پروپیومازین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پروپیومازین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
1-[10-(2-dimethylaminopropyl)-10H-phenothiazin-2-yl]propan-1-one
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com Micromedex Detailed Consumer Information
رده بارداری ?
تجویز Intramuscular, intravenous
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 362-29-8 YesY
کد ATC N05CM06
پاب‌کم CID 4940
بانک‌دارو DB00777
کم‌اسپایدر 4771 YesY
UNII 242Z0PM79Y YesY
KEGG D02361 YesY
ChEBI CHEBI:۸۴۹۱ YesY
ChEMBL CHEMBL1201210 N
داده‌های شیمی
فرمول C20H24N2OS۱ 
وزن مولکولی 340.483 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 N(what is this?)  (verify)

پروپیومازین (انگلیسی: Propiomazine) که با نام‌های لارگون, ایندورم, سرنتین Serentin و پروپاوان Propavan نیز در بازار به فروش می‌رسد، یک داروی آنتی هیستامین است که گیرنده‌های H1 را مهار می‌کند. از این این دارو برای درمان بیخوابی و نیز کاهش اضطراب پیش وطی عمل جراحی به کار می‌رود. طی زایمان زایمان نیز از این دارو به همراه سایر مسکن‌ها استفاده می‌شود. پروپیومازین نوعی فنوتیازین است، اما از به عنوان نورولپتیک استفاده نمی‌شود، زیرا گیرنده‌های دوپامین را به خوبی مهار نمی‌کند.

مکانیسم عمل[ویرایش]

پروپیومازین آنتاگونیست گیرنده‌های نوع ۱، ۲ و ۴ دوپامین, گیرنده‌های سروتونین (HT-5) نوع 2A و 2C, گیرنده‌های موسکارینی و نیز گیرنده‌های H1 هیستامین است.

عوارض جانبی[ویرایش]

منابع[ویرایش]