFFFAOYSA-N ✔Y
  (verify)

کلرفنیرامین (به انگلیسی: Chlorphenamine)

رده درمانی: آنتی‌هیستامین ها.

اشکال دارویی: قرص، شربت و آمپول

موارد مصرف[ویرایش]

کلرفنیرامین یا کلرفنامین دارویی است که در پزشکی و دامپزشکی کاربرد دارد. کلرفنیرامین یکی از رایج‌ترین داروهای ضد حساسیت است. بیشترین کاربرد کلرفنیرامین در بیماری موسوم به رینیت (التهاب مزمن بینی یا التهاب غشاهای مخاطی بینی) سرماخوردگی، آلرژی و کهیر است. این دارو در ترکیب بسیاری از داروهای رایج سرماخوردگی مانند قرص سرماخوردگی بزرگسالان وجود دارد.

موارد مصرف در دامپزشکی[ویرایش]

کلرفنیرامین می‌توان جهت کنترل خارش در سگها و گربه‌ها مفید باشد این دارو همچنین می‌تواند تا حدودی در درمان لیس زدن و تمیز کردن بیش از حد گربه‌ها و درماتیت ارزنی مفید باشد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

کلرفنیرامین در گروه دارویی آنتی‌هیستامین‌ها قرار دارد و با تأثیر بر عروق خونی، دستگاه گوارش و تنفس از طریق رقابت با هیستامین سبب کاهش پاسخ حساسیت می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

شایع‌ترین عوارض جانبی کلرفنیرامین عبارتند از: سرگیجه، خواب‌آلودگی، نامتعادل بودن حرکات، خستگی، اضطراب، سرخوشی، گیجی، خس‌خس سینه، آنمی، خشکی دهان، تهوع، بی‌اشتهایی، اسهال، حساسیت در برابر نور، احتباس ادرار، سوزش ادرار و تاری دید.متداول‌ترین اثر جانبی این دارو بی‌حالی و خواب‌آلودگی است. همچنین بی اشتهایی، استفراغ و اسهال ممکن است ایجاد شود. در صورت احتباس ادرار، تکرر ادرار یا سوزش ادرار از ادامه مصرف کلرفنیرامین پرهیز کنید. در صورت بروز علایم گوارشی، توصیه می‌شود که کلرفنیرامین به همراه غذا مصرف شود، گرچه ممکن است تأثیر دارو اندکی کاهش یابد.برای درمان خشکی دهان از آب‌نبات، آدامس یا تر کردن مکرر دهان استفاده کنید. مصرف کلرفنیرامین در حمله‌های آسم، بیماری‌های دستگاه تنفسی تحتانی و دوران شیردهی ممنوع است. زمان اثر کلرفنیرامین از یک ساعت پس از مصرف آغاز می‌شود و پس از دو ساعت به اوج اثر می‌رسد و بعد از شش ساعت از طریق کلیه دفع می‌شود.

تداخل دارویی[ویرایش]

استفاده همزمان با فنی تویین می‌تواند منجر به افزایش اثرات فارماکولوژیکی فنی تویین شود. مصرف همزمان کلرفنیرامین با الکل و مواد خواب‌آور و آرام‌بخش موجب تضعیف دستگاه عصبی بدن می‌شود.

اشکال دارویی[ویرایش]

محصولات انسانی

  • قرص ۴ میلی گرم
  • قرص ۸ و ۱۲ میلی گرم آهسته رهش
  • شربت خوراکی حاوی ۲ میلی گرم ماده مؤثر در هر میلی گرم
  • اشکال تزریقی حاوی ۱۰ میلی گرم دارو در هر میلی لیتر، در ویالهای ۱ و ۳۰ میلی لیتری و ۱۰۰ میلی گرم دارو در هر میلی لیتر، در ویال‌های ۱۰ میلی لیتری

میزان مصرف کلرفنیرامین در بزرگسالان ۲ تا ۴ میلی‌گرم روزانه سه تا چهار مرتبه در روز است اما در کودکان این میزان ۲ میلی‌گرم سه تا چهار بار در روز است.

منابع[ویرایش]

  • راهنمای جامع داروهای دامپزشکی، دکتر کامین ممقانی، دکتر فرناز خلفی، اذرنگ ، ۱۳۷۶ ،۹۶۴-۶۳۷۴-۰۴-۲