سووفلوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سووفلوران
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
1,1,1,3,3,3-Hexafluoro-2-(fluoromethoxy)propane
داده‌های بالینی
نام تجاری Sojourn, Ultane, Sevorane
AHFS/Drugs.com Consumer Drug Information
رده بارداری  ?
تجویز inhaled
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 28523-86-6 YesY
کد ATC N01AB08
پاب‌کم CID 5206
IUPHAR ligand 7296
بانک‌دارو DB01236
کم‌اسپایدر 5017 YesY
UNII 38LVP0K73A YesY
KEGG D00547 YesY
ChEBI CHEBI:9130 YesY
ChEMBL CHEMBL1200694 N
داده‌های شیمی
فرمول C4H3F7O 
وزن مولکولی 200.055 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
Physical data
نقطه جوش 58.5 °C (137 °F)
 N(what is this?)  (verify)


سووفلوران (به انگلیسی: Sevoflurane) یک ماده بیهوشی خوش‌بو و غیرقابل اشتعال است. از این دارو جهت بیهوشی استنشاقی برای القا و نگهداری بیهوشی عمومی استفاده می‌شود. این دارو پس از دسفلوران سریعترین داروی بیهوشی استنشاقی می‌باشد.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

سووفلوران توسط(به انگلیسی: Ross Terrell) کشف شد.[۲] در سال ۱۹۷۵ یک گزارش دقیق و مفصل از خواص و توسعه توسط(به انگلیسی: Richard Wallin) و (به انگلیسی: Bernard Regan) و (به انگلیسی: Martha Napoli و Ivan Stern) منتشر شد. این دارو در سال ۱۹۹۰ بصورت کلینیکی در ژاپن معرفی و استفاده شد.

استفاده پزشکی[ویرایش]

سووفلوران متداول‌ترین داروی بیهوشی استنشاقی در اعمال سرپایی، بیهوشی اطفال و بیهوشی نوزادان و دامپزشکی است.[۳] در بیهوشی مدرن سووفلوران همراه با دسفلوران جایگزین ایزوفلوران و هالوتان شده‌اند. این دارو معمولاً در ترکیب با اکسید نیتروژن و اکسیژن تجویز می‌شود. سووفلوران برای بیهوشی کودکان جهت عمل جراحی استفاده می‌شود.[۴] در طول فرایند بیدار شدن پس از استفاده از این دارو بی قراری و هذیان مشاهده شده است[۴]

عوارض جانبی[ویرایش]

سووفلوران بهترین گزارش ایمنی بیمار را ثبت کرده است.[۳] این دارو بهترین ماده بیهوشی استنشاقی توصیه شده برای القای بیهوشی با ماسک می‌باشد زیرا کمترین تحریک مخاط تنفسی را ایجاد می‌کند.
سووفلوران فشار داخل جمجمه ای را افزایش و میتواند باعث وقفه تنفسی شود.

داروشناسی[ویرایش]

مکانسیم اصلی بیهوشی این دارو مشخص نیست. سووفلوران میل زیادی به گیرندهٔ GABAA دارد و همچنین مهارگر گیرنده NMDA است، جریان‌های وابسته به گلیسین را تقویت و چند گیرنده خاص نیکوتینی (nACh) و سروتونینی (5-HT3 ) را مهار می‌کند. [۵] [۶] [۷]


منابع[ویرایش]

  1. Sakai EM, Connolly LA, Klauck JA (December 2005). "Inhalation anesthesiology and volatile liquid anesthetics: focus on isoflurane, desflurane, and sevoflurane". Pharmacotherapy 25 (12): 1773–88. PMID 16305297. doi:10.1592/phco.2005.25.12.1773. 
  2. Burns, William; Edmond I Eger II (August 2011). "Ross C. Terrell, PhD, an Anesthetic Pioneer". Anesth. Analg. 2 113 (113): 387–9. doi:10.1213/ane.0b013e3182222b8a. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Livertox: Clinical and Research Information on Drug-Induced Liver Injury (2014) "Drug Record: Sevoflurane", U.S. National Library of Medicine, 2 July 2014 update, see [۱], accessed 15 August 2014.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Costi, D; Cyna, AM; Ahmed, S; Stephens, K; Strickland, P; Ellwood, J; Larsson, JN; Chooi, C; Burgoyne, LL; Middleton, P (Sep 12, 2014). "Effects of sevoflurane versus other general anaesthesia on emergence agitation in children.". The Cochrane database of systematic reviews 9: CD007084. PMID 25212274. doi:10.1002/14651858.CD007084.pub2. 
  5. Jürgen Schüttler; Helmut Schwilden (8 January 2008). Modern Anesthetics. Springer Science & Business Media. pp. 74–. ISBN 978-3-540-74806-9. 
  6. Suzuki T; Koyama H; Sugimoto M; Uchida I; Mashimo T (March 2002). "The diverse actions of volatile and gaseous anesthetics on human-cloned 5-hydroxytryptamine3 receptors expressed in Xenopus oocytes". Anesthesiology 96 (3): 699–704. PMID 11873047. doi:10.1097/00000542-200203000-00028. 
  7. Hang LH; Shao DH; Wang H; Yang JP (2010). "Involvement of 5-hydroxytryptamine type 3 receptors in sevoflurane-induced hypnotic and analgesic effects in mice". Pharmacol Rep 62 (4): 621–6. PMID 20885002. doi:10.1016/s1734-1140(10)70319-4.