فکسوفنادین
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای تجاری | Allegra,Axodin |
| AHFS/Drugs.com | monograph |
| مدلاین پلاس | a697035 |
| دادهها |
|
| ردهبندی داروهای بارداری |
|
| روش مصرف دارو | Oral |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| زیست فراهمی | ۳۰–۴۱٪[۱] |
| پیوند پروتئینی | ۶۰–۷۰٪ |
| متابولیسم | Hepatic (5% of dose) |
| نیمهعمر حذف | 14.4 hours |
| دفع | Feces (~۸۰٪) and urine (~۱۱٪) as unchanged drug |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.228.648 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C32H39NO۴ |
| جرم مولی | ۵۰۱٫۶۵۶ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
فکسوفنادین (به انگلیسی: Fexofenadine) که با نامهای دیگری هم عرضه میشود، یک داروی آنتیهیستامین است که برای درمان علائم آلرژی مانند التهاب مخاط بینی آلرژیک و کهیر به کار میرود.
از نظر درمانی، فکسوفنادین یک مهارکنندهٔ انتخابی گیرندهٔ آنتاگونیست H1 محیطی به شمار میرود. این دارو در دستهٔ آنتیهیستامینهای نسل دوم طبقهبندی میشود، زیرا در مقایسه با آنتیهیستامینهای نسل اول، توانایی کمتری برای عبور از سد خونی مغزی دارد و بنابراین احتمال ایجاد خوابآلودگی (اثر آرامبخشی) در آن کمتر است.
این دارو در سال ۱۹۷۹ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۶ وارد کاربرد پزشکی گردید. فکسوفنادین بهعنوان یکی از گزینههای درمانی در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. تولید شکل ژنریک این دارو از سال ۲۰۱۱ آغاز شده است. در سال ۲۰۲۳، فکسوفنادین دویستونوزدهمین داروی پرنسخه در ایالات متحده بود و بیش از یک میلیون نسخه برای آن تجویز شد.
موارد مصرف
[ویرایش]فکسوفنادین برای جلوگیری از علایم ناشی از حساسیت، مانند تب یونجه، کهیر و آب ریزش بینی و حساسیتهای فصلی به کار برده میشود.
مکانیسم اثر
[ویرایش]اثر ضد آلرژی این دارو ناشی از رقابت آن با هیستامین برایاتصال به گیرندههای H۱ است و به اینترتیب از بروز اثرات هیستامین جلوگیری میکند.
متابولیسم دارو
[ویرایش]حدود یک سوم فکسوفنادین از دستگاه گوارش جذب میگردد. برخی از آن به پروتئینهای پلاسما متصل میشود و بهصورت متابولیت در ادرار و مدفوع دفع میگردد.
عوارض جانبی
[ویرایش]مهمترین عارضه جانبی ایندارو احتمال بروز آریتمی قلبی و افزایش فاصله QT است.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Lappin G, Shishikura Y, Jochemsen R, Weaver RJ, Gesson C, Houston B, Oosterhuis B, Bjerrum OJ, Rowland M, Garner C (May 2010). "Pharmacokinetics of fexofenadine: evaluation of a microdose and assessment of absolute oral bioavailability". Eur J Pharm Sci. 40 (2): 125–31. doi:10.1016/j.ejps.2010.03.009. PMID 20307657.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link)
- فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
- سایت دانشکده داروسازی دانشگاه شهید بهشتی