پیریلامین مالئات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پیریلامین مالئات
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
N-(4-methoxybenzyl)-N',N'-dimethyl-N-pyridin-2-ylethane-1,2-diamine
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com International Drug Names
مدلاین پلاس a606008
رده بارداری ?
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 91-84-9 ✔Y
59-33-6 (maleate)
کد ATC R06AC01 D04AA02 (WHO)‎
پاب‌کم CID 4992
IUPHAR ligand 1220
بانک‌دارو DB06691
کم‌اسپایدر 4818 ✔Y
UNII HPE317O9TL ✔Y
KEGG D08183 ✔Y
ChEBI CHEBI:6762 N
ChEMBL CHEMBL511 ✔Y
مترادفها N-[2-(dimethylamino)ethyl]-N-[(4-methoxyphenyl)methyl]pyridin-2-amine
داده‌های شیمی
فرمول C17H23N3O 
وزن مولکولی 285.38 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 N(what is this?)  (verify)

پیریلامین (به انگلیسی: Pyrilamine Maleate)

رده درمانی: آنتی هیستامین

اشکال دارویی: قرص

مکانیسم اثر[ویرایش]

پیریلامین مالئات از اولین نسل از آنتی هیستامین هاست. این دارو به سرعت به مغز نفوذ کرده و موجب خواب آلودگی می‌شود. همچنین از این دارو به عنوان ماده اصلی کرم‌های آنتیزان (به انگلیسی: Anthisan)، نئوآنترگان(به انگلیسی: Neoantergan) استفاده شده‌است. این کرم‌ها در درمان گزیدگی حشرات و کهیر کاربرد دارند.

موارد مصرف[ویرایش]

کاربرد اصلی آن در درمان حساسیت و خارش است. برای درمان رینیت آلرژیک به ویژه تب یونجه و بیماری‌های آلرژیک پوستی از قبیل کهیر و آنژیوادم نیز مصرف می‌شود. امروزه کمتر مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

پیریلامین با مهار گیرنده‌های H۱ ( نوع یک گیرنده‌های هیستامین) عمل می‌کند.

عوارض جانبی[ویرایش]

شایع‌ترین عوارض آن تضعیف سیستم عصبی مرکزی، خواب آلودگی و عوارض آنتی کولینرژیک مانند خشکی دهان، خواب آلودگی و خستگی است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

حساسیت

آنتی‌هیستامین

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷

http://en.wikipedia.org/wiki/Mepyramine