انفلوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

انفلوران
انفلوران
انفلوران
نام آیوپاک ۲-chloro-۱-(difluoromethoxy)-۱٬۱٬۲-trifluoro-ethane
شمارهٔ CAS ۱۳۸۳۸-۱۶-۹
فرمول شیمیایی C3H2ClF5O
گروه دارویی گاز هالوژن(مشتقات اتر)
طبقه بندی درمانی شیمیایی تشریحی بیهوش کننده عمومی استنشاقی
PubChem ۳۲۲۶
جرم مولی (گرم بر مول) ۱۸۴٫۴۹۲ گرم در مول
دفع به طور عمده از راه تنفس دفع می‌شود.
پیوند پروتئینی ۹۷٪
مکانیسم اثر احتمالاً از طریق دخالت در اعمال فیزیولوژیک غشای سلولهای عصبی مغز
عوارض جانبی لرزش، خواب آلودگی، دیس ریتمی قلبی، تاکیکاردی، کبود شدن پوست، بی اختیاری ادراری، اشکالات تنفسی، اسپاسم برونشیول‌ها
موارد مصرف القاء و نگهداری بیهوشی عمومی
راه استعمال استنشاقی
اشکال دارویی بالک
مصرف در بارداری گروهB

انفلوران (به انگلیسی: Enflurane)

نام تجارتی : Ethrane

رده درمانی: بیهوش کنندهٔ عمومی استنشاقی

رده فارماکولوژیک: گاز هالوژن (مشتقات اتر)

اشکال دارویی: بالک (For Inhalation)

مکانیسم اثر[ویرایش]

مکانیسم اثر بیهوش کنندهٔ انفلوران به خوبی مشخص نیست. امّا احتمالاً این دارو از طریق دخالت در اعمال فیزیولوژیک غشاء سلول‌های عصبی مغز، اثرات خود را اعمال می‌کند.

  • نکته از فارماکولوژی کاتزونگ : بیهوشی تحت تأثیر عوامل تعیین کنندهٔ سرعت القای آن(مثل: حلالیت دارو، فشار نسبی گاز استنشاقی، سرعت ونتیلاسیون، و میزان جریان خون ریوی) آغاز، و با توزیع مجدد دارو، از مغز به خون، و برداشت دارو توسط ریه‌ها، خاتمه پیدا می‌کند. هرچند که داروهای بیهوشی مثل هالوتان و متوکسی فلوران به میزان قابل توجهی توسط آنزیم‌های کبدی متابولیزه می‌شوند، ولی سرعت این متابولیسم اثری بر سرعت بازگشت از بیهوشی ندارد.

موارد مصرف[ویرایش]

  • القاء و نگهداری بیهوشی عمومی
  • داروی کمکی در سزارین

طریقه مصرف[ویرایش]

  • جهت القاء و نگهداری بیهوشی عمومی و بعنوان داروی کمکی در سزارین:

دربالغین : به منظور القاء(Induction) بیهوشی عمومی، دارو با غلظت ۰٫۴ درصد تجویز می‌شود و سپس بر حسب نیاز به تدریج به غلظت آن افزوده می‌گردد. حداکثر غلظت دارو برای القاء بیهوشی ۴٫۵ درصد است. دوز نگهدارنده بین ۰٫۵ تا ۳ درصد است.

در کودکان : دوزاژ به صورت فردی تنظیم می‌شود.

  • منبع دیگر:

در بالغین: برای القاء بیهوشی عمومی دوز دارو برای هر فرد، به طور جداگانه تعیین می‌شود. معمولاً از غلظت‌های ۲ تا ۴٫۵ درصد، در مدت ۷ تا ۱۰ دقیقه استفاده می‌شود.

  • منبع دیگر:

القاء بیهوشی ابتدا با غلظت ۰٫۴ درصد V/V و بالابردن آن تا ۰٫۵ درصد V/V، طی هر چند تنفس، نگهداری بیهوشی یا MD با غلظت ۰٫۵ تا ۳ درصد V/V.

موارد منع مصرف[ویرایش]

موارد احتیاط[ویرایش]

در موارد ذیل باید انفلوران را، با احتیاط تجویز کرد:

تداخلات دارویی[ویرایش]

عوارض جانبی[ویرایش]

نکته از فارماکولوژی کاتزونگ: هالوتان و انفلوران دو داروی بیهوشی عمومی هستند که با اثر مهاری خود بر میوکارد سبب کاهش برون ده قلبی می‌شوند.

نکته دیگر: عارضهٔ لرزش یکی از عوارض جانبی انفلوران می‌باشد که در صورت تداوم یا مزاحمت نیاز به توجه پزشکی دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • راهنمای کاربرد داروهای ژنریک ایران، دکتر رامین خدّام، چاپ هفتم، ۱۳۸۸، صفحات:۳۴۵ و ۳۴۶
  • داروهای ژنریک ایران و دسته بندی داروها، دکتر مصطفی صابر، چاپ هفتم، صفحه:۸۴
  • فرهنگ جیبی داروهای ژنریک، دکترحجت اکبر زاده پاشا، چاپ نخست، صفحه: ۸۰
  • فارماکولوژی کاتزونگ ترور، فصل ۲۴، داروهای مورد استفاده در بیهوشی عمومی (مکانیسم اثر و برخی نکات)
  • مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۲۵ آوریل ۲۰۱۰ (تکمیل اطلاعات جدول)