ارگوتامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ارگوتامین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
(6aR,9R)-N-((2R,5S,10aS,10bS)- 5-benzyl-10b-hydroxy-2-methyl- 3,6-dioxooctahydro-2H-oxazolo[3,2-a] pyrrolo[2,1-c]pyrazin-2-yl) -7-methyl-4,6,6a,7,8,9-hexahydroindolo[4,3-fg] quinoline-9-carboxamide
داده‌های بالینی
نام تجاری Ergomar
AHFS/Drugs.com monograph
رده بارداری X(US)
تجویز Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی Intravenous: 100%,[۱]
Intramuscular: 47%,[۲]
Oral: <1%[۳] (Enhanced by co-administration of caffeine[۱])
متابولیسم Hepatic[۲]
نیمه‌عمر 2 hours[۲]
دفع 90% biliary[۲]
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 113-15-5 ✔Y
کد ATC N02CA02
پاب‌کم CID 8223
IUPHAR ligand ۱۴۹
بانک‌دارو DB00696
کم‌اسپایدر 7930 ✔Y
UNII PR834Q503T ✔Y
KEGG D07906 ✔Y
ChEBI CHEBI:۶۴۳۱۸ ✔Y
ChEMBL CHEMBL442 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C33H35N5O۵ 
وزن مولکولی 581.66 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

ارگوتامین (به انگلیسی: Ergotamine)

رده درمانی: منقبض کننده عروقی.

اشکال دارویی: قرص، آمپول

این دارو به شکل ترکیبی با داروهای دیگر مانند ارگوتامین کامپاند و ارگوتامین C نیز وجود دارد.

موارد مصرف[ویرایش]

کاربرد اصلی این دارو درمان سردردهای عروقی مانند میگرن و خونریزی رحمی بعد از زایمان و سقط است و گاه در درمان افت فشار خون در حالت ایستاده (ناشی از بی‌کفایتی اعصاب خودکار) استفاده می‌شود.

عملکرد[ویرایش]

ارگوتامین از آلکالوئیدهای ارگوت (نوعی قارچ) است و عملکردی پیچیده دارد. این ماده آگونیست نسبی گیرنده‌های میانجی‌های عصبی مختلفی مانند نوراپی نفرین، سروتونین و دوپامین است. اثر آن بر روی عروق خونی (گیرنده‌های سروتونین) باعث تنگ شدن عروق در مرحله گشادی عروق میگرن و انقباض عضلات صاف می‌شود.

فارماکوکینتیک[ویرایش]

متابولیسم این دارو کبدی است و در عبور اول از کبد به مقدار زیادی متابولیزه می‌شود. نیمه عمر آن۱/۳–۳/۹ ساعت است و طول اثر آن درتزریق عضلانی ۳–۴ ساعت است. دفع آن کلیوی بوده و کمتر از ۱۰٪ آن به صورت تغییر نیافته و بقیه به صورت متابولیت دفع می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

سرگیجه، سردرد، تهوع یا استفراغ، خارش پوست، بی‌حسی، رنگ‌پریدگی یا سردی دست و ضعف پاها از عوارض جانبی دارو هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Sanders SW, Haering N, Mosberg H, Jaeger H. Pharmacokinetics of ergotamine in healthy volunteers following oral and rectal dosing. Eur J Clin Pharmacol 1983; 30: 331–4.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ Tfelt-Hansen P, Johnson ES. Ergotamine. In: Olesen J, Tfelt-Hansen P, Welch KM, editors. The headaches. New York: Raven Press; 1993. p. 313–22.
  3. Ibraheem JJ, Paalzow L, Tfelt-Hansen P. Low bioavailability of ergotamine tartrate after oral and rectal administration in migraine sufferers. Br J Clin Pharmacol 1983; 16: 695–9.
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
  • ویکی‌پدیای انگلیسی