پرش به محتوا

فکسوفنادین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فکسوفنادین
داده‌های بالینی
نام‌های تجاریAllegra,Axodin
AHFS/Drugs.commonograph
مدلاین پلاسa697035
داده‌ها
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • استرالیا: B2
    روش مصرف داروOral
    کد ATC
    وضعیت قانونی
    وضعیت قانونی
    داده‌های فارماکوکینتیک
    زیست فراهمی۳۰–۴۱٪[۱]
    پیوند پروتئینی۶۰–۷۰٪
    متابولیسمHepatic (5% of dose)
    نیمه‌عمر حذف14.4 hours
    دفعFeces (~۸۰٪) and urine (~۱۱٪) as unchanged drug
    شناسه‌ها
    • (RS)- 2-[4-[1-Hydroxy- 4-[4-(hydroxy- diphenyl- methyl) - 1-piperidyl]butyl]phenyl]- 2-methyl- propanoic acid
    شمارهٔ سی‌ای‌اس
    پاب‌کم CID
    دراگ‌بنک
    کم‌اسپایدر
    UNII
    KEGG
    ChEBI
    ChEMBL
    CompTox Dashboard (EPA)
    ECHA InfoCard100.228.648 ویرایش در ویکی‌داده
    داده‌های فیزیکی و شیمیایی
    فرمول شیمیاییC32H39NO۴
    جرم مولی۵۰۱٫۶۵۶ g·mol−1
    مدل سه بعدی (جی‌مول)
    • O=C(O)C(c1ccc(cc1)C(O)CCCN2CCC(CC2)C(O)(c3ccccc3)c4ccccc4)(C)C
    • InChI=1S/C32H39NO4/c1-31(2,30(35)36)25-17-15-24(16-18-25) 29(34)14-9-21-33-22-19-28(20-23-33)32(37, 26-10-5-3-6-11-26)27-12-7-4-8-13-27/h3-8, 10-13,15-18,28-29,34,37H,9,14,19-23H2,1-2H3,(H,۳۵٬۳۶) N
    • Key:RWTNPBWLLIMQHL-UHFFFAOYSA-N ✔Y
      (صحت‌سنجی)

    فکسوفنادین (به انگلیسی: Fexofenadine) که با نام‌های دیگری هم عرضه می‌شود، یک داروی آنتی‌هیستامین است که برای درمان علائم آلرژی مانند التهاب مخاط بینی آلرژیک و کهیر به کار می‌رود.

    از نظر درمانی، فکسوفنادین یک مهارکنندهٔ انتخابی گیرندهٔ آنتاگونیست H1 محیطی به شمار می‌رود. این دارو در دستهٔ آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم طبقه‌بندی می‌شود، زیرا در مقایسه با آنتی‌هیستامین‌های نسل اول، توانایی کمتری برای عبور از سد خونی مغزی دارد و بنابراین احتمال ایجاد خواب‌آلودگی (اثر آرام‌بخشی) در آن کمتر است.

    این دارو در سال ۱۹۷۹ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۶ وارد کاربرد پزشکی گردید. فکسوفنادین به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. تولید شکل ژنریک این دارو از سال ۲۰۱۱ آغاز شده است. در سال ۲۰۲۳، فکسوفنادین دویست‌ونوزدهمین داروی پرنسخه در ایالات متحده بود و بیش از یک میلیون نسخه برای آن تجویز شد.

    موارد مصرف

    [ویرایش]

    فکسوفنادین برای جلوگیری از علایم ناشی از حساسیت، مانند تب یونجه، کهیر و آب ریزش بینی و حساسیت‌های فصلی به کار برده می‌شود.

    مکانیسم اثر

    [ویرایش]

    اثر ضد آلرژی این دارو ناشی از رقابت آن با هیستامین برای‌اتصال به گیرنده‌های H۱ است و به این‌ترتیب از بروز اثرات هیستامین جلوگیری می‌کند.

    متابولیسم دارو

    [ویرایش]

    حدود یک سوم فکسوفنادین از دستگاه گوارش جذب می‌گردد. برخی از آن به پروتئینهای پلاسما متصل می‌شود و به‌صورت متابولیت در ادرار و مدفوع دفع می‌گردد.

    عوارض جانبی

    [ویرایش]

    مهمترین عارضه جانبی این‌دارو احتمال بروز آریتمی قلبی و افزایش فاصله QT است.

    جستارهای وابسته

    [ویرایش]

    منابع

    [ویرایش]
    1. Lappin G, Shishikura Y, Jochemsen R, Weaver RJ, Gesson C, Houston B, Oosterhuis B, Bjerrum OJ, Rowland M, Garner C (May 2010). "Pharmacokinetics of fexofenadine: evaluation of a microdose and assessment of absolute oral bioavailability". Eur J Pharm Sci. 40 (2): 125–31. doi:10.1016/j.ejps.2010.03.009. PMID 20307657.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (link)