فنوکسی بنزامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Phenoxybenzamine
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
(RS)-N-benzyl-N-(2-chloroethyl)-1-phenoxypropan-2-amine
داده‌های بالینی
نام تجاری Dibenzyline
AHFS/دانشنامه دراگز monograph
مدلاین پلاس a682059
رده بارداری C (ایالات متحده آمریکا)
تجویز Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
نیمه‌عمر 24 hours
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 59-96-1
کد ATC C04AX02
پاب‌کم CID 4768
بانک‌دارو DB00925
کم‌اسپایدر 4604 ✔Y
UNII 0TTZ664R7Z ✔Y
KEGG D08358 ✔Y
ChEMBL CHEMBL753 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C18H22ClNO 
وزن مولکولی 303.826 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

فنوکسی بنزامین (به انگلیسی: Phenoxybenzamine hydrochloride)

رده درمانی: آلفابلوکر- بلوک‌کننده سمپاتیک

اشکال دارویی: کپسول و آمپول

موارد مصرف[ویرایش]

فنوکسی بنزامین برای بلوک گیرنده‌های آدرنرژیک آلفا به خصوص کنترل‌افزایش ناگهانی فشارخون در فئوکروموسیتوم مصرف می‌شود. فنوکسی بنزآمین به علت تأثیرش در کاهش انقباض عروقی ناشی از آدرنالین، به عنوان یک عامل کاهنده فشارخون عمل می‌کند. در سندرم رینود و سرمازدگی نیز کاربرد دارد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

فنوکسی بنزامین، یک داروی‌مسدودکننده غیر اختصاصی گیرنده آلفا ـ آدرنرژیک بسیار قوی با مدت اثر طولانی است .فنوکسی بنزآمین با گیرنده‌های آدرنرزیک ایجاد یک پیوند کووالان دائمی می‌کند و سبب ایجاد یک انسداد غیرقابل برگشت وغیر رقابتی می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

هیپوتانسیون ارتواستاتیک، میوز، احتقان بینی، سرگیجه و خستگی، اختلالات گوارشی، جلوگیری از انزال،استفراغ، نامنظمی یا تندی ضربان قلب.

ایزومری فضایی[ویرایش]

فنوکسی بنزامین شامل یک استریو سنتر است، به طوری که دو انانتیومر، فرم ( R ) - و فرم ( S ) وجود دارد. همه داروهای تجاری حاوی دارو به عنوان racemate هستند.[۱]

انانتیوم‌های فنوکسی بنزامین
(R)-Phenoxybenzamin Structural Formula V1.svg
CAS-Nummer: 71799-91-2
(S)-Phenoxybenzamin Structural Formula V1.svg
CAS-Nummer: 71799-90-1

جستارهای وابسته[ویرایش]

فنتولامین

منابع[ویرایش]

  1. F. v. Bruchhausen, G. Dannhardt, S. Ebel, A. W. Frahm, E. Hackenthal, U. Holzgrabe (Hrsg.): Hagers Handbuch der Pharmazeutischen Praxis: Band 9: Stoffe P-Z, Springer Verlag, Berlin, Aufl. 5, 2014, S. 140, ISBN 978-3-642-63389-8.
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷